Van september naar oktober……

 Vorige week, 24 september hielden we het laatste Quiltcafé in de ‘oude’ bibliotheek. De komende weken wordt er verhuisd naar de nieuwe locatie. Vanaf begin november mogen we daar weer het wekelijkse gezellige Quiltcafé openen.

Ik had de top van mijn Idaho Prairie Star Sampler meegenomen, ben nog steeds druk bezig met de vele applicaties op de borders.

Elke week fiets ik wel een keer langs ons toekomstige adres om te zien hoe ver men is met de buitenruimte. Het fiets- en wandelpad worden momenteel aangelegd.

Verdrietig was het overlijden van een zwager en zijn crematie afgelopen week. Altijd moeilijk als een afscheid definitief wordt, vooral voor onze (schoon) zus. Helaas kent het leven niet alleen vreugde, maar soms ook diep verdriet.

Om mijn hoofd leeg te maken helpt een rondje fietsen altijd, of een fijne wandeling. Bij de uitwatering trof ik dit keer maar liefst vier zeehondjes, lekker bij elkaar aan het genieten en uitrusten in het herfstzonnetje.

En Ada en ik hadden net als vorige week weer het geluk een aantal reeën te spotten in de duinen.

En ik zag opeens iets kleins over het pad bewegen, in eerste instantie leek het net een goudvis. Eenmaal wat dichterbij bleek het een kleine watersalamander te zijn, slechts zo’n 4 centimeter lang. Duidelijk een jong, een volwassen exemplaar wordt tussen de 8 en 11 centimeter. Nog nooit eerder hebben we er een gespot, dat was dus weer een gelukje! 

Gisteren reden we gevieren richting het Brabantse op uitnodiging van Ellie, daar aangekomen werden we verwend met een enorm stuk taart.

Even later arriveerden ook Connie en Jacqueline A. En waren we compleet, helaas op Tjitske na. Wegens de vele wegwerkzaamheden was het niet te doen om de rit vanuit Friesland naar Brabant te maken.

Ellie showde een prachtig tasje dat ze heeft gemaakt, we werden er allen spontaan verliefd op! Die gaat op onze WIM ( wil ik maken) lijst! 

Is het geen snoepje? Het is niet dat we nog geen tasje hebben, maar er kan er altijd nog wel ééntje bij toch?

De top voor Ellie’s kleindochter is af. Nu nog even snel (machinaal) quilten zodat de quilt over drie weken mee kan naar Zweden om kleindochter mee te verrassen.

Er werden de nodige steekjes gezet aan de diverse projecten en een nieuw breiwerkje op de pennen gezet onder het bijpraten. 

Elli verwende ons met een fantastische lunch, we zijn weer dik verwend de hele dag. 

Veel te snel is zo’n dag al weer voorbij, we hebben weer veel herinneringen opgehaald en de wens werd uitgesproken om weer eens samen op reis te gaan. Altijd leuk natuurlijk! Na de verhuizing moeten we maar eens tijd maken om wat plannen uit te gaan werken…….

Na zo’n dag ben ik altijd weer helemaal opgeladen, wat is het toch een rijkdom om zulke lieve vriendinnen te hebben, en met elkaar mooie herinneringen te maken.

De terugweg was er een met hindernissen, we reden de ene file uit en de volgende in. Heel vermoeiend voor Jacqueline die reed, het constant  optrekken en weer afremmen. Het lijkt wel of er overal tegelijk aan de weg wordt gewerkt, noodzakelijk, maar ook lastig. 

Maar het was het zeker waard om zo’n heerlijke dag met elkaar te mogen hebben, weer dankbaar daarvoor.

Happy Stitching!

Yvonne

Herfst

 Morgen begint officieel de herfst. Het is al echt te merken, wolken, zon en buien wisselen elkaar af. Het heeft ook wel wat. Vooral als je zulke mooie natuurverschijnselen ziet zoals deze bij de uitwatering aan de kust.

De datum van oplevering van ons appartement is ook eindelijk bekend, we krijgen 15 oktober de sleutel. Op het moment zijn ze druk bezig met het aanleggen van trottoirs, parkeerplaatsen etc. 

We kijken er naar uit, niet echt naar het verhuizen, maar wel naar het gelijkvloers wonen. En al het werk gaan we ook niet missen, vooral Alex die altijd het leeuwendeel voor zijn rekening neemt.

Het uitzicht wordt ook anders al kijken we straks gelukkig ook weer uit op groen en bomen, dat is heel fijn. Het slaan van de kerkklok zal ik zeker niet gaan missen.

Twee weken geleden was waarschijnlijk de laatste bijeenkomst die ik verzorgde hier in de aula van de begraafplaats. Daar ben je toch altijd weer een dag zoet mee, met alle voorbereidingen, schoonmaak etc.

Greta trakteerde  me op een heerlijke lunch voor mijn verjaardag, dat is een traditie die we er in houden. We hadden en heerlijke plek met mooi uitzicht.

Zeezicht verveelt nooit….

