En het is zomer…….

 Wat was het warm hè? Het was even aanpassen, voeten in een koud badje, ventilator aan, ramen en deuren overdag dicht en ‘s nachts lekker alles open en doortochten…… maar ik bedenk me dan altijd maar dat er veel ergere dingen zijn dan een beetje afzien. Zet het af tegen oorlog en rampen elders in de wereld en dan omarm ik de warmte. Gewoon maar over je heen laten komen, aanpassen en doorgaan……

Op bezoek bij mijn tante in het verzorgingshuis was het gelukkig heerlijk koel met 22 graden. Fijn dat de bewoners er geen last van hebben gehad.

Mijn wandelingetjes maakte ik alleen vroeg in de ochtend als het nog aangenaam was om buiten te zijn. Een rondje dorp, zoveel mogelijk in de schaduw, dat wel……

Een paar keer Greta geholpen met het ophalen van spullen bij de bouwmarkt en wegbrengen van spullen naar de gemeentewerf. De laatste stuiptrekkingen van haar verhuizing. Ze woont zo gezellig, in een hofje met oude vissershuisjes in het dorp. 

Ook deze klusjes deden we in de avond en de vroege ochtend in verband met de temperaturen, ging weer prima met de aanhangwagen. Zelf zijn we ook aan het opruimen en spullen naar de kringloop etc. weg brengen, maar daarover binnenkort meer in een volgend blogje.

Het hete weer bracht ook onweer met nachten waarin wel 300.000 bliksemschichten werden geteld. Bizar gewoon!  Het geeft hier aan de kust altijd wel mooie plaatjes met die dreigende luchten.

Ook fijn om vroeg in de ochtend een rondje te fietsen als het ( in het weekend) nog stil is op straat.

Genieten van de rust bij de uitwatering.

Waar de zeehondjes nog even van de rust genieten voor de strandgangers komen.

En een strak zeetje, dat zien we niet zo heel vaak.

Vorige week was het laatste Quiltcafé voor de zomerstop. Begin september starten we weer.

Top van Edith in wording.

En we sloten goed af met heerlijke boterkoeken van Edith en giga soesjes van Diny.

En natuurlijk viel er ook dit keer weer van alles te showen, zoals de top van Jacqueline die af is.

Was weer een gezellige volle tafel.

En ook Nora was erbij natuurlijk, altijd aan het werk en vol aandacht voor haar bazin.

Nog twee applicatieblokken te gaan voor het middenstuk van de Idaho Prairie Sampler. Het groeit niet snel, maar gestaag……

De temperaturen gaan weer stijgen de komende dagen, blijf koel en sterkte voor degene die er erg veel last van hebben.

Happy Stitching! 

Yvonne

Quilt in Public Day (QIPD)

 De derde zaterdag in juni, dat betekent Quilt in Public Day. Zoals ik al eerder schreef, had ik dit jaar gevraagd of we bij het Katwijks museum mochten zitten en daar werd heel positief op gereageerd. 

Ik was al vroeg aanwezig om alles klaar te zetten, gelukkig kreeg ik veel hulp van vrijwilligers van het museum voor het sjouwen van de tafels. Gezellig kleedje erover, een paar quilts ophangen en klaar voor een leuke dag.

Van het Quiltersgilde een stapeltje flyers ontvangen en er wat tijdschriften bij gelegd ter inzage. En nog wat boeken van mezelf in de (uit)verkoop.

Al snel kwamen de eerste dames uit het Quiltcafé me gezelschap houden. Koffie en thee werden aangeboden door het museum dus we kwamen niets te kort.

Het was al snel gezellig druk, mensen die bij de supermarkt hun boodschappen doen kwamen even kijken en ook de bezoekers van het museum hadden veel belangstelling.

Heel veel vragen beantwoord, over de werkwijze, het verschil tussen hand- en machine quilten, waarom we de quilts niet verkopen ( denk dat ik er zomaar een aantal had kunnen verkopen) de stof en materiaalkeuze etc. etc. Leuk dat er spontaan quilter’s aanschoven aan tafel en dat we quilters spraken die aansluiting zochten omdat ze het ‘met elkaar quilten en van elkaar leren’ missen. Nou, daarin voorziet ons Quiltcafé zeker in een behoefte, dus ik denk dat we binnenkort weer wat nieuwe gezichten zullen zien op de donderdagochtend.

