Opruimen en uitzoeken….

 Nee, er is nog steeds geen witte rook…... Het is stil, we horen niets over hoe het vordert met de bouw aan ons appartementencomplex. Het is dus afwachten….. gelukkig hebben we geen haast en zitten we niet op de schop, maar een datum van overdracht zou toch leuk zijn. 

Ondertussen probeer ik regelmatig het een en ander op te ruimen, in te pakken, weg te geven of naar de kringloop te brengen. Wederom kwamen er dames van het Quiltcafé kijken of er nog iets van hun gading bij was en werd ik verlost van heel veel lapjes, boeken en patronen. De laatste boeken die overbleven gingen naar de kringloop, dat ruimt lekker op.

De bramenoogst is behoorlijk mislukt, overal verdroogde vruchten in de bermen en in duin. Een vriend van Ada heeft wat struiken in zijn moestuin staan en Ada bracht een emmertje langs. Heerlijke compote gemaakt voor in de yoghurt. 

De najaarsfestiviteiten in het dorp met ruim een week lang allerlei activiteiten, wedstrijden, sport, spel, concerten, kermis etc. etc. zijn ook weer voorbij. Niet echt aan ons besteed, we hebben alleen tijdens ons ommetje even bij het ringrijden gekeken en de fototentoonstelling van historische foto’s.

Vorige week kwamen de dames van de Buhl Bee gezellig een dagje quilten. Altijd fijn om weer eens samen te zijn. En of je nu patched of borduurt, dat maakt niet uit.

Jacqueline ging voor het blokken maken op de machine.

En Bernadet is alle blokken van de ‘Swoon’ aan elkaar aan het zetten.

 

Kletsen en naaien gaat soms niet helemaal goed zoals aan het staartje is te zien, maar toch (bijna) twee blokken af! Jacqueline maakt een nieuwe quilt voor haar teckel Famke.

En over Famke gesproken, die logeert drie weekjes bij ons en heeft het reuze naar haar zin. Deze oude dame wandelt geen lange stukken meer, maar korte wandelingetjes vindt ze heerlijk en hier op het terrein is ook altijd van alles te ontdekken!

Ik heb een gigantische verzameling aan fotoboeken, die staan al jaren op planken in een diepe kast op de overloop. De afgelopen weken haalde ik steeds een aantal boeken naar beneden. Ik dacht er een aantal weg te doen, maar uiteindelijk zijn er vijf grote dozen ingepakt. Ik kan er nog geen afscheid van nemen.

Niet alleen mijn leven trok de afgelopen weken aan me voorbij, ook dat van mijn ouders, van mijn vader heb ik maar een paar jeugdfoto’s, maar van mijn moeder wel enkele albums.

Mijn oma had al twee tienerdochters toen ze zwanger raakte van een tweeling en twee jaar later weer van een tweeling. Allemaal meisjes, die nog peuters en kleuters waren toen hun oudere zussen trouwden en ze zelfs tante werden.

Mijn moeder (rechts) te haar tweelingzus.

Uiteraard ook heel veel foto’s van mezelf, school- en vakantiefoto’s en van de jaren dat ik aan judo deed.

Uiteraard veel feestelijke foto’s, kerstdagen, bruiloften en verjaardagen zoals de vijfde verjaardag van dochter Kelly.

En mijn eerste verjaardag……

Zoveel herinneringen……

Ontzettend veel vakantiekiekjes van weekendjes en weekjes weg in eigen land, stedentrips naar Londen, Parijs, Barcelona, New York…….en reizen naar allerlei landen in Europa en naar Amerika. Het was een trip ‘down to memory Lane’ met heel veel ‘O ja’ momenten. 

Nee, al die herinneringen, daar kan ik nog geen afscheid van nemen, die zijn me nog te dierbaar.

Gisteren zijn we weer gestart met het Quiltcafé, heel fijn om elkaar weer te zien na de zomerstop. Cecilia showde een quilt van blokken die ze lang geleden maakte. Nu heeft ze de quilt afgemaakt en zelf heel mooi machinaal gequilt met het gebruik van rulers.

De meteorologische herfst is begonnen, en dat is te merken, vanmorgen in de duinen was het stormachtig en nat, maar wel weer lekker om de elementen te trotseren. De boodschappen zijn in huis dus laat de wind maar razen……

Ik ben lekker bezig met de borders, zo leuk om te maken die applicaties! 

Happy Stitching!

Yvonne

50 jaar vriendschap 1976 - 2026

 16 augustus 1976 maakten we kennis met elkaar, Ada, Greta en ik, op de eerste dag van onze opleiding.

Vers van de middelbare school, Ada en Greta waren al 16, ik nog 15, en vanaf die dag groeide de vriendschap die nog steeds voortduurt. Wat een rijkdom om zulke vriendinnen te hebben waar je zoveel mee hebt gedeeld en meegemaakt door de jaren.

Dat moest natuurlijk gevierd worden en dat deden we afgelopen zondag bij Strandpaviljoen ‘Zee en Zon’.

Deze foto is ook bijna 50 jaar oud, 49 om precies te zijn. In 1977 gingen we gezamenlijk op tienertour. We sliepen een nacht bij Greta’s zus in Assen, en bij een lerares van ons in Enkhuizen en crossten verder het hele land door, van Valkenburg Limburg tot Groningen.

Van Ada kreeg ik deze superleuke tas. Daar heeft ze echt heel veel werk aan gehad om te maken! 

