Lekkers en leuks…..

 Om met het lekkers te beginnen, Ada had via de personeelsvereniging van haar werk een workshop Sushi maken bij Dirk’s vishandel. En ik mocht mee, wat ontzettend leuk!

De avond begon met allerlei uitleg, dus ook leerzaam. Na de uitleg mochten we zelf aan de slag.

Zo ontzettend leuk, er was geen ‘nee’ te koop. We aten onze buikjes vol en ook de bakjes werden goed gevuld. 

Als laatste maakten we nog een Sushi rol die werd beoordeeld op dikte, structuur, netheid etc. De jury was streng maar rechtvaardig en de winnaar ging naar huis met een lekkere fles wijn. Vis moet immers zwemmen. Wat een leuke avond was dit, het personeel maakte er echt een feestje van. 

De Alpe d’HuZes was dit jaar weer een groot succes met een opbrengst van meer dan 25 miljoen. Neef Patrick deed dit jaar ook mee. Toppers zijn het allemaal die meedoen aan dit evenement.

Toen ik een tijdje geleden tegen dochterlief zei dat ik de vesten van Karin Bloemen zo leuk en vrolijk vind begon ze voor mij een hele stapel (72) Granny squares te haken. Het duurde even voor ik ze allemaal aan elkaar had gezet, maar afgelopen week kon ik het vest aantrekken en haar een foto sturen. Helemaal af en erg blij mee!

Ik werd gevraagd om een workshopje quilten te geven bij ‘de Werf’ een dagbesteding hier in ons dorp voor cliënten met een psychiatrische aandoening. Dus wat pakketjes met blokken voorbereid en speldenkussentjes, spelden, naalden, draad en schaartjes ingepakt.

Gisterochtend een erg leuke ochtend gehad waarbij er enthousiast werd gereageerd, niet alleen door de deelnemers, maar ook de andere cliënten die met andere activiteiten bezig waren toonden veel belangstelling voor wat we aan het maken waren.

En het moet gezegd, het ging heel goed, er was best veel te leren, draad door de naald, knoopje in de draad. ( not done bij sommige quilters, maar ik vind het prettig) aanhechten en afhechten. En niet te vergeten goed letten op de puntjes. 

Maar ja, het overkomt ons allemaal van tijd tot tijd en dus moest er ook gisteren een stukje achteruit worden genaaid. 

De deelnemers kunnen nu zelf het blok afmaken en dan gaan we de volgende keer het blok dubbelen en quilten.

Inmiddels zijn meer dan de helft van de blokken voor de Idaho Prairie Star klaar. Wordt steeds leuker met elk blok dat erbij komt.

Happy Stitching!

Yvonne

Rond de Achterhoek

 Ondanks de wat sombere voorspellingen boffen we met het weer hier in de Achterhoek. We genieten van de zon die onder gaat na een mooie dag.

De poes komt ook even gedag zeggen, ze is erg aanhalig, maar komt niet binnen.

De volgende ochtend fietsen we weer een rondje en lunchen in Varsseveld met uitzicht op de Laurentiuskerk.

Tip van schoonzus om even naar binnen te lopen bij Berden mode, een gigantisch grote kledingwinkel mets alle bekende merken. Ja, dan ga je altijd weer met iets leuks naar buiten natuurlijk.

Via een andere route fietsen we weer terug naar Halle.

 

Zag ik niet één, maar twee Buizerds zitten op paaltjes in het weiland, vlak naast elkaar.

Op het moment dat je de fiets afstapt om je camera te pakken zijn de vogels snel gevlogen natuurlijk. Niet eens even leuk blijven poseren……

Wel even later deze ooievaar die parmantig door het grasland stapt, vast op zoek naar veldmuisjes.

Op onze laatste dag is het weerbericht ronduit slecht en besluiten we naar Enschede te rijden voor een bezoek aan het Rijksmuseum Twente.

Als eerste bekijken we de tentoonstelling met werken van de Finse Pekka Halonen.

Hakonen schilderde het alledaagse leven in Finland en de ongerepte Finse natuur. 

Many Loving Arms, de tentoonstelling van Bas Kosters is weer heel andere koek. Hij maakte een groot aantal wandkleden. 

Ik zou het quilts noemen, lappendekens met meerdere lagen die aan elkaar zijn gestikt, maar wandkleden dekt ook de lading.

Bas nodigt je in zijn tentoonstelling uit in een wereld waar iedereen ruimte mag innemen, zichzelf mag uitvinden en soms even mag leunen op duizend denkbeeldige armen.

Ik ben geen groot fan van moderne kunst, maar kan deze explosie aan creativiteit en kleur wel waarderen.

Wat ik zeker erg kan waarderen is de schilderkunst uit de middeleeuwen. Knap zoals men nog ver voor het fotografie tijdperk zo detaillistisch kon schilderen dat het al een foto lijkt.

