Donderdag is onze laatste dag in Fort Worth, een rustige dag. Ik heb het tweede blok afgekregen en zelfs met een derde begonnen. Toch een beetje een karige buit voor ruim 3 weken, maar ik kom niet echt tot patchen in een vakantie. Te veel andere leuke dingen om de dagen mee te vullen.
Natuurlijk vind ik wel weer een en ander dat mee naar huis mag. Zo heerlijk shoppen hier!
Nu maar kijken of het allemaal weer in de koffers past zonder dat we over het toegestane gewicht heen gaan.
Nog even weg geweest omdat we een historisch cabin village wilden bezoeken, helaas werd daar de laatste bezoeker om 15.00 uur binnen gelaten en waren we te laat. Nu ja, niet erg, we hadden een mooie rit er naar toe door een prachtige villa wijk van Fort Worth.
De koffers zijn gevuld en we zijn keurig onder het gewicht gebleven. Vrijdagochtend pakken we de laatste spullen in en na het ontbijt vertrekken we richting vliegveld.
Inmiddels begin ik de stad al een beetje te kennen, als je er een aantal keer doorheen bent gereden. Dit keer voor het laatst.
Bij het autoverhuurbedrijf de auto ingeleverd. We hebben 3013 mijl gereden, deze reis. (4821 km)
Inchecken en security gaat allemaal zeer vlot hier en zo zijn we ruim op tijd bij de gate voor vertrek.
Na een half uurtje zijn we weer flink aan het dalen. Veel nieuwe woonwijken in de buurt van Houston. Ziet er een beetje kaal uit allemaal nog.
Dan ziet zo'n wat oudere wijk in het groen er een stuk gezelliger uit. Ik hou van bomen in een straat, dat geeft zo veel meer sfeer.
Op Houston hebben we ruim een uur, dat is meestal gevuld met taxiën naar de gate, het vliegtuig uit, dan naar de juiste vertrekhal en vaak kan je dan gelijk boarden in het volgende toestel. Dit keer niet, we hebben vertraging. Uiteindelijk vertrekken we een uur te laat, dat valt nog mee en die zullen we grotendeels weer goed maken omdat de vlucht korter duurt door meewind.
Het wordt al snel donker en we nemen weer afscheid van ons favoriete vakantieland. Wat hebben we weer genoten van zoveel mooie, weidse natuur, vriendelijke mensen. Leuke plekken bezocht en natuurlijk als hoogtepunt de 100e verjaardag van Oma Nellie mee mogen vieren.
Nog even de hobbel nemen die Schiphol heet. Er staat een hele lange rij van zeker 150 meter naar de douane en bagagehal. We lopen daarom verder naar de andere kant waar je ook naar de douane kunt. Daar staan ongeveer 20 mensen voor ons. We worden tegengehouden door een medewerker die gedoseerd mensen door mag laten. De rij groeit hard achter ons en na een minuut of 20 mogen we naar beneden. De douane zijn we na een minuut of vijf al door, het wachten op de koffers duurt wat langer.
Maar dat is niet erg, het belangrijkste is dat ze zijn aangekomen en nu je weet hoe zwaar de bagage afhandelaars het hebben, laat je het wel uit je hoofd om te klagen als je even moet wachten op je koffer.
Eerst even een uurtje vliegen naar Houston.
Beneden zien we waar we de huurauto hebben ingeleverd.
En een van de vele snelweg knooppunten die we inmiddels goed kennen.
De vlucht gaat snel, we doezelen nog wat, maar slapen lukt niet echt en dan zie je dat Nederlandse landschap weer onder je door glijden en weet je....het is weer voorbij.
Inmiddels zijn we weer een dag thuis, zijn de koffers weer leeg en de nodige wassen gedraaid. Nog even door de jetlag heen, maar dat komt ook weer goed in een paar dagen en morgen? Morgen gaan we weer aan het werk en is deze droom weer voorbij. Rest de dankbaarheid dat we deze prachtige reis weer hebben kunnen maken en de mooie herinneringen die we hebben.
Leuk dat zo velen weer met ons mee wilden reizen, hopelijk hebben we een aantal kunnen inspireren of in ieder geval vermaken.
Happy travels!
Yvonne
