Regiodag Quiltersgilde

Een poosje geleden kreeg ik de vraag of ik op de regiodag Zuid-Holland noord van het Quiltersgilde een praatje wilde houden.
Heel leuk zo'n uitnodiging en dus reed ik vandaag naar Alpen a/d rijn met o.a. een stapel quilts.

Ik hoefde niet lang te zoeken, het geroezemoes hoorde ik al toen ik het gebouw binnen ging. Gezellig zo'n groep van 95 dames en een heer die samen bezig zijn met onze mooie hobby.

Ook hier werd weer veel gedeeld met elkaar en elkaars werk en quilts bewonderd. Na een heerlijke lunch waar ik ook mocht aanschuiven werd met wat kunst en vliegwerk (met dank aan de man van Trees en zijn laptop) de beamer in werking gezet en kon ik aan de hand van foto's mijn verhaaltje vertellen over de mooie (quilt) reizen en de vriendschappen die zo waardevol zijn en me inspireerde bij het schrijven van mijn boek.

Even wennen met zo'n microfoon die je bijna 'op moet eten' om jezelf verstaanbaar te maken maar ook noodzakelijk voor zo'n grote groep.

 Een kleine show & tell gehouden en het gebruik van 'wash-away-applique' uitgelegd. Heerlijk om mee te werken en na het wassen van de quilt is het weg.

 Corine en Jacqueline, bedankt voor jullie uitnodiging en de goede verzorging.

Het was een mooie rit door het groene hart van onze provincie en toen ik thuis kwam werd daar hard gewerkt. De quilts snel uit de bolderkar gehaald want die kon gelijk weer gebruikt worden om takken meet weg te brengen.

 Met de door Opa gesnoeide takken bouwde Rosa een dierenhotel, voor alle kevertjes, slakken, muisjes en egeltjes. Volgens Rosa zag ze al mieren naar binnen gaan....die hebben vast al een mooi plekje uitgezocht.....

 Alles bedekt met de bladeren en klaar is Rosa! Heerlijk zo buiten bezig zijn met Opa net zoals vroeger onze dochter met haar Opa ook hier bezig was met allerlei klusjes.

 Onderstaande lijst met dingen om dankbaar voor te staan kwam ik deze week tegen op social media. Ik moet eerlijk bekennen dat ik best vaak dankbaar ben voor alles, zoals zomaar naar de supermarkt kunnen gaan en je mandje vullen. Maar er zijn ook heel veel dingen die ik veel vaker als een vervelend klusje zie. Ik ga proberen hier op een andere keer naar te kijken, dus niet; 'ik moet de was doen' maar 'ik mag de was doen'!

De komende tijd hoef ik me om de was echter niet druk te maken.

De koffer is gepakt en binnenkort mag ik met 7 hele leuke dames weer naar Amerika voor een nieuw avontuur.

Het was nog even spannend of de orkaan Rosa die afgelopen week over het zuidwesten van de US trok met alle regen en overstromingen op tijd weg zou zijn. Dat is helemaal goed gekomen, het zonnetje schijnt weer in het gebied waar we naar toe gaan. Er is echter wel een stuk weg weggespoeld door de extreme regen in de woestijn. 

Ik weet niet hoe lang het gaat duren voor ze een noodweg aanleggen voor het verkeer maar als dit niet het geval is moeten we volgende week ruim 3 uur omrijden. Ach, er zijn ergere dingen, vooral als je bedenkt dat er iemand is overleden op deze plek.

Wel een bizar gezicht zo'n stuk weg dat is verzakt.

Reizen jullie weer gezellig met ons mee?

Happy Travels!

Yvonne

Vrij....

Vorige week op de Bee bij Bernadet schoof ook Tjitske weer eens gezellig aan. Fijn om elkaar weer te zien en spreken.

 Dan is er altijd weer veel te verhalen en te showen wat er de afgelopen maanden is gemaakt.

 En natuurlijk werden alle steekjes van dichtbij bekeken, gelukkig kunnen we er om lachen!

 En er waren nog een paar lieve cadeautjes, nog voor mijn verjaardag. De lapjesvoorraad is weer aangevuld.

 Zaterdag gingen Alex en ik even om een hoekje kijken op de dansschool. Rosa is gevraagd voor de selectie en mocht voor het eerst meedoen. De zaterdagse oppasdagen mogen we dus voortaan Rosa begeleiden naar haar dansles als ze het leuk vindt om hiermee verder te gaan.