De heilige Catharina, geschilderd rond 1500.

Portretten door de eeuwen heen….

Voor 35.000 gulden kocht het Rijksmuseum Twente in 1927 zes wandtapijten van Koningin Emma. De zes wandtapijten, gemaakt tussen 1650 en 1675 worden toegeschreven aan Maximiliaan van der Gught die een weverij had in het Agnietenklooster in Delft.

Waanzinnig mooi gemaakt, je ontdekt elke keer weer iets anders in de tapijten, dan weer een eend of een haas……

Als we in het museum zijn valt de eerst bui, maar we lopen droog terug naar de auto. We gaan nog even het centrum in, af en toe een spetter, maar niet zo erg dat je nat wordt.

Gezien het slechte weer dat er aan komt, besluiten we om in de avond al terug naar huis te rijden, maar niet zonder afscheid van Paparazzo. Hij had al een stuk appel gekregen en ik legde een stuk tussen de spijlen om mijn camera uit mijn zak te pakken. Ja, de slimmerik had dat natuurlijk gespot dus het stuk appel was zo weg.

Alles moet steeds afgelebberd worden, heb nog nooit zo’n aanhankelijk en knuffelig paard gezien.

Ook de andere paarden krijgen natuurlijk een stukje appel, de andere vos, die in de box naast Paparazzo staat, schijnt nogal vals te zijn. Misschien zijn het de stukjes appel, niets van gemerkt. Het schimmeltje is ook een schatje. 

We rijden door de buien terug naar huis, lekker rustig op de weg, en slapen in eigen bed is toch het fijnst! 

Happy Travels!

Yvonne

Er even tussenuit…..

Even een paar dagen er tussenuit, de zomer komt eraan, altijd druk op het werk als veel collega’s met vakantie zijn. Alex is al gevraagd extra te werken drie weken in juni. Dan is het wel fijn om eerst zelf nog even een weekje vrij te hebben. 

We rijden zaterdagochtend eerst richting het oosten van het land voor een bezoek aan schoonzus en zwager. Was erg gezellig, schoonzus had een prachtig boek met veel historische foto’s en info. Het ouderlijk huis van Alex en schoonzus stond er ook in. 

Leuk om te lezen wat de historie van een pand is.

Na het familiebezoek reden we nog een stukje door in noord- oostelijke richting naar de Achterhoek, waar we in het buitengebied van Halle een huisje hebben gehuurd.

Leuk onderkomen voor de komende dagen.

We hebben de fietsen meegenomen en fietsen een mooie route naar Zelhem.

Na wat boodschappen te hebben gehaald en een ijsjebij de plaatselijke gelateria fietsen we weer terug. De paarden zijn inmiddels uit de wei en staan voor de nacht op stal.

Gelijk een vriendje gemaakt, deze ruin is echt een knuffelkont.

Een lekker appeltje gaat er wel in.

Het is heerlijk om nog even buiten te zitten in de avond.

Zo fijn de rust en ruimte hier.

Vandaag zijn we de dag rustig begonnen, op het gemakje douchen, ontbijten en koffie drinken en dan de fiets op.

Genieten van de omgeving, zon en wolken wisselen elkaar af, de temperatuur is prima.

We fietsen de oprijlaan op van kasteel Slangenburg in Doetinchem.

Gebouwd rond 1700 voor Frederik Johan van Baer, edelman en militair.

De protserig kitscherige kroonluchter in de damessalon zal destijds waarschijnlijk in de mode zijn geweest.

De originele beschilderingen op muren en plafonds zijn prachtig.

We dwalen door alle mooie kamers en zalen op beide verdiepingen.

Op het terras bij het voormalig koetshuis is het goed toeven met een verkoelend drankje en appeltaart.

Via een andere route fietsen we weer terug naar Halle, onderweg zien we regelmatig koeien die lekker in de wei lopen. Het blijft een mooi gezicht, het is net een schilderij van Paulus Potter.

De route gaat kilometerslang over de Priesterinkdijk, soms onverhard, dan weer klinkers of bitumen….

Mooie lupinen in de bermen.

En dan weer een stuk over een zandpad. 

Eenmaal terug genieten we eerst nog heerlijk van de zon buiten, lekker met een boek. Dan begint het in de verte te rommelen en betrekt de lucht.  Ik geef nog even mijn edele vriend een appeltje voordat de bui losbarst.

Een hele flinke hoosbui, we wagen het maar niet om op de fiets naar het pannenkoekenrestaurant te rijden. Het is een half uur fietsen en als je dan net in zo’n bui terecht komt, dan toch maar met de auto.

Zal je net zien dat het toch droog blijft. Maar goed, morgen weer een dag dat we kunnen fietsen.

Happy cycling!

Yvonne