Donderdag 22 januari, het is fijn om na de roadtrip en de hotels, nu langer op een plek te zijn. We doen weer rustig aan vandaag en gaan aan het eind van de ochtend op pad.
Het is een rustig buurtje waar we verblijven, veel vakantie appartementen. Er zijn veel mensen die hier in St. George een vakantiehuis of appartement hebben.We rijden vandaag naar Snow Canyon State Park en komen dan onderweg door het stadje Santa Clara. Daar zit Clover Patch Quiltshop.
Even kijken of ze een backing van Lori Holt hebben voor Jacqueline, ze hebben hier altijd een grote collectie backings van 108 inch breed.
Helaas geen Lori Holt, dat is jammer. Al scoor ik nog wel een paar mooie Civil War lapjes.
Daarna rijden we door naar Ivins, naar Snow Canyon. Alex maakt een foto van deze berg als hij iets ziet bewegen.Bij de ingang van het park kan je betalen door de $ 20,- in een envelop te doen, of je rijdt even naar het Visitor center zoals wij om te betalen.
We hebben hier al vaak een wandeling gemaakt in het park. Vandaag lopen we het Hidden Pinyon Trail
Na een wat vlakker stukje met alleen wat lava rotsen waar je wel voor moet uitkijken op het zandpad komen we bij wat grote zandsteenrotsen.
Daar wordt het wat meer kruip door, sluip door en eroverheen.
Af en toe moet ik even goed kijken hoe ik ergens over klim. Ik sta met gemak op hoge gebouwen, bruggen of uitzichtpunten, maar als ik van een huishoudtrapje moet afstappen heb ik al hoogtevrees. Zo’n steile rots met van die enge uitsparingen voor je voeten vind ik dan ook doodeng, vooral als je naar beneden moet. Maar ik heb het wel gedaan, weer een kleine overwinning op mezelf.
Voor het overige is het een prachtige wandeling. We genieten weer van de mooie omgeving.
Het is een afwisselend en soms uitdagend rondje dat we lopen, maar dat maakt het ook bijzonder.
Onderweg pauzeren we even om wat te drinken en te eten. Ook al is het winter, het blijft woestijn hier, blijven drinken is belangrijk.
Ik blijf het zeggen, Snow Canyon is echt zo’n verborgen pareltje. De meeste toeristen rijden er ver omheen, op weg naar Zion of Las Vegas. Maar er is hier zoveel moois te zien.
En bijna aan het eind van de wandeling komen we dan toch nog die Pinyon Pine of Pinyon dennenboom tegen waar de wandeling naar is genoemd.
We rijden terug naar St. George, een heel verschil met de rust in Snow Canyon waar we op onze wandeling niemand tegenkwamen. We rijden nog even naar Target en eten een hapje en zijn aan het eind van de middag weer terug bij ons appartement.
Het is een afwisselend en soms uitdagend rondje dat we lopen, maar dat maakt het ook bijzonder.
Onderweg pauzeren we even om wat te drinken en te eten. Ook al is het winter, het blijft woestijn hier, blijven drinken is belangrijk.
Ik blijf het zeggen, Snow Canyon is echt zo’n verborgen pareltje. De meeste toeristen rijden er ver omheen, op weg naar Zion of Las Vegas. Maar er is hier zoveel moois te zien.
Ideaal plekje om te schuilen……
Even verderop nog zo’n plek, een stuk groter. Alex ziet hoe de schaduw in de holte een gezicht vormt.
Inderdaad net een gezicht.
Kan de verleiding niet weerstaan even naar boven te lopen. Hier kan je mooi schuilen tijdens een regenbui, al komt dat hier niet zo vaak voor.Onderweg zien we allerlei struiken en bomen zoals de Utah Yucca hieronder.
En bijna aan het eind van de wandeling komen we dan toch nog die Pinyon Pine of Pinyon dennenboom tegen waar de wandeling naar is genoemd.
We rijden terug naar St. George, een heel verschil met de rust in Snow Canyon waar we op onze wandeling niemand tegenkwamen. We rijden nog even naar Target en eten een hapje en zijn aan het eind van de middag weer terug bij ons appartement.
Nog even genieten van het uitzicht hier voor de duisternis weer intreedt.
Happy Travels!
Yvonne





































Geen opmerkingen:
Een reactie posten