Vroeger dacht ik altijd:]; die oorlog dat is zo lang geleden, maar ik ben eigenlijk maar 15 jaar na de bevrijding geboren. Nu besef ik dat al die wonden en trauma's nog zo vers waren en zelfs nu na 75 jaar nog niet geheeld.
4 mei blijft een dag om te herdenken, er even bij stil staan met ons allen en te beseffen hoe waardevol het is om in vrede te mogen leven.
Ja, en dan hebben we zo'n speciale herdenking van 75 jaar en dan kunnen allerlei bijeenkomsten en feestelijkheden niet door gaan. Hoe graag hadden we juist op deze speciale dag hen, die ons bevrijden en zoveel voor ons gedaan hebben nog eens willen eren en in het zonnetje zetten. Hopelijk kan en mag het volgend jaar een speciale dag worden.
Dit jaar niet zoals alle andere jaren een Dam in Amsterdam gevuld met 20.000 mensen......
Maar een leeg plein, ook heel indrukwekkend, met een mooie, bewogen toespraak van de Koning.
De scholen hebben vakantie, voor mij veranderd er niet zo veel, want ik pas al 8 weken veel meer op Rosa dan normaal. Maar voor Rosa is het toch anders, geen schoolwerk om te maken maar een zee van vrije tijd. Dus moeten we bedenken hoe we die gaan vullen, ik vraag altijd aan Rosa wat ze graag wil doen. Bakken blijft leuk dus bakten we de ene dag een appeltaart, waarbij de restjes deeg uit de kom werden geschraapt....want wat is dat lekker!
En een andere dag bakten we een volkoren brood.
En omdat het vakantie is natuurlijk ook een bezoekje aan de grote gele M, niet mijn favoriet (verre van) maar top favoriet bij Rosa en Opa. En dus deden we (voor ons althans) iets nieuws, door de drive-through en picknicken op de parkeerplaats. Rosa vond het geweldig!We kochten plantjes en zaadjes om groenten op te kweken in het kasje. En natuurlijk een aardbeienplant want je eigen aardbeien plukken is het allerleukst.
Donderdag lag het aller, allerlaatste blokje van de Buhl klaar om in elkaar genaaid te worden.
Tijdens het gezellige gekletst van de video Bee kwam het af, een gedenkwaardig moment. Nu nog even vastleggen met een selfie.....dan kom je net één hand tekort, maar het is gelukt.
Een moment in de week waar ik net als onze gewone Bee naar uitkijk, alleen nu in isolatie nog meer. De videogesprekken, telefoontjes en appjes met iedereen zorgen ervoor dat je toch het gevoel hebt in contact te blijven met je omgeving.
Alle delen van de Buhl zijn klaar en worden nu aan elkaar gezet. Volgende maand ontvangen we de bloemen voor de hoeken.
Na een aantal dagen regen kwam de zon in het weekend weer te voorschijn, even een rondje op de fiets gemaakt door de duinen.
Met 8 nichtjes van moeders kant hebben we een app waar we regelmatig nieuwtjes delen. Deze week werden er veel foto's uit de oude doos gedeeld. Deze foto vond ik zelf heel mooi en was nieuw voor mij. Rechts mijn Opa en Oma en links mijn vader en moeder. Verder tantes en ooms en nichtjes.
Ik was nog niet geboren dus ergens eind jaren vijftig gemaakt denk ik. De hond Ronnie, daar ben ik de eerste jaren van mijn leven mee opgegroeid, toen is mijn liefde voor herdershonden ontstaan denk ik.
Een foto met mijn nichtjes, geen idee wie de jarige was, ik denk mijn nichtje links. Het was leuk om de foto's met elkaar te delen en herinneringen op te halen.
En zo vind je altijd wel iets dat, hoe klein ook, je plezier geeft ook al is het in en om het huis.
Vervelen doen wij quilter's ons natuurlijk nooit, er kwamen deze week 2 blokken bij voor de St. George.
Geniet allen van deze vrije dag, in vrijheid!
Happy liberation day!
Yvonne













































