Wat boffen we ontzettend met het weer. Na een frisse nacht warmt het snel op en hebben we geen jas nodig als we op stap gaan.
We rijden de berg op vanuit Bruttig-Fankel, de herfst is in aantocht als je naar de kleuren van de bomen kijkt.
De korte rit eindigt in het dorpje Mörsdorf waar we de auto parkeren en te voet verder gaan.
Dit is de reden waarom we hier nu vakantie houden, ik had gelezen over de Geierlay hangbrug, met 360 meter de langste voetgangersbrug bestaande uit staalkabels en hout in Europa.
Het is nog rustig als wij er aankomen, maar ook hier is het dragen van een mondkapje verplicht. Het belemmert wel enigszins het zicht....
Uitzicht op het 100 m lager gelegen Mörsdorfer Bachtal.
Fijn dat het nog niet zo druk is met toeristen, nu kunnen we na even van het uitzicht te hebben genoten gelijk terug lopen. Als het druk wordt op de brug mag je om het uur van de ene naar de andere kant lopen en heb je dus kans bijna een uur te moeten wachten tot je terug mag.
Best wel warm zo'n wandeling met mondkapjes op, we zijn blij dat ze eenmaal weer terug aan de andere kant weer af mogen. We wandelen via een andere route door het bos weer terug naar Mörsdorf.
Aan de Moezel eten we de meegebrachte boterhammen op, heerlijk op een bankje in de zon.
Het meest toeristische stadje in de buurt is Cochem, maar als je toch in de buurt bent moet je ook daar even stoppen. 100 meter boven het stadje torent de Rijksburcht Cochem op een bergkegel.
Via straatjes, trappetjes en smalle paadjes klimmen we steeds hoger naar de burcht.
Ook hier weer overal wijngaarden, elk beschikbaar plekje grond is voorzien van druivenranken.
Alleen het uitzicht is de wandeling al meer dan waard.
Nu we hier toch zijn besluiten we de rondleiding te doen in het indrukwekkende gebouw. De burcht werd rond 1100 opgericht, is jarenlang een ruïne geweest na de verwoesting in 1689 en daarna door Louis Ravené conform de mode van de romantiek herbouwd tussen 1874 en 1877.
Ravené was dol op houtsnijwerk en dat is goed te zien, deuren, panelen, meubels, trapleuningen, overal liet hij het aanbrengen.
De kannen op de tafel rechts hebben een inhoud van 5 liter en werden dagelijks gevuld met wijn. Omdat men dacht dat het water giftig was dronk men liever wijn. De monniken mochten elke dag zo'n vijf liter kan leegdrinken........ (je moet er toch niet aan denken?)
Chinese vazen, veel Delfts blauw, schilderijen en bewerkte plafonds, het is een pracht allemaal.
Mooie tegels op de vloer, ik zie hier wel een mooi appliqueer patroon in.
Het uitzicht vanaf het balkon is ook niet misselijk, moet geen straf zijn geweest daar wat tijd door te brengen.
Langs de wijngaarden lopen we weer terug naar het stadje Cochem.
Heel erg toeristisch en druk, maar wel met een prachtig historisch centrum.
En ook hier in de stad hangen de druiven overal voor het plukken.....
Aan het eind van de dag, nadat we een heerlijke pizza hebben verorbert, nog even een wandeling gemaakt in Fankel.
De hele dag zagen we dat overal de druiven werden geoogst, hier is het vrij vlak, maar soms aan de oevers van de Moezel is het echt super steil, lijkt me geen makkelijke job.
Zo, de beentjes weer gestrekt, de vertering op gang geholpen, nu ontspannen met een droge Moezel wijn......nu we hier toch zijn.......
Happy Travels!
Yvonne