Het was weer een heerlijke dag met elkaar en alle bezoekers. Wat is er nu leuker dan bezig zijn met je hobby en er ook nog heel veel over te mogen vertellen! En dan zat het weer ook nog ontzettend mee. Hier aan de kust een aangename 23 graden, lekkerder dan de benauwde hitte van vrijdag.

Maar het was na een nacht vol onweer en bijna 190.000 blikseminslagen lekker afgekoeld. Het was een prachtig gezicht hier voor het onweer losbarste.

In maart werden hier aan beide zijde van het terrein tientallen zieke iepen verwijderd, een kaalslag waar ik na ruim 60 jaar erg aan moest wennen. Ik kan nu in de zomer voor het eerst de huizen van de buren zien.

Het was een aangename verrassing toen de eerste papavers spontaan opkwamen. 

Inmiddels staat het hele terrein vol, er komen er steeds meer in bloei, wat een ontzettend leuk en vrolijk gezicht. 

Dat maakt de kaalslag weer een klein beetje goed, het is gelukkig weer lekker groen, en de aangeplante struiken zullen vast de komende jaren weer voor een dichtbegroeid terrein zorgen. Hopen dat de papavers ieder jaar terug komen, maar dat zal met al het zaad dat ze voortbrengen wel lukken denk ik.

Ik ben weer met twee nieuwe blokken bezig, wordt steeds blijer van deze quilt naarmate de top groeit.

Ik kreeg de vraag of er een patroon van deze quilt is. Die is er zeker, het staat in dit mooie boek (ISBN 978-1-68356-087-6)

Er staan naast deze ‘Idaho Prairie Star Quilt’ ook nog andere patronen in.

Happy Stitching!

Yvonne

Lekkers en leuks…..

 Om met het lekkers te beginnen, Ada had via de personeelsvereniging van haar werk een workshop Sushi maken bij Dirk’s vishandel. En ik mocht mee, wat ontzettend leuk!

De avond begon met allerlei uitleg, dus ook leerzaam. Na de uitleg mochten we zelf aan de slag.

Zo ontzettend leuk, er was geen ‘nee’ te koop. We aten onze buikjes vol en ook de bakjes werden goed gevuld. 

Als laatste maakten we nog een Sushi rol die werd beoordeeld op dikte, structuur, netheid etc. De jury was streng maar rechtvaardig en de winnaar ging naar huis met een lekkere fles wijn. Vis moet immers zwemmen. Wat een leuke avond was dit, het personeel maakte er echt een feestje van. 

De Alpe d’HuZes was dit jaar weer een groot succes met een opbrengst van meer dan 25 miljoen. Neef Patrick deed dit jaar ook mee. Toppers zijn het allemaal die meedoen aan dit evenement.

Toen ik een tijdje geleden tegen dochterlief zei dat ik de vesten van Karin Bloemen zo leuk en vrolijk vind begon ze voor mij een hele stapel (72) Granny squares te haken. Het duurde even voor ik ze allemaal aan elkaar had gezet, maar afgelopen week kon ik het vest aantrekken en haar een foto sturen. Helemaal af en erg blij mee!

Ik werd gevraagd om een workshopje quilten te geven bij ‘de Werf’ een dagbesteding hier in ons dorp voor cliënten met een psychiatrische aandoening. Dus wat pakketjes met blokken voorbereid en speldenkussentjes, spelden, naalden, draad en schaartjes ingepakt.

Gisterochtend een erg leuke ochtend gehad waarbij er enthousiast werd gereageerd, niet alleen door de deelnemers, maar ook de andere cliënten die met andere activiteiten bezig waren toonden veel belangstelling voor wat we aan het maken waren.

En het moet gezegd, het ging heel goed, er was best veel te leren, draad door de naald, knoopje in de draad. ( not done bij sommige quilters, maar ik vind het prettig) aanhechten en afhechten. En niet te vergeten goed letten op de puntjes. 

Maar ja, het overkomt ons allemaal van tijd tot tijd en dus moest er ook gisteren een stukje achteruit worden genaaid. 

