Vorige week, 24 september hielden we het laatste Quiltcafé in de ‘oude’ bibliotheek. De komende weken wordt er verhuisd naar de nieuwe locatie. Vanaf begin november mogen we daar weer het wekelijkse gezellige Quiltcafé openen.
Ik had de top van mijn Idaho Prairie Star Sampler meegenomen, ben nog steeds druk bezig met de vele applicaties op de borders.
Elke week fiets ik wel een keer langs ons toekomstige adres om te zien hoe ver men is met de buitenruimte. Het fiets- en wandelpad worden momenteel aangelegd.
Verdrietig was het overlijden van een zwager en zijn crematie afgelopen week. Altijd moeilijk als een afscheid definitief wordt, vooral voor onze (schoon) zus. Helaas kent het leven niet alleen vreugde, maar soms ook diep verdriet.
Om mijn hoofd leeg te maken helpt een rondje fietsen altijd, of een fijne wandeling. Bij de uitwatering trof ik dit keer maar liefst vier zeehondjes, lekker bij elkaar aan het genieten en uitrusten in het herfstzonnetje.
En Ada en ik hadden net als vorige week weer het geluk een aantal reeën te spotten in de duinen.
En ik zag opeens iets kleins over het pad bewegen, in eerste instantie leek het net een goudvis. Eenmaal wat dichterbij bleek het een kleine watersalamander te zijn, slechts zo’n 4 centimeter lang. Duidelijk een jong, een volwassen exemplaar wordt tussen de 8 en 11 centimeter. Nog nooit eerder hebben we er een gespot, dat was dus weer een gelukje!
Gisteren reden we gevieren richting het Brabantse op uitnodiging van Ellie, daar aangekomen werden we verwend met een enorm stuk taart.
Even later arriveerden ook Connie en Jacqueline A. En waren we compleet, helaas op Tjitske na. Wegens de vele wegwerkzaamheden was het niet te doen om de rit vanuit Friesland naar Brabant te maken.
Ellie showde een prachtig tasje dat ze heeft gemaakt, we werden er allen spontaan verliefd op! Die gaat op onze WIM ( wil ik maken) lijst!
Is het geen snoepje? Het is niet dat we nog geen tasje hebben, maar er kan er altijd nog wel ééntje bij toch?
De top voor Ellie’s kleindochter is af. Nu nog even snel (machinaal) quilten zodat de quilt over drie weken mee kan naar Zweden om kleindochter mee te verrassen.
Er werden de nodige steekjes gezet aan de diverse projecten en een nieuw breiwerkje op de pennen gezet onder het bijpraten.
Elli verwende ons met een fantastische lunch, we zijn weer dik verwend de hele dag.
Veel te snel is zo’n dag al weer voorbij, we hebben weer veel herinneringen opgehaald en de wens werd uitgesproken om weer eens samen op reis te gaan. Altijd leuk natuurlijk! Na de verhuizing moeten we maar eens tijd maken om wat plannen uit te gaan werken…….
Na zo’n dag ben ik altijd weer helemaal opgeladen, wat is het toch een rijkdom om zulke lieve vriendinnen te hebben, en met elkaar mooie herinneringen te maken.
De terugweg was er een met hindernissen, we reden de ene file uit en de volgende in. Heel vermoeiend voor Jacqueline die reed, het constant optrekken en weer afremmen. Het lijkt wel of er overal tegelijk aan de weg wordt gewerkt, noodzakelijk, maar ook lastig.
Maar het was het zeker waard om zo’n heerlijke dag met elkaar te mogen hebben, weer dankbaar daarvoor.
Happy Stitching!
Yvonne
De terugweg was er een met hindernissen, we reden de ene file uit en de volgende in. Heel vermoeiend voor Jacqueline die reed, het constant optrekken en weer afremmen. Het lijkt wel of er overal tegelijk aan de weg wordt gewerkt, noodzakelijk, maar ook lastig. 
