Woensdag 14 januari
De komende dagen is er een Quilt Retreat in het hotel waar we verblijven. We zijn hier niet geheel toevallig, want Shannon gaat hier lesgeven in 5 workshops. Ze weet niet dat wij hier ook zijn en zal als het goed is vandaag arriveren. Dat wordt vast een verrassing!
Ik zag tijdens het ontbijt al dames arriveren met bolderkarren vol stofjes en ander quilterig spul. Ik kon de verleiding niet weerstaan om even om een hoekje te kijken.
Er werd al druk uitgepakt en geïnstalleerd.
Wij rijden vandaag naar Arches NP, september 2019 waren we hier voor het laatst. Sinds die tijd, met name na Covid, is het hier zo druk dat je een tijdslot moet bespreken om naar binnen te kunnen, tenminste in de lente, deel van de zomer en herfst, hoogseizoen hier. En wat is het dan heerlijk om hier in de winter te zijn. Niet in de rij, maar als enige naar binnen rijden.
En dan eenmaal binnen en omhoog gereden overvalt de schoonheid van dit park je toch weer. Het maakt niet uit hoe vaak je er bent geweest.
Zoals ‘ the three gossips’ die aan het eind van Park Avenue staan.
Of ‘ the Courthouses’ zo indrukwekkend groot.
We rijden naar de Window section voor een wandeling.
Hier zijn vier Arches te zien. De eerste waar we heen lopen is North Window. Als Alex onder de Arch gaat staan is goed te zien hoe groot het is.
Prachtige doorkijkjes, vanuit elke hoek lijken de kleuren te veranderen, het is net hoe je staat ten opzichte van de zon als je een foto maakt.
South Window
Wat een bof dat er hier en daar wat sneeuw ligt in het park, het geeft zo’n mooi contrast met de rode rotsen.
De derde Arch aan deze rondwandeling is Turret Arch.
We lopen weer terug naar de parkeerplaats en rijden een stukje verder. Daar komen we bij de trail die leidt naar Double Arch.
Slechts een paar auto’s op de parkeerplaats, heel af en toe een wandelaar die je tegenkomt…….heerlijk die rust. We spreken twee Texaanse mannen van Mexicaanse afkomst die ook een roadtrip maken. Even een gezellig praatje gemaakt en mijn Spaans weer een beetje op kunnen halen. Dat kan hier overigens op veel plaatsen hoor, in de restaurant, de hotels, veel personeel is van origine Spaanstalig.
Vanochtend toen we weg gingen moesten we de autoruiten krabben, het was koud geweest -4 vannacht. Maar eenmaal aan de wandel in Arches heeft Alex geen jas meer nodig en ook mijn bodywarmer is al snel te warm.
We zijn ook op deze plek weer alleen, wat is dat toch fijn om in alle rust te kunnen genieten van deze mooie natuur zonder dat er tientallen mensen voor je lopen en het bijna onmogelijk is een foto te maken van alleen het natuurschoon.
We rijden weer verder, soms ziet het landschap er vrij vlak uit, even later doemen de rode rotsen weer op.
Onze laatste Arch van vandaag die we willen zien is Sand Dune Arch. Het eerste deel van de korte wandeling volg je een pad en dan sla je rechtsaf.
Door een smalle kloof, het past net.
Even verderop een nog smallere kloof, ik moet er dwars doorheen, tot grote rotsen de doorgang versperren.
Sand Dune Arch is niet zo groot in vergelijking tot de anderen, maar de plek is wel bijzonder tussen de hoge steile wanden.
Mooi om een plaatje te schieten vanaf de onderkant.
We lopen dezelfde weg weer terug want de kloof loopt dood.
Waarschijnlijk heeft de gesmolten sneeuw hier langs de rotsen naar beneden gelopen en is het water bevroren als een soort waterval van ijs, zo’n 5 meter hoog.
Mooi uitzicht op de besneeuwde toppen van de La Sal Mountains.
En we kijken nog een keer achterom naar de weg die we reden, het blijft een fantastisch park waar nog veel meer te zien is. Devils Garden en Delicate Arch zijn zeker ook hoogtepunten die we eerder al bezochten. Net als Tower Arch in een rustiger deel van het park, te bereiken via een onverharde weg.
Vandaag houden we het hierbij, we hebben weer genoten en onze stappen gemaakt. Genoeg voor Alex’ knieën die hard aan vervanging toe zijn.
We rijden naar het zuiden van Moab waar op een industrieterrein een Quiltshop zit, we waren hier in 2019 al eens. Ik vind hier een mooie achterkant stof voor de quilt van buurvrouw Karin.
In Moab aan Main street is sinds 2 jaar nog een quiltshop geopend. Hele aardige dame die samen met haar dochter de winkel runt, ze maken allerlei leuke tasjes, keycords etc. voor de verkoop.
In deze winkel vind ik helaas niets van mijn boodschappenlijstje die ik natuurlijk weer heb meegekregen van de diverse quiltvriendinnen. Doe ik graag hoor, op zoek naar de dingen die ze nodig hebben.
Als we de auto parkeren zegt Alex; “is dat de Chevrolet van Shannon niet?” We wachten even tot de bestuurder uitstapt.
Ja hoor, het is Shannon, is dat even toevallig…..
En daar is ook Shannon’s vriendin Deanne, wat leuk! Tijd voor ons om uit te stappen en hen te verrassen.
En een verrassing was het! Dit had Shannon echt nooit verwacht. Zo leuk om elkaar weer te zien, de laatste keer was bijna twee jaar geleden toen zij met vriendinnen, Deanne en dochter Kaitlyn in Nederland was.
Dikke pret dus, en zoals altijd pakken we de draad direct weer op.
De dames hebben heel wat uit te pakken, en dit is dan nog alleen wat van de achterbank komt. De hele trunk (laadbak) ligt ook nog vol.
We brengen de spullen naar de kamer en naar de kelder waar de ruimtes zich bevinden waar het Retreat wordt gehouden. Er ligt al van alles klaar, zakken waar de meegebrachte speldenkussens in worden gedaan voor de ‘pincushion swap’.
Naamplaatjes, keycords of lanyards en goodie bags.
Het wordt vast weer een feestje hier, ik zal zeker af en toe even om een hoekje kijken en in ieder geval de show& tell van Shannon willen zien!
Morgenochtend eens even kijken hoe het er uitziet als alle dames aan het werk zijn met de workshop.
Happy Travels!
Yvonne
Geen opmerkingen:
Een reactie posten