zondag 16 februari 2020

Utah 2020 - dag 9 - WK afstanden 3e dag

Je zou  er zo maar aan gaan wennen, elke dag naar de schaatsbaan. Eerst vanmorgen lekker in mijn eentje boodschappen gedaan, alle gangpaden gehad. Niet omdat ik zoveel nodig had, maar gewoon,  even kijken wat er allemaal te koop is. Thuis lekkere verse broodjes belegd en meegenomen. We hebben weer ons eigen mooie plekje op de tribune gevonden. Ondanks dat er genoeg te zien is zo voor de wedstijden,  mis ik het toch iets in mijn handen te hebben. Vandaag dus maar wat lapjes meegenomen.
 Als je een wereld record rijdt, dan mag je zelf je naam ophangen in de Oval. En die van je voorganger verwijderen. Graham Fish mocht de naam van Ted Jan Bloemen verwijderen en die van hemzelf ophangen.
 Die ceremonie vindt plaats voor de wedstrijden beginnen.
 De tribunes vullen zich snel, vandaag ook veel Amerikaanse supporters. Al snel is het zoeken naar een plekje voor de laatkomers.
 De eerste race, de 5000 meter voor dames levert Nederland een bronzen plak op voor Esmee Visser, meer zit er niet in dit keer.
 De sfeer zit er weer goed in, er wordt flink aangemoedigd. Ik ben blij dat ik af en toe een stukje kan lopen. Met een kussentje in de rug is het wel te doen maar af en toe de benen strekken voorkomt rugpijn.

 De 1000 meter van de heren gedeeltelijk aan de baan gevolgd, wat een snelheden worden er gehaald. En een zilveren medaille voor Kjeld Nuis, Pavel Kulizhnikov was een maatje te groot vandaag.
Terwijl ik naar de race sta te kijken wordt me gevraagd waar ik vandaan kom, ik antwoord in het Engels dat ik uit Nederland kom. Nou de vraagsteller ook, een jonge internet journalist van het AD. Hij vindt het ook geweldig hier, zo ongedwongen, iedereen kan en mag overal lopen, sporters en publiek zitten door elkaar op de tribunes. Iedereen is heel benaderbaar, heerlijk die Amerikaanse manier. Ik ben het helemaal met hem eens.
Leuk ook als je je werk moet doen lijkt me en er wordt niet moeilijk gedaan of je nu wel of niet ergens mag staan om foto's te maken e.d. En toch gaat het heel gestructureerd en gebeuren er geen rare dingen, iedereen gedraagt zich, de politie die hier regelmatig loopt te surveilleren heeft gelukkig niets te doen. Kunnen ze ook fijn naar de wedstrijd kijken!
 En wat hebben we genoten van de 1000 meter van Jutta Leerdam, wat een race! En dan toch stiekem hopen dat er niemand sneller zal schaatsen.....de ontlading toen bleek dat ook de dames in de laatste rit de tijd van Leerdam niet konden verbeteren. Een gouden plak!


 Er werd aangekondigd dat het vandaag, 15 februari op de dag af 40 jaar geleden was dat Amerika's beste schaatser ooit, Eric Heiden goud behaalde in Lake Placid. Oude beelden werden getoond en natuurlijk was de held van weleer er zelf ook. Hij woont en werkt op een uurtje van hier, in Park City.
 Dr. Eric Heiden kreeg een lekkere fles wijn, wel eentje met een Amerikaans formaat uiteraard.
 En dan de ploegachtervolging mannen...Sven Kramer, Douwe de Vries en Marcel Bosker reden naar een nieuw wereldrecord. Het dak ging er bijna af in het stadion.
 Het oude wereldrecord uit 2013 stond ook al op naam van Nederland, maar altijd leuk om weer een nieuwe te kunnen bijschrijven op de lange succes lijst.
 Wat een geweldige middag hebben we weer gehad die veel te snel voorbij was, gelukkig hebben we morgen nog één dag te gaan met hopelijk weer mooie wedstrijden. De oranje kleding mag weer uit, al verdenk ik sommigen ervan dat ze het de hele dag aanhouden en er zelfs een restaurant mee in gaan..... Gisteren kwam er een vrouw naar me toe en vroeg: Van welk land zijn al die oranje geklede mensen? Dat was duidelijk (nog) geen schaatsfan!