Indrukwekkend was weer de herdenking van 9/11, onvoorstelbaar dat het al weer 25 jaar geleden is dat deze aanslagen plaatsvonden. 

Ada en ik kwamen deze week tijdens onze wandeling in duin de schaapherder weer eens tegen, ook altijd zo leuk. De focus van de border collie op de kudde is prachtig om te zien.

En het is natuurlijk een heel mooi plaatje al die schapen bijeen in het duingebied.

Tijdens het Quiltcafé werd er weer heel wat afgekletst, en dan moet je wel de focus op je werk houden. Dat lukt dus niet altijd en dan ga je onbedoeld de bocht om. Dat werd dus achteruit naaien…….

Donderdag, ook voor het laatst, gebruikten we de aula voor een dagje naaien en quilten. Jacqueline A. en ik hebben  een opdracht die we moeten maken voor ‘iets’ in oktober, maar daarover later meer. De opdracht is klaar ✅ die kunnen we dus afvinken. 

De ruimte die we hier hebben zal ik waarschijnlijk nog wel eens gaan missen, al zal het vast ook wel lukken aan een kleinere tafel, gewoon wat meer inschikken…….

Dan mag ik nu weer even verder met de Idaho Praire Sampler. Het gaat niet zo snel, maar af en toe een steekje is lekker ontspannend. 

Happy Stitching!

Yvonne

Opruimen en uitzoeken….

 Nee, er is nog steeds geen witte rook…... Het is stil, we horen niets over hoe het vordert met de bouw aan ons appartementencomplex. Het is dus afwachten….. gelukkig hebben we geen haast en zitten we niet op de schop, maar een datum van overdracht zou toch leuk zijn. 

Ondertussen probeer ik regelmatig het een en ander op te ruimen, in te pakken, weg te geven of naar de kringloop te brengen. Wederom kwamen er dames van het Quiltcafé kijken of er nog iets van hun gading bij was en werd ik verlost van heel veel lapjes, boeken en patronen. De laatste boeken die overbleven gingen naar de kringloop, dat ruimt lekker op.

De bramenoogst is behoorlijk mislukt, overal verdroogde vruchten in de bermen en in duin. Een vriend van Ada heeft wat struiken in zijn moestuin staan en Ada bracht een emmertje langs. Heerlijke compote gemaakt voor in de yoghurt. 

De najaarsfestiviteiten in het dorp met ruim een week lang allerlei activiteiten, wedstrijden, sport, spel, concerten, kermis etc. etc. zijn ook weer voorbij. Niet echt aan ons besteed, we hebben alleen tijdens ons ommetje even bij het ringrijden gekeken en de fototentoonstelling van historische foto’s.

Vorige week kwamen de dames van de Buhl Bee gezellig een dagje quilten. Altijd fijn om weer eens samen te zijn. En of je nu patched of borduurt, dat maakt niet uit.

Jacqueline ging voor het blokken maken op de machine.

En Bernadet is alle blokken van de ‘Swoon’ aan elkaar aan het zetten.

 

Kletsen en naaien gaat soms niet helemaal goed zoals aan het staartje is te zien, maar toch (bijna) twee blokken af! Jacqueline maakt een nieuwe quilt voor haar teckel Famke.

En over Famke gesproken, die logeert drie weekjes bij ons en heeft het reuze naar haar zin. Deze oude dame wandelt geen lange stukken meer, maar korte wandelingetjes vindt ze heerlijk en hier op het terrein is ook altijd van alles te ontdekken!

Ik heb een gigantische verzameling aan fotoboeken, die staan al jaren op planken in een diepe kast op de overloop. De afgelopen weken haalde ik steeds een aantal boeken naar beneden. Ik dacht er een aantal weg te doen, maar uiteindelijk zijn er vijf grote dozen ingepakt. Ik kan er nog geen afscheid van nemen.

Niet alleen mijn leven trok de afgelopen weken aan me voorbij, ook dat van mijn ouders, van mijn vader heb ik maar een paar jeugdfoto’s, maar van mijn moeder wel enkele albums.

Mijn oma had al twee tienerdochters toen ze zwanger raakte van een tweeling en twee jaar later weer van een tweeling. Allemaal meisjes, die nog peuters en kleuters waren toen hun oudere zussen trouwden en ze zelfs tante werden.

Mijn moeder (rechts) te haar tweelingzus.

Uiteraard ook heel veel foto’s van mezelf, school- en vakantiefoto’s en van de jaren dat ik aan judo deed.

Uiteraard veel feestelijke foto’s, kerstdagen, bruiloften en verjaardagen zoals de vijfde verjaardag van dochter Kelly.

En mijn eerste verjaardag……

Zoveel herinneringen……

Ontzettend veel vakantiekiekjes van weekendjes en weekjes weg in eigen land, stedentrips naar Londen, Parijs, Barcelona, New York…….en reizen naar allerlei landen in Europa en naar Amerika. Het was een trip ‘down to memory Lane’ met heel veel ‘O ja’ momenten. 

Nee, al die herinneringen, daar kan ik nog geen afscheid van nemen, die zijn me nog te dierbaar.

