Voor velen in Nederland is de vakantietijd aangebroken. Heerlijk even vrij van werk, vakantie….. Niet voor ons, wij kunnen gaan wanneer we willen, dus dan liever juist niet in de drukke zomerperiode.
Op het werk is het heel rustig, qua bezetting dan. Veel collega’s met verlof betekent meer werk voor degene die werken. Geeft niet, het is veel, maar de dagen vliegen voorbij.
Ik mocht weer een ochtendje aanschuiven bij de dagbesteding voor het vervolg van de Quiltworkshop. De kleine quiltjes waren nog niet klaar, er werd weer hard aan gewerkt. Na de zomer gaan we de quiltjes dubbelen.
Wat nu, in de bouwvakvakantie, ook stil ligt zijn de werkzaamheden aan het appartementencomplex ‘de Prell’. We hebben nog geen idee wanneer de oplevering zal zijn. We hopen na de vakantie iets te horen.
Ondertussen probeer ik steeds iets uit te zoeken, in te pakken, weg te brengen naar de kringloop etc. Mijn quiltkamer ziet er inmiddels uit of er een tornado heeft gewoed, heel veel lapjes kunnen weg. Ik kan nu eenmaal niet alles mee nemen.
Ook heel veel boeken, tijdschriften en patronen uitgezocht, maar nog niet alles. Veel mag er mee en wordt in dozen gepakt. Deze mogen weg……
Best veel eigenlijk, maar hopelijk kan ik er veel quilters blij mee maken.
Ook mijn blogboeken weer eens doorgelezen voor ik ze in een doos stop. Zo leuk al die herinneringen.
Zo maakte ik in november 2014 een roadtrip door het noorden van Utah en zuiden van Idaho met Shannon, Terry en Emily. We deden heel veel quiltwinkels aan in die dagen. Ik denk nog vaak terug aan die tijd, het was zo bijzonder, Ik kijk er nog steeds met veel dankbaarheid op terug dat deze drie vrouwen me meenamen op zo’n geweldige trip! Maar dat herinneringen toch ook vervagen bleek ook nu. Tijdens het bladeren in mijn blogboek, bleek dat we tijdens dat tripje ook al bij Shepard’s Bush zijn geweest, die fantastische borduurwinkel in Ogden. Toen ik er vorig jaar met Alex was, dacht ik echt dat het de eerste keer was dat ik de winkel bezocht. Was die herinnering van 11 jaar ervoor dus zomaar verdwenen.
Deze week het laatste applicatieblok van het middenstuk van de Idaho Prairie Sampler afgemaakt. Nu kunnen de blokken aan elkaar worden genaaid.
Donderdag had ik weer een dagje gepland met de ‘Sew Bee for 4’. Ada wilde haar tasje afmaken waar ze op de vorige gezamenlijke naaidag aan was begonnen. Ook konden de dames lekker snuffelen in de lapjes en boeken en patronenstapels. Ik blij dat er weer wat weg ging.
Bernadet, Jacqueline en ik pimpten een sweatshirt op met sterren.
Leuk om te doen, Bernadet koos voor één grote applicatie en Jacqueline en ik voor meerdere kleine.
Er werd hard gewerkt, en genoten van de lunch en andere meegebrachte lekkernijen.
En aan het eind van de middag waren de truien (bijna) klaar.
En ook het tasje van Ada. Even een riem van mijn tasje eraan gemaakt voor het showen, er komt nog een qua kleur beter passende riem aan.
Aan het eind van de middag had ik de dames van het Quiltcafé uitgenodigd om te komen kijken of er nog iets voor hen bij was. Vooral als je nog niet zo heel lang quilt, en nog geen grote lapjesvoorraad hebt opgebouwd, zijn er altijd wel lapjes bij waar je iets mee kunt.
Fijn dat ook zij weer wat meenamen, hopelijk kan ik nog meer quilters blij maken met lapjes, boeken en patronen en wat overblijft kan dan naar de kringloop.
En zo wordt het steeds een beetje leger in mijn quiltkamer en overige kasten. Het gaat niet zo snel als ik zou willen, maar uitzoeken kost helaas veel tijd en ik ben een héél slechte opruimer. Ik heb het opruim gen niet denk ik. Toen Rosa 7 was kon ze me altijd al goed helpen met opruimen, zij kon het toen al veel beter dan ik. Heerlijk lijkt me dat als je snel en efficiënt overal doorheen kan gaan. Ik ben vaak overal en nergens bezig en verplaats vaak meer dan dat ik sorteer. Maar goed, uiteindelijk zal het goed komen weet ik. Ooit komt het eind in zicht……..
Ik ga nog maar even een kast leegtrekken vanmiddag denk ik……
Happy Stitching!
Yvonne
