Bijna winter

De winter is nog niet begonnen, maar de temperaturen zijn al echt winters. Ik hou er van, beter dan regen! 

Tijdens onze wandelingen moesten Ada en ik regelmatig om de plassen heen lopen. 

 Ik werd geïnterviewd voor de podcast "Echt Amerikaans" door Pascal Theunissen. Altijd leuk om over je hobby's quilten en reizen naar Amerika te mogen vertellen.    

https://podcasts.google.com/?feed=aHR0cHM6Ly9hbmNob3IuZm0vcy80ODhmZjI5NC9wb2RjYXN0L3Jzcw%3D%3D&episode=MTk0ZjA3MzMtNTY3MC00NTUxLWFjY2EtYTBiODc0YzdiZDQ3

Na het heerlijke quiltweekend had ik nog een weekje vakantie en kreeg van nicht Petra de uitnodiging om een paar dagen te komen quilten. Altijd gezellig dus pakte ik mijn koffertje uit en weer in en reed naar het noordoosten van ons land.

Daar bleek de Sint voor mij een lief gedicht en een pakje te hebben gebracht. Wat lief!

En mocht ik een paar nachten onder deze mooie quilt slapen.

De dagen vlogen weer voorbij, lekker samen bezig zijn met quilten en qletsen tot we moe waren.

Petra schiet al aardig op met het quilten van haar Dear Jane.

Als uitje hadden we bedacht naar AnneLiefs in Nieuw Buinen te rijden. De winkel gaat om 10 uur open zagen we dus eerst shoppen en dan hebben we nog fijn de middag en avond om te quilten.

Helaas, dat viel tegen. De winkel was gesloten terwijl er op de website toch echt stond dat deze open was. Natuurlijk was de reden voor sluiting heel triest en begrijpelijk, maar het zou voor klanten die een eind komen rijden toch fijn zijn om dit even te melden op de website.

Geen achtergrond stof voor Petra dus die ze nodig had, we reden maar weer terug over het Drentse platteland. Gelukkig vervelen we ons niet als we geen lapjes scoren.

Ik probeer elke dag een draadje te quilten, gaat niet zo snel, maar mijn schouder protesteert nog steeds als ik te lang quilt. Ondertussen alvast een begin gemaakt aan het eerste blok van deze beauty.

Een nieuwe uitdaging voor mij met allerlei (voor mij nieuwe) borduursteken.

Zaterdag met Rosa de kerstboom neergezet, twee kerststallen en allerlei andere versieringen. Altijd gezellig. En na de rode kool maaltijd (Rosa's lievelingskostje) koekjes gebakken.

Het deeg goed dun uitrollen, uitsteken met de vormpjes en dan voorzichtig losmaken en op de bakplaat leggen. Hulp van Oma is niet meer nodig, het lukt haar prima alleen, al was dit Gingerbread cookie wel bijna een been kwijt.....

Maar het ging goed, het been bleef gespaard en de koekjes versierd. Een deel voor Opa, een trommeltje met koekjes mee naar huis en koekjes bij de buren gebracht met Rosa.

Tijdens een werkdag probeer ik in de pauze altijd een ommetje te maken en als het dan gevroren heeft en de zon schijnt is het een feestje om buiten te zijn. Zo mooi, de laatste tekenen van de herfst en de rijp op het gras en de bomen.

Het 'Mallegat' heet dit water waar ik zelf vroeger als kind vaak heb geschaatst, nu ook bedekt met een laagje ijs, al zal schaatsen er voorlopig nog niet in zitten denk ik.

Heerlijk om na uren achter de laptop even buiten te genieten.

Vorige week ook het laatste blok van de Swoon Sixteen gemaakt. De stof voor de sashing ligt bij Shannon in Amerika dus ik moet nog even wachten tot ik deze top kan afmaken. De blokken even willekeurig neergelegd voor de foto.

En heel blij met deze quilt die af is. Eigen ontwerp omdat ik graag een quilt wilde maken met een tekst die me de afgelopen jaren heeft bezig gehouden. 

De top was al een poosje klaar en nu heb ik het dan eindelijk machinaal gequilt. Was best een klus, maar ik ben tevreden over het resultaat.

Happy Holidays!

Yvonne

Quiltweekend

 Wat is leuker dan quilten?  Samen quilten natuurlijk!

Dus tijd voor een quilt weekendje weg, met Jennifer, Simone en Marianne.

Vrijdagmiddag arriveren we en installeren we ons met onze tassen vol quilt werkjes, lapjes etc. in ons vakantiehuis. Simone bracht uit Birmingham leuke spelden(ring)kussentjes voor ons mee.

De voetbal hebben we nog wel gezien, al werd er meer gekletst dan gekeken......

Heerlijk stil en rustig hier zo op de vroege ochtend als de zon op komt, slechts een paar waterhoentjes in het water.

De mooie blokjes van de Dear Jane van Jennifer, met lieve rozenstofjes.

Simone maakt log cabin blokken op de machine met tuttige bloemenstofjes. Superleuk wordt dat!

Heerlijk om hier in de omgeving te wandelen.

En wat doe je verder zo'n weekend? Heel veel steekjes zetten, van vroeg in de ochtend tot laat in de avond en gezellig kletsen. Altijd zo leuk, we zien elkaar niet vaak, maar we pakken als we bij elkaar zijn altijd gelijk de draad weer op daar waar we gebleven waren.

Weer een blok af van de Swoon Sixteen.

Dat gaat niet altijd zoals het hoort, praten en breien gaat niet te gelijk riep mijn moeder altijd en dat geldt ook voor patchen...... Al kletsend zet ik drie stukken verkeerd aan elkaar, dus achteruit naaien.