 Alex en ik waren beiden een weekje vrij, tijd om wat klusjes aan te pakken zoals het leegtrekken van de boekenkast. Een schifting maken van boeken die ik echt wil bewaren en boeken die weg mogen. Het gaat me een beetje aan het hart want ik hou van mijn boeken maar ik heb de ruimte echt nodig voor mijn al maar uitdijende quiltspullen. Drie dozen en nog een aantal stapels mogen weg en nog een doos vol quilttijdschriften. Familie en vrienden hebben al aardig wat boeken uitgezocht en meegenomen en de rest gaat naar de kringloop voor een tweede leven.

 De post en vriendinnen brachten weer mooie blokken voor het 70.273 project.

 En ik heb deze tafelloper gequilt op de naaimachine en van een binding voorzien.

 Ook fijn in de tuin bezig geweest en gewandeld in het duingebied. Hier en daar moesten we wel wat afwijken van het pad omdat de Schotse hooglanders daar ook graag en, aan de vele uitwerpselen te zien, veelvuldig gebruik van maken.

 Een aangename verrassing vond ik in de laatste Klossie. De makers zijn zo aardig geweest een stukje over mijn boek te plaatsen.  En over mijn boek gesproken; gisteren reden we naar Haarlem, altijd een heerlijke stad voor een wandeling.

 En even langs bij de Sampler om alvast een exemplaar van mijn boek te brengen bij Tamara. Binnenkort bestaat de winkel 30 jaar en is er een open dag met een feestelijk programma.
Ik mag die dag ook aanwezig zijn om mijn boek te signeren en verkopen. Ben je nieuwsgierig dan is het mogelijk een exemplaar in te zien in de winkel en een exemplaar reserveren.

 En dan is de week weer rond en is het weer donderdag en Bee-avond. Gezellig weer allemaal hier rond de tafel. Vrij zijn betekent ook tijd om te bakken dus aan het experimenteren geweest met een appel-notentaart, die werd goedgekeurd door de dames.
Van Sieneke hebben we allemaal een handige plaat gekregen die ze zelf heeft bekleed en waar je blokken keurig op blijven liggen bij het patchen. Ik heb al een grote die ik veel gebruik, deze is handig om mee te nemen naar de Bee's.

 Het was weer een gezellige avond samen steekjes zetten en onder het genot van een hapje en een drankje de week weer doorgenomen.

Happy Stitching!

Yvonne

Van feest en hoedjes

Feesthoedjes hebben we gemaakt voor het jarige Quiltersgilde. Het plan was om vrijdag met een deel van de Bee naar Deventer af te reizen maar wat bleek? De helft had die dag een bruiloft te vieren, afzonderlijk van elkaar. Kennelijk is 7 september een populaire dag om te trouwen.
Dus werd er gepuzzeld en geschoven en lukte het ons om gezamenlijk op donderdag naar Deventer af te reizen.

 We hadden een bekijks hoor met onze hoedjes....op het station en in de trein....heel veel mensen zien glimlachen die ons zagen, en veel leuke reacties. Misschien moeten we vaker vrolijke hoedjes gaan dragen!

 Bij het station in Deventer werden we opgewacht door Sipkje, gezellig elkaar weer te zien!

 Al snel kwam de grote of Lebuïnuskerk in zicht.

In de kerk eerst even een broodje gegeten en we ontmoeten er nicht Petra met haar quiltvriendinnen waarna we met een gevulde maag konden genieten van de mooie tentoonstelling. Heel veel verschillende stijlen, van traditioneel tot modern, machinaal en met de hand gemaakt. Van heel hoog niveau en het gewone huis- tuin- en keuken lapjes aan elkaar maken gebeuren.

 Ook in de Latijnse school tegenover de kerk veel mini-quiltjes.

 Het was een heerlijke dag qua temperatuur en het was geen straf het mooie centrum van Deventer te doorkruisen naar de volgende locatie. Onderweg zagen we in veel winkel etalages quiltjes hangen.
In het Penninckshuis waren ook weer quilts te bewonderen.

 Ook hier stonden we met ons neus op de quilts om de steekjes te bekijken al zie je soms ook quilts die je het best van grote afstand kunt bekijken omdat het niet al te fraai is om ze van (te) dichtbij te zien......

 In de kerk was een lezing gaande dus slopen we zo geruisloos als mogelijk langs de quilts om deze te bekijken.....

 dat valt nog niet meer hoor, als je hartelijk moet lachen om een persiflage van onze eigen 'Hyacint Bucket'.....

 We houden het voor gezien, we hebben weer genoeg inspiratie voor de komende tijd en we wandelen terug door het centrum op zoek naar een leuk restaurantje.

 Een heerlijk besluit van een gezellige dag. Hier zitten we nog heerlijk buiten te eten maar er hing ons nog een wolkbreuk boven het hoofd.
Het mocht de pret niet drukken, paraplu's uitgeklapt en we kwamen redelijk droog aan op het station voor de reis terug naar huis.