Er zaten ook nog leuke gadget’s in.

Ook tijdens ons etentje werden er cadeautjes uitgewisseld, het leek wel of we jarig waren!

Ik maakte voor beide vriendinnen dit kleine quiltje van een red Cardinal voor op een dienblad.

Het was een supergezellige avond, met heerlijk eten en genoeg gespreksstof. Er werden weer heel wat herinneringen opgehaald.

Deze week alvast maar het herfstvlaggetje opgehangen, want daar lijkt het wel op. Nog nooit in augustus zoveel blad geveegd, het lijkt wel oktober! Tijdens een ommetje was het overal goed te zien hoe droog het is.

En dat terwijl de mussen spreekwoordelijk van het dak vielen van de warmte. Het was weer lekker druk op het strand. Nu kom ik zelf met die warmte niet verder dan een strandpaviljoen hoor….

Of voor een wandeling door de zeereep en over de Boulevard. Dit deden Ada en ik als alternatief voor onze duinwandeling omdat het daar, zodra de zon op komt, al zo warm is dat het niet meer gezond is om te wandelen. De kunstschilders waren ook al vroeg aanwezig op de Boulevard en om 09.00 uur werd het er eigenlijk al weer te warm…..

Nee, dan zit ik liever thuis, lekker in de schaduw, of genietend van de laatste zonnestralen die tussen de bomen door piepen. Heb dit boek vorige week gelezen, prachtig verhaal van een echtpaar dat het Pacific Crest Trail loopt in Amerika van de grens met Mexico in het zuiden tot de grens met Canada in het noorden.

En ik heb altijd goed gezelschap van Missy…..

of Utah

Terwijl ik daar woensdag zat was het een constante file van auto’s in de straat en er reden niet zoals gewoonlijk tientallen fietsen langs, maar honderden, nee zelfs duizenden. Het leek wel een volksverhuizing……

Het duurde even voor ik me realiseerde dat iedereen op weg was naar het strand voor de zonsverduistering. 

Nou, die heb ik ook gezien, vanaf mijn bankje in de tuin, op internet 😃

Onderlaatst kwam er een filmploeg kijken, ze waren op zoek naar een geschikte locatie voor opnames.

Het moest een sobere ruimte zijn omdat de scène zich afspeelt rond 1920. 

Vorige week werd er van alles gebracht, weggehaald, ingericht etc.

En zondag kwam de hele crew met acteurs voor de opnamen. Het was een drukte van jewelste. Erg leuk om eens van dichtbij mee te maken.

En fijn dat we op deze manier ons steentje konden bijdragen.

Op de warme dagen van vorige week was het overdag fijn om binnen te kunnen zijn en ben ik lekker opgeschoten met wat voorbereidingen voor een border.

Het is altijd best een klus, blaadjes, bloemen, sterren etc. tekenen op ‘wash away’ papier en uitknippen. Lapjes uitzoeken en alles erop strijken en dan weer uitknippen en de ronde vormen inknippen

En dan met de lijmstift om het papier plakken, je kunt er maar druk mee zijn. Maar ik vind het heerlijk ontspannen om te doen, het hoort bij het hele proces van creëren.

De werkweek zit er weer op voor mij, 20 uur gewerkt de afgelopen 2 dagen, mijn weekend begint ……😄

Happy Stitching!

Yvonne

Bloemencorso en zo…..

 De zomer vliegt weer voorbij, morgen wordt de vijfde hittegolf van deze zomer verwacht las ik in de krant. Nog nooit stonden de rivieren zo laag, was het land zo droog en waren er zoveel branden. Een zomer van vele records dus. Niet dat we daar blij van worden, maar we zullen het ermee moeten doen.

Ondertussen zorgen we dagelijks voor wat voer voor de vogels, vullen de waterbakken  zodat ze kunnen drinken en badderen, en komen ook de egeltjes eten zodra het donker begint te worden.

De Hibiscus staat prachtig te bloeien, elke dag komt er een gigantische bloem uit. Het is wel een natnek deze plant dus elke dag water geven ander verdroogd hij.

Nicht Petra kwam zaterdag gezellig een middagje langs en viel met haar neus in de boter. Het jaarlijks bloemencorso kwam zoals al bijna 80 jaar langs op de 2e zaterdag in augustus.

Terwijl wij zaten te bakken in de zon trokken de wagens, praalwagens en muziekkorpsen aan ons voorbij. Respect voor de muzikanten en figuranten op de wagens in deze temperaturen.

Aan het eind van de middag fietsten Alex en ik naar Greta voor een ‘housewarming BBQ’ bij haar vissershuisje.

Het was druk en gezellig met alle familie en vrienden die op wat voor manier dan ook hadden geholpen bij haar verhuizing. 

Ook deze week regelmatig een rondje gefietst. Het was zondag druk op het strand en ook de zeehondjes lagen aan de uitwatering van de oude Rijn. Die zijn inmiddels wel gewend aan mensen. Ze zijn wat lastig te zien op de linkeroever…..

Dus even inzoomen, daar liggen ze heerlijk te rusten op het zand en te bakken in de zon.

De blokken van het middengedeelte van de Idaho Star Sampler zitten aan elkaar en het rode randje met 1x1 inch blokjes ook. Ik word steeds blijer van deze quilt…..

Nu de borders, dat wordt ook nog een heel werk met alle applicaties, maar ook weer zó leuk om te doen!

Happy Stitching!

Yvonne