De deelnemers kunnen nu zelf het blok afmaken en dan gaan we de volgende keer het blok dubbelen en quilten.

Inmiddels zijn meer dan de helft van de blokken voor de Idaho Prairie Star klaar. Wordt steeds leuker met elk blok dat erbij komt.

Happy Stitching!

Yvonne

Rond de Achterhoek

 Ondanks de wat sombere voorspellingen boffen we met het weer hier in de Achterhoek. We genieten van de zon die onder gaat na een mooie dag.

De poes komt ook even gedag zeggen, ze is erg aanhalig, maar komt niet binnen.

De volgende ochtend fietsen we weer een rondje en lunchen in Varsseveld met uitzicht op de Laurentiuskerk.

Tip van schoonzus om even naar binnen te lopen bij Berden mode, een gigantisch grote kledingwinkel mets alle bekende merken. Ja, dan ga je altijd weer met iets leuks naar buiten natuurlijk.

Via een andere route fietsen we weer terug naar Halle.

 

Zag ik niet één, maar twee Buizerds zitten op paaltjes in het weiland, vlak naast elkaar.

Op het moment dat je de fiets afstapt om je camera te pakken zijn de vogels snel gevlogen natuurlijk. Niet eens even leuk blijven poseren……

Wel even later deze ooievaar die parmantig door het grasland stapt, vast op zoek naar veldmuisjes.

Op onze laatste dag is het weerbericht ronduit slecht en besluiten we naar Enschede te rijden voor een bezoek aan het Rijksmuseum Twente.

Als eerste bekijken we de tentoonstelling met werken van de Finse Pekka Halonen.

Hakonen schilderde het alledaagse leven in Finland en de ongerepte Finse natuur. 

Many Loving Arms, de tentoonstelling van Bas Kosters is weer heel andere koek. Hij maakte een groot aantal wandkleden. 

Ik zou het quilts noemen, lappendekens met meerdere lagen die aan elkaar zijn gestikt, maar wandkleden dekt ook de lading.

Bas nodigt je in zijn tentoonstelling uit in een wereld waar iedereen ruimte mag innemen, zichzelf mag uitvinden en soms even mag leunen op duizend denkbeeldige armen.

Ik ben geen groot fan van moderne kunst, maar kan deze explosie aan creativiteit en kleur wel waarderen.

Wat ik zeker erg kan waarderen is de schilderkunst uit de middeleeuwen. Knap zoals men nog ver voor het fotografie tijdperk zo detaillistisch kon schilderen dat het al een foto lijkt.

De heilige Catharina, geschilderd rond 1500.

Portretten door de eeuwen heen….

Voor 35.000 gulden kocht het Rijksmuseum Twente in 1927 zes wandtapijten van Koningin Emma. De zes wandtapijten, gemaakt tussen 1650 en 1675 worden toegeschreven aan Maximiliaan van der Gught die een weverij had in het Agnietenklooster in Delft.

Waanzinnig mooi gemaakt, je ontdekt elke keer weer iets anders in de tapijten, dan weer een eend of een haas……

Als we in het museum zijn valt de eerst bui, maar we lopen droog terug naar de auto. We gaan nog even het centrum in, af en toe een spetter, maar niet zo erg dat je nat wordt.

Gezien het slechte weer dat er aan komt, besluiten we om in de avond al terug naar huis te rijden, maar niet zonder afscheid van Paparazzo. Hij had al een stuk appel gekregen en ik legde een stuk tussen de spijlen om mijn camera uit mijn zak te pakken. Ja, de slimmerik had dat natuurlijk gespot dus het stuk appel was zo weg.

Alles moet steeds afgelebberd worden, heb nog nooit zo’n aanhankelijk en knuffelig paard gezien.

Ook de andere paarden krijgen natuurlijk een stukje appel, de andere vos, die in de box naast Paparazzo staat, schijnt nogal vals te zijn. Misschien zijn het de stukjes appel, niets van gemerkt. Het schimmeltje is ook een schatje. 

We rijden door de buien terug naar huis, lekker rustig op de weg, en slapen in eigen bed is toch het fijnst! 

Happy Travels!

Yvonne