 Op de valreep één van de T-shirts die Derek Parra het publiek in gooit gevangen. Leuke herinnering!
Happy Skating!
Yvonne

zaterdag 15 februari 2020

Utah 2020 - dag 8 - WK afstanden dag 2


Al een aantal keer is me gevraagd wat ik zoal heb gekocht in al die mooie quilt winkels. Nou, best veel, maar het meeste is voor de AQR, en daar mag ik natuurlijk nog niets over loslaten....dat wordt pas bekend in november. En over november en de AQR gesproken, één van de deelnemers had een optie onder voorbehoud die ze helaas moest afzeggen. Er is dus één plekje vrij gekomen voor de retreat in november. Heb je zin om deel te nemen? mail dan even naar aqr@ziggo.nl

Dit is wat ik kocht voor mezelf, gewoon een paar lapjes die ik leuk vond links, en wat groene die ik nodig heb voor een quilt die ik met en voor Rosa wil maken. De grote is een stof voor een ondergrond bij een fat quarter bundel die al een tijdje ligt te wachten....
 Valentijnsdag vandaag, wij zijn er niet mee opgegroeid maar de jeugd van nu wel natuurlijk. Rosa heeft haar eerste Valentijnskaart gekregen, zo lief!
 En omdat het Valentijnsdag is wagen we het maar niet op vanavond uit eten te gaan. Dat wordt waarschijnlijk achteraan aansluiten en lang wachten op een tafeltje. We doen dus boodschappen voor vanavond. En rijden daarna door naar de schaatsbaan.
 Ruim op tijd vandaag, daar zorgen we wel voor.

 De tribunes zijn nog leeg, er wordt wat ingereden en wij installeren ons op een mooi plekje op de tribune. Van mijn nichtjes moesten we wel herkenbaar zijn en ons uitdossen in het oranje.....nou ja vooruit, maar dan wel bescheiden...… Alex vindt zijn eigen petje toch fijner....
 Derek is weer een vorm, met een soort kanon schiet hij T-shirts het publiek in.
 Na de opening met natuurlijk het volkslied waar hier iedere wedstrijd mee begint, gaan we van start met de 10.000 meter mannen.

 Ondertussen gebeurt er om ons heen ook van alles, een Noorse tv ploeg maakt opnames op de tribune en interviewt een supporter.
 Het publiek is sportief gelukkig, iedereen wordt aangemoedigd. De familie naast me heeft allemaal een gehaakt mutsje op in de vorm van een vis. Het blijken de ouders, zus en oom en tante van Graham Fish een Canadese schaatser.
Als blijkt dat hij met een fantastische race bezig is wordt de familie steeds enthousiaster en wij allen met hen. Hij rijdt een fantastisch nieuw wereld record.
 De vreugde is groot bij de familie, wat geweldig om dit mee te mogen maken van dichtbij. Dit is toch heel anders als schaatsen kijken voor de buis.
 Helaas geen medailles voor de Nederlanders maar dat mag de pret niet drukken, we zien een fantastische wedstrijd. Bij de ploegachtervolging behalen de Nederlandse dames zilver, ook een mooie prestatie achter een nieuw wereldrecord van Japan.
 Als je dan door de hal loopt met een wereldrecord op zak en een gouden plak om je nek, dan moet je wel honderd keer op de foto.
 En dan mag je daarna als schaatser eindelijk gewoon even naar je Pa en Ma die je kunnen feliciteren.

 Dit soort geweldige momenten, het verdriet, de vermoeidheid, de teleurstelling, de euforie, de blijdschap, je ziet en beleefd het hier allemaal van dichtbij. Ik vind het een rollercoaster aan emoties moet ik zeggen.
 De 500 m wedstrijden waren zoals altijd spannend en snel voorbij, ook hier grepen we weer naast de medailles helaas, maar zo is het nu eenmaal, de snelste wint.
Wat vliegt zo'n dag, we hebben genoten van de wedstrijden, en de sfeer in de hal. De zon gaat al onder als we naar buiten lopen waar een 'Winterfest' wordt gehouden met muziek, foodtrucks etc.