Ach, zo lang we maar kunnen lachen om onze eigen fouten is er niets aan de hand!

Allemaal een maaltijd verzorgen en je verder laten verrassen, heerlijk gesmuld van alles.

Simone had wat ook nog wat quiltjes bij zich om te binden, ze maakt mooie blinde bindings.

Marianne hangt met een aantal van haar quilts binnenkort op een Dickens festival in haar woonplaats. Dus nog even snel een binding hier en een tunnel daar zodat er weer een aantal klaar zijn om straks te worden bewonderd door velen. En nu eerst door ons.

Ik probeer in ieder geval elke dag een draadje te doen aan de Loch Lomond. Ben nu het derde blok aan het quilten.

Veel te snel is het weer maandagochtend, tijd om afscheid te nemen. 

Het was super gezellig, we kijken al weer uit naar een volgende keer en naar andere (reis) plannen die in het verschiet liggen.

Happy Stitching!

Yvonne

november 2022

Translation button of this blog on the internet page at the right.

Vier weken geleden al weer dat ik mijn laatste blogje schreef. Niet heel veel gebeurd hier de laatste tijd. Wel gewoon druk, met werk en van alles.

Ada en ik maken nog steeds onze wandelingen in de duinen elke week. Altijd mooi in elk seizoen. 

Verder waren er gezellige koffiemomenten met vriendinnen en goede gesprekken en een gezellige lunch met collega's.

Oppassen op Rosa hoeft niet meer, wel jammer dat die tijd voorbij is, we hebben er zo van genoten. Maar nu is er een nieuwe fase aangebroken, Rosa wordt steeds zelfstandiger en komt gelukkig af en toe gezellig een dagje. Een paar weken geleden gingen we lekker uitwaaien op het strand. Rosa had een schelpen bingo gemaakt, met de gevonden schelpen kon je Bingo halen, dat was dus goed zoeken naar de verschillende exemplaren.

Hans Moonen, beheerder van de Facebook pagina 'Mijn Amerika' maakt elk jaar een kalender met daarin foto's van leden van de groep. 

Dit jaar besloot ik ook drie foto's in te sturen. Hans maakt een selectie uit alle inzendingen en de leden mogen dan stemmen op 75 foto's. De 12 met de meeste stemmen komen in de kalender van volgend jaar. 

En laat ik nu één van de winnaars zijn, gewoon met een foto die ik maakte met mijn iphone vorig jaar december in de sneeuw in Zion NP. Geweldig leuk natuurlijk en omdat je foto wordt geplaatst, krijg je de kalender  cadeau. Er staan weer prachtige foto's in dus dat wordt het hele jaar genieten.

En over foto's gesproken, ik heb de afgelopen weken een aantal kasten opgeruimd. ( Af en toe echt nodig om alles weer eens leeg te halen en dingen weg te doen) Ik kwam daar een aantal oude foto's tegen van familie van moeders kant. Dit zijn de twee tweelingen die mijn Oma kreeg, de vier jongste dochters van in totaal zes. Rechts mijn tante Thea en links haar tweelingzus Corrie en in het midden rechts mijn tante Wil en haar zus (mijn moeder) Riet. 

Dit is mijn Oma, een hele lieve en zachtaardige vrouw, ieder die haar kon, hield van haar. Hier had ze ongeveer dezelfde leeftijd die ik nu heb, het waren echt andere tijden!

En een foto van mij, ik denk een jaar of twee, voor het ouderlijk huis aan de Rijn in Leiden. Een kiekje van 60 jaar oud.

De school naast die waar Rosa op zit is afgebroken inmiddels en er wordt een nieuwe gebouwd, een multifunctioneel gebouw waar de twee scholen, een kinderopvang, sportbedrijf en jeugdzorginstelling onderdak zullen vinden. 

Rosa mocht samen met een leerling van de andere school een tijdcapsule begraven en ze mocht ook een stukje schrijven over zichzelf als leerling van OBS de Krulder die in de capsule ging.

De pers had er ook aandacht voor en zo stond ze in diverse plaatselijke en regionale kranten op de foto. Leuk voor later! Wie weet maakt ze het zelf nog mee dat de tijdcapsule wordt opgegraven.

Ik werk al jaren 2 dagen van 10 uur en dat bevalt me nog  prima, omdat ik dan na twee dagen knallen weer 'weekend' heb. Het thuiswerken was heerlijk rustig en je krijgt veel meer werk klaar dan op de werkplek waar je steeds wordt onderbroken en afgeleid. Maar goed, het is ook wel weer gezellig om collega's echt te spreken in plaats van via de telefoon of mail.

 

Het is goed te merken dat de winter in aantocht is. Utah heeft een nieuw plekje ontdekt, lekker warm bij de verwarming in een mandje met daarin het eerste quiltje dat ik maakte op de beginnerscursus.

Lekker toegedekt is helemaal fijn natuurlijk, het is een verwend nest hoor! Utah heeft geen baasjes zij heeft overduidelijk personeel!

Elke week vaste prik de Bee avond, altijd weer een gezellig moment in de week rond de tafel samen steekjes zetten. En aan lekkers is nooit een gebrek, we hebben het toch goed!

Er zijn 12 van de 16 blokken af van de Swoon Sixteen. 

Gisteren weer een gezellige dag met Rosa, we hebben samen een plaatpizza gemaakt, die was heerlijk!

En verder gezellig een Harry Potter film gekeken en spelletjes gedaan met Opa. Op zolder vond Rosa het spelletje galgje dus dat moesten we gewoon even doen. Als je dan dit moet raden dan smelt je toch?

Zulke zaterdagen zijn altijd dagen met een gouden randje, echt genieten!

Happy Stitching!

Yvonne