De laatste dagen in Normandië

 Donderdag 18 juli houden we een relaxed dagje, na de dag rustig op te starten met ontbijt en koffie, rijden we naar het strand. We hebben de strandstoeltjes uit Nederland meegenomen, die komen goed van pas, want er is hier op het strand echt niets. Geen verhuur van bedjes, geen strandtenten…..  Heerlijk vinden wij, waar je ook kijkt…..rechts van ons….

Voor ons….

Of links van ons, het is overal rustig. Slechts een handjevol andere strandgangers op dit super brede strand.

Een keer wordt de rust verstoord door een tractor die een vissersbootje terug aan land brengt.

Het is genieten met een boekje in de zon. We maken nog wel een wandeling.

En ik vind wat mooie schelpen, weer andere exemplaren als je hier vind aan de kust.

We eten in een restaurantje in Pirou met een Colombiaanse eigenaresse, dat is fijn, kan ik me eindelijk verstaanbaar maken. Het Frans beheers ik zeer beperkt dan is het fijn om weer eens te begrijpen wat er gezegd wordt. Ondanks de taalbarrière overigens heerlijk gegeten de hele week, kabeljauw, zalm, mosselen en vandaag Calamares (inktvis).

In de avond wandelen we nog een keer het rondje aan de rand van het dorp.

We zijn inmiddels dikke maatjes met de twee geiten of bokken ( niet op gelet) die we tegenkomen op het dorre grasveldje. Wat vers groen geplukt gras gaat er dan wel in.

En langs de twee paarden in het weitje. Ook die krijgen even wat aandacht.

Vrijdag 19 juli is alweer onze laatste dag. We rijden naar Fierville-les-Mines, op het hoogste punt in de omgeving met mooi uitzicht staat daar de Moulin á vent du Contentin uit 1744, slechts vier jaar jonger als de molen bij ons in het dorp.

Een leuke plek met een brasserie waar we even koffie drinken.

Terug rijden we via Portbail om daar de brug met 13 bogen uit 1873 te bekijken.

Leuk oud plaatsje, we rijden eerst over de brug, maar kunnen daar niet stoppen voor een mooi zicht op de brug, dus terug gereden en aan de andere kant geparkeerd.

Heerlijk even op een bankje zitten genieten van het mooie uitzicht.

Nog even langs de bakker voor brood, ook daar hebben we van genoten, het heerlijke brood hier.

Aan het eind van de middag brengen we nog een paar uurtjes door op het strand en dan is het na het eten alvast inpakken wat niet meer nodig is en zoals elke avond de afgelopen week wat spelletjes ‘Keer op Keer’ spelen.

Zaterdag ochtend om 05.45 vertrekken we weer richting huis. Het is nog donker dus we passen op met rijden. En dat is maar goed ook, twee overstekende hazen en een ree waarvoor we in de remmen moeten. Het blijft tricky bij zonsopkomst.

Als we de autoweg bereiken, komt de zon op. We hebben besloten om op de terugweg, anders dan op de heenweg de tolwegen te mijden. Dat betekent wel heel veel rotondes en smalle landweggetjes, maar ook mooie heuvelachtige wegen en bossen waar we doorheen rijden. Je doet er een paar uur langer over, maar het is een stuk minder saai dan de snelweg.

Om 16.30 komen we aan bij de nieuw Corbulotunnel bij Leiden, wat een heerlijkheid dat die na jaren bouwen eindelijk is geopend. We hoeven nu niet meer dwars door Leiden te rijden. Wat een tijdwinst! 

Ons weekje Normandië zit er weer op. Lang genoeg, we hebben alles wat we wilden zien en doen gedaan en het was heerlijk. De hele week me geen moment verveeld maar….geen steek gezet. Gewoon niet aan toe gekomen. Inmiddels wel de derde bloem afgemaakt, op de helft.

Happy Travels!

Yvonne 

Mont- St-Michel

 Woensdag 17 juli reden we naar dé toeristische attractie van Normandië, Mont-St-Michel. Een ritje van 100 km. Als we de kust naderen, zien we het al van een afstandje liggen. Die afstand blijft er voorlopig ook nog. We worden geleid naar een terrein met heel veel parkeerplaatsen. Het is daar al een drukte van belang. Wij mogen parkeren op parkeerterrein 6. Vanaf de parkeerplaats is het nog een behoorlijk stuk lopen naar de boardwalk en brug die leidt naar de rots met de beroemde abdij. Aan het eind van de eindeloze rij parkeerplaatsen kan je een gratis pendelbus pakken, maar daar moet je dan wel een poosje voor in de rij staan. 

Wij besluiten te gaan wandelen, en we zijn zeker niet de enige. Het is een lang gerekt lint van wandelaars, het lijkt de 4-daagse wel.

Via de Grande Rue kronkelen we steil de heuvel op. De 12de-eeuwse pelgrimsweg is de enige route naar de top.

Vanaf de muur is het uitzicht prachtig. Het klooster zelf laten we voor wat het is. De rij buiten in de brandende zon is lang, we hebben niet echt zin om daar een poos in te staan. 

Mont-St-Michel kent het grootste verschil tussen eb en vloed van het Europese vasteland. Door het getij wordt maar liefst 250 vierkante km zand verplaatst. De stroming is ook buitengewoon sterk en bereikt een snelheid van ongeveer 10 km per uur.

Ondanks de drukte is de rots met de authentieke oude huizen en gebouwen echt wel de moeite van een bezoek waard. Er wonen ongeveer 50 mensen op de rots, dat lijkt me in het drukke toeristen seizoen wel een dingetje als bewoner.

Op de terugweg is het wat meer bewolkt, alleen maar lekker want het is behoorlijk warm in de zon. We hebben onze stappen wel weer gemaakt vandaag.

Ook van de rit terug genieten we weer, eindeloze graan en maisvelden onderweg. Boerderijtjes, kleine, op het oog verlaten dorpjes, waar je niemand op straat ziet en natuurlijk de smalle kronkelige en onoverzichtelijke weggetjes, daar ontkom je hier niet aan.

In ieder geval veel leuker rijden dan de saaie snelweg. Het was weer een mooie vakantiedag.

Happy Travels!

Yvonne

Naar het uiterste zuidwesten.

 Ook dinsdag 16 juli zou nog een sombere dag met wat regen worden volgens de berichten. Maar we hebben geluk we zien naast wolken toch echt een blauwe lucht en besluiten naar La Hague te rijden helemaal in het zuidwesten van Normandië. Een ritje van 80 km langs de kust route.

De kust is hier prachtig, grillig en rotsachtig.

Het Croix de Vendemiaire aan Cap de la Hague.

De vuurtoren van Goury, 800 uit de kust op het eilandje Gros du Raz.

De Hortensia’s staan werkelijk overal in de tuinen en langs de wegen. Ze zijn gigantisch van wit tot roze, cyclaam, lavendel en paars gekleurd.

We stoppen bij de Botanische tuin van Chateau de Vauville, helaas gaat die pas later in de middag open.

We stoppen in Barneveld Carteret om een hapje te eten, de strandtent verkoopt alleen frites en broodjes dus rijden we verder naar het stadje zelf waar we op een terrasje lunchen.

Normandië heeft ons tot dusver verrast. Het is overal heerlijk rustig, geen massa toerisme, de mensen zijn vriendelijk en als het weer dan ook nog meewerkt, hebben we niets te klagen…..

Happy Travels!

Yvonne