Gisteren zijn we weer gestart met het Quiltcafé, heel fijn om elkaar weer te zien na de zomerstop. Cecilia showde een quilt van blokken die ze lang geleden maakte. Nu heeft ze de quilt afgemaakt en zelf heel mooi machinaal gequilt met het gebruik van rulers.

De meteorologische herfst is begonnen, en dat is te merken, vanmorgen in de duinen was het stormachtig en nat, maar wel weer lekker om de elementen te trotseren. De boodschappen zijn in huis dus laat de wind maar razen……

Ik ben lekker bezig met de borders, zo leuk om te maken die applicaties! 

Happy Stitching!

Yvonne

50 jaar vriendschap 1976 - 2026

 16 augustus 1976 maakten we kennis met elkaar, Ada, Greta en ik, op de eerste dag van onze opleiding.

Vers van de middelbare school, Ada en Greta waren al 16, ik nog 15, en vanaf die dag groeide de vriendschap die nog steeds voortduurt. Wat een rijkdom om zulke vriendinnen te hebben waar je zoveel mee hebt gedeeld en meegemaakt door de jaren.

Dat moest natuurlijk gevierd worden en dat deden we afgelopen zondag bij Strandpaviljoen ‘Zee en Zon’.

Deze foto is ook bijna 50 jaar oud, 49 om precies te zijn. In 1977 gingen we gezamenlijk op tienertour. We sliepen een nacht bij Greta’s zus in Assen, en bij een lerares van ons in Enkhuizen en crossten verder het hele land door, van Valkenburg Limburg tot Groningen.

Van Ada kreeg ik deze superleuke tas. Daar heeft ze echt heel veel werk aan gehad om te maken! 

Er zaten ook nog leuke gadget’s in.

Ook tijdens ons etentje werden er cadeautjes uitgewisseld, het leek wel of we jarig waren!

Ik maakte voor beide vriendinnen dit kleine quiltje van een red Cardinal voor op een dienblad.

Het was een supergezellige avond, met heerlijk eten en genoeg gespreksstof. Er werden weer heel wat herinneringen opgehaald.

Deze week alvast maar het herfstvlaggetje opgehangen, want daar lijkt het wel op. Nog nooit in augustus zoveel blad geveegd, het lijkt wel oktober! Tijdens een ommetje was het overal goed te zien hoe droog het is.

En dat terwijl de mussen spreekwoordelijk van het dak vielen van de warmte. Het was weer lekker druk op het strand. Nu kom ik zelf met die warmte niet verder dan een strandpaviljoen hoor….

Of voor een wandeling door de zeereep en over de Boulevard. Dit deden Ada en ik als alternatief voor onze duinwandeling omdat het daar, zodra de zon op komt, al zo warm is dat het niet meer gezond is om te wandelen. De kunstschilders waren ook al vroeg aanwezig op de Boulevard en om 09.00 uur werd het er eigenlijk al weer te warm…..

Nee, dan zit ik liever thuis, lekker in de schaduw, of genietend van de laatste zonnestralen die tussen de bomen door piepen. Heb dit boek vorige week gelezen, prachtig verhaal van een echtpaar dat het Pacific Crest Trail loopt in Amerika van de grens met Mexico in het zuiden tot de grens met Canada in het noorden.

En ik heb altijd goed gezelschap van Missy…..

of Utah

Terwijl ik daar woensdag zat was het een constante file van auto’s in de straat en er reden niet zoals gewoonlijk tientallen fietsen langs, maar honderden, nee zelfs duizenden. Het leek wel een volksverhuizing……

Het duurde even voor ik me realiseerde dat iedereen op weg was naar het strand voor de zonsverduistering. 

Nou, die heb ik ook gezien, vanaf mijn bankje in de tuin, op internet 😃

Onderlaatst kwam er een filmploeg kijken, ze waren op zoek naar een geschikte locatie voor opnames.

Het moest een sobere ruimte zijn omdat de scène zich afspeelt rond 1920. 

Vorige week werd er van alles gebracht, weggehaald, ingericht etc.

En zondag kwam de hele crew met acteurs voor de opnamen. Het was een drukte van jewelste. Erg leuk om eens van dichtbij mee te maken.

En fijn dat we op deze manier ons steentje konden bijdragen.

Op de warme dagen van vorige week was het overdag fijn om binnen te kunnen zijn en ben ik lekker opgeschoten met wat voorbereidingen voor een border.

Het is altijd best een klus, blaadjes, bloemen, sterren etc. tekenen op ‘wash away’ papier en uitknippen. Lapjes uitzoeken en alles erop strijken en dan weer uitknippen en de ronde vormen inknippen

En dan met de lijmstift om het papier plakken, je kunt er maar druk mee zijn. Maar ik vind het heerlijk ontspannen om te doen, het hoort bij het hele proces van creëren.

De werkweek zit er weer op voor mij, 20 uur gewerkt de afgelopen 2 dagen, mijn weekend begint ……😄

Happy Stitching!

Yvonne