 De volgende dag reden Alex en ik weer richting het oosten van het land voor de bruiloft van onze neef.

 Een mooie huwelijksvoltrekking van een prachtig paar.

 Met daarna een spetterend feest waarbij we gezellig konden bijkletsen met de familie.
Even een plaatje met mijn petekind, zulke feestjes doet je weer eens extra beseffen hoe de tijd voorbij vliegt.

Feestje of geen feestje.....zaterdag om 9 uur was het gewoon weer tijd om Rosa op te halen voor een oppasdagje. Geen tijd om na twee drukke dagen wat gas terug te nemen, we gaan gewoon verder in de turbo stand. Er stond nog een pak met mix om Brownies te maken uit Amerika. Altijd een favoriete bezigheid, vooral omdat het zo lekker is waarschijnlijk!

 Verder werd de huiskamer 'verbouwd' tot een Tattoo shop en werden zowel Opa als ik voorzien van behoorlijk wat tattoeages. Het is altijd weer een verrassing wat Rosa nu weer verzint, we hebben al de nodige restaurants, kapperszaak, cadeauwinkel etc. gehad maar een Tattoo shop was nieuw.

 Simone, één van de deelnemers van de Amish reis van vorig jaar stond deze week in de krant met een heel leuk 'stukkie'. Nog een poosje en we treffen elkaar weer voor een volgende quiltreis!

 Weer iets om naar uit te kijken, de voorbereidingen zijn al in volle gang en de app'jes vliegen je soms om de oren. Heerlijk om weer voorpret te hebben samen.
Onderstaande quote is er dan ook één waar ik me helemaal in kan vinden. Grijp de kans om je horizon te verbreden en je grenzen te verleggen. Voor je het weet kan het te laat zijn!

Happy Exploring!

Yvonne

Verjaren

 Donderdag hadden we Bee bij Sieneke en kon ik haar quilt even bewonderen, prachtig machinaal doorgequilt en een feest om naar alle lapjes te kijken die er in zijn verwerkt.
Over lapjes gesproken....ook al was ik nog niet jarig, ik werd al wel verwend met deze lieve lapjes en meer leuks. Die krijgen weer een mooi plekje in de lapjeskast tot ze in een quilt mogen!

Ook op donderdag was het de 6e verjaardag van onze Utah. Ze vindt het lekker om op deze manier op de leuning van de stoel te liggen. Begon haar leventje 6 jaar geleden niet zo goed in Frankrijk en dreigde ze in het bos los te worden gelaten als kitten, gelukkig werd ze gered en hebben wij nu al jaren veel plezier van haar.

Zaterdag mocht ik weer een extra kaarsje uitblazen op de verjaardagstaart. Visite op de koffie en oppasdag dus Rosa was er ook gezellig. Ze had een tas vol pakjes bij zich. Er kwamen de mooiste en liefste cadeautjes uit. Wat hou ik toch van die kleine zelfgemaakte dingen, je kunt me niet blijer maken.
Naast een paar mooie pannenlappen mocht ik een mooi, door Rosa zelfgemaakt fotolijstje ontvangen om mee op reis te nemen. Ze dacht natuurlijk; 'Die Oma van mij is zo vaak weg en dan mist ze mij, ik geef haar een foto om mee te nemen'.  Goed bedacht!
Ook ben ik dol op tekeningen, ik krijg ze gelukkig heel vaak. Dit portret van mezelf is natuurlijk een geweldig cadeau net als de tekening waar we zo blij op kijken!

 Een heerlijke avond gehad met mijn 'oudste' vriendinnen. Al 42 jaar bevriend, wat een rijkdom!
Ook de mannen mochten mee natuurlijk, een gezellige avond.

 Ze zijn eindelijk klaar om te worden gepatched, de laatste 66 blokjes. Er lag nog wel een voorraadje maar ik vind de voorbereidingen nooit zulk leuk werk dus ben wel blij dat dit nu klaar is. Het patchen blijft toch een stuk fijner om te doen.

Maar eerst wil ik verder met mijn cirkels, het schiet al op, nog twee hele-, twee halve- en twee kwart cirkels quilten en wat achtergrond. Nu even doorzetten.........

De hoedjes zijn versierd en de treinkaartjes liggen klaar, Deventer here we come! Donderdag gezellig een dagje met dames van onze Bee naar de tentoonstelling van het Quiltersgilde. Naast al het moois dat we gaan zien verheug ik me er ook weer op veel quilters te ontmoeten, altijd leuk!

Happy Stitching!

Yvonne