Winter in Amerika - dag 9 - van Moab naar Bryce Canyon.

 Zaterdag 17 januari, het is de laatste dag van de Moab Quiltretreat, Shannon en Deanne zijn beiden moe van de lange dagen, maar Shannon heeft nog één les te gaan deze ochtend. We ontbijten samen voor ze naar de les gaat en nemen afscheid, maar niet voor al te lang dit keer, we gaan elkaar nog zien deze reis.

Alex en ik pakken de koffers weer in en checken uit, zoals elke ochtend is het koud en moeten de ruiten worden gekrabd. Gelukkig warmt het snel op als de zon wat hoger komt.

We rijden Moab uit in noordelijke richting over de 191, voor het laatst over de 

Colorado River.

Een stukje verder ligt aan de rechterkant van de weg de ingang naar Arches NP.

Waren we hier afgelopen week op een doordeweekse dag nog de enigen die de weg naar de ingang reden, dat is vandaag wel anders. Het is zaterdag dus altijd al drukker en het is maandag Martin Luther King Day wat betekent dat men een lang weekend vrij heeft. Dus een mooi moment om er een paar dagen op uit te trekken voor veel Uthans.

Als we de I-70 bereiken vullen we de tank maar weer even.

Rijden over een snelweg is hier behoorlijk saai, natuurlijk is de omgeving mooi, maar je zet de cruise control op 80 mijl ( 122 km) per uur en gaan. Je hoeft alleen maar te sturen en misschien heel af en toe een vrachtwagen inhalen die langzamer rijdt.

Er zijn diverse mogelijkheden om naar Bryce NP te rijden, ons doel voor vandaag, we kunnen de snelweg nog een paar honderd km volgen maar dat vinden we saai, dus slaan we af richting Hanksville. Hemelsbreed ligt Hanksville ongeveer 47 mijl van Moab, maar omdat je zo ver om moet rijden, eerst naar het noorden, dan naar het westen en vervolgens weer naar het zuiden, rijdt je 108 mijl. Dat is zoals het is hier in Amerika, je moet vaak even om een aantal bergen heen waar nu eenmaal geen wegen zijn.

Maar als we dit wat meer saaie gedeelte hebben gehad dan maakt de natuur veel goed, zo afwisselend en anders bij elke bocht die je omgaat.

We rijden door Capitol Reef NP, maar laten dat dit keer voor wat het is, ook een prachtig park waar we een paar jaar geleden een aantal dagen hebben gewandeld.

We stoppen onderweg nog even voor koffie en drinken dat heerlijk buiten op het terras op in de zon.

Soms ben je ingesloten in de rotsformaties…..

Dan weer geniet je van de verre uitzichten…..

Het hoogste punt aan de hwy 12 is Boulder Mountain, we bereiken het hoogste punt van de weg op 9600 ft (2900 m).

Tussen Boulder en Escalante, rijden we over de Hodgeback, een 4 mijl (6,5 km) lang stuk weg over de kam van een Tafelberg. Aan beide zijden van de weg ravijnen, 

Niet eng om te rijden, wel heel bijzonder en met prachtige uitzichten vanuit de auto. Het is moeilijk om vanaf de hoogte op de weg te zien op een foto hoe steil het hier afloopt. 

Ik vond deze luchtfoto’s op het net waarop goed te zien is hoe het er hier uitziet.

Even verder weer een ander uitzichtpunt, als je dan boven bent is het leuk om de weg te volgen die je net hebt gereden, het ziet er van bovenaf weer zo heel anders uit.

We hadden vandaag weer veel zin om deze mooie route nog eens te rijden en we hebben weer genoten, om even voor 16.00 uur komen we aan bij Ruby’s Inn bij Bryce NP. We gaan eerst een hapje eten in het restaurant, en wat leuk. Onze ober is Adrian uit Roemenië, hij was er ook al in 2023 toen ik met de Quiltgroep hier was. Aardige jongen die het vuur uit zijn sloffen loopt om het je naar ‘t zin te maken.

We halen de kamersleutel op en brengen de koffers naar de kamer.

We rijden nog even het park in om de laatste zonnestralen te vangen bij Sunset Point.

Blijft een indrukwekkend fenomeen dit park, dat over 2 jaar 100 jaar bestaat, daarvoor was het al een National Monument voor 5 jaar. Inmiddels hebben dus miljoenen en miljoenen bezoekers zich kunnen vergapen aan deze prachtige rotsformaties. Wij gaan morgen ook weer even genieten hier. Er ligt geen sneeuw dus het hele park is open.

Happy Travels!

Yvonne