Wij rijden terug naar ons stekkie. Als je dan binnenkomt er weer internet hebt komen alle appjes binnen, we zijn gespot door mijn nichtjes.

 Heerlijk om even te relaxen, kip in de oven, een salade in elkaar flansen en klaar zijn we......
Morgen weer een nieuwe (schaats) dag!
Happy Valentines day!
Yvonne

vrijdag 14 februari 2020

Utah 2020 - dag 7 WK afstanden schaatsen


We hebben lang naar deze dag toegeleefd, de eerste dag van de WK afstanden in Salt Lake City. Het hoofddoel van deze vakantie. De kaarten zijn al lang geleden besteld, we hebben er zin in.
Daar de wedstrijden pas om 16.00 uur beginnen hebben we alle tijd vandaag.
 Rustig koffiedrinken en ondertussen wat steekjes doen aan de Buhl, ik heb nu al meer gepatched dan in menig vakantie.
 We rijden nog even naar een groot winkelcentrum, ik koop wat kleding en we gaan nog even wat yoghurt en fruit kopen. Morgen is het Valentijsdag en er is nog genoeg te koop, gangpaden vol met allerlei soorten snoep en chocolade, cakes, taarten.... dat wordt nooit meer allemaal verkocht vandaag. Het gaat aan ons in ieder geval voorbij.
 We brengen de boodschappen thuis en zijn van plan een late lunch te gaan eten vóór we naar de Olympic Oval rijden, ongeveer 10 minuten hier vandaan.
Zie ik opeens appjes binnenkomen, de vriendinnen in Nederland zitten klaar voor de wedstrijd.....
Huh....wedstrijd? het is net half één....de wedstrijd begint pas om vier uur.....
Niet dus! ze zitten in Nederland al voor de buis naar de wedstijd te kijken!
Alex en ik springen in de auto en zijn in een mum van tijd bij de Olympic Oval…….
 Klopt de tijd op onze tickets niet meer, de ISU heeft de wedstrijden vroeger laten beginnen.
Gelukkig maar dat de vriendinnen appten, anders hadden we heel wat gemist, nu alleen de eerste ritten.
 De zitplaatsen die op het ticket staan vermeld zijn trouwens ook niet te vinden, iedereen zit gewoon maar ergens, er is gelukkig plek genoeg. Zo te zien denk ik niet meer dan een paar honderd Nederlanders.
Derek Parra, rond de eeuwwisseling een niet onverdienstelijk schaatser (oa goud op de 1500 m tijdens de Olympische Spelen in Salt Lake City in 2002) en nu Sport Program Director van de Oval deelt toeters uit.
 Sommigen zijn incognito, anderen dossen zich volledig uit, inclusief klomp op het hoofd en oranje ochtendjas.....

 Het is een indrukwekkend de wedstrijd life te volgen, heel anders weer dan in Thialf waar je met duizenden fans opeen gepakt zit. Hier wordt ook aangemoedigd maar het klinkt natuurlijk lang niet zo massaal. Wat wel weer heel relaxed is, de atleten lopen hier gewoon overal rond, gaan even bij hun vrienden en familie op de tribune zitten voor een praatje. Dat is voor hen denk ik ook wel fijn.
 Sven Kramer rijdt naar omstandigheden (die zijn niet optimaal) goed, maar de Canadezen worden bijna gek als Ted Jan Bloemen toch net iets sneller is.
 Jammer voor Sven, maar de beste heeft gewonnen.
 Op de tribune zitten is leuk maar nog spectaculairder is het als je langs de baan staat en de schaatsers met grote snelheid door de bocht ziet schaatsen.
Geen goud vandaag bij de individuele afstanden maar wel bij de teamsprint, zowel de vrouwen als de mannen behalen goud.

 Deze dames zouden ook een prijs moeten winnen, voor beste outfit van de dag!


 Al met al, ondanks de wat valse start, een fantastische middag gehad. We kijken al uit naar de dag van morgen. Na de huldiging werd het toch echt wel tijd voor die lunch....of toch maar diner?
Met goed gevulde magen rijden we terug naar ons huis, fijn om een eigen plek te hebben en even op de bank te kunnen ploffen met een bak koffie! 
Happy Skating!
Yvonne