Even bijkomen....en dan een workshop

Na al het harde werken van de laatste dagen heeft Shannon wel een dagje rust verdiend. Ze heeft nog wat naaiwerk af te maken dus laat ik haar lekker haar gang gaan en ga lekker shoppen. Ik mag fijn de rode truck weer meenemen. Gek genoeg ben ik thuis niet zo'n fan van winkelen, maar hier vind ik het heerlijk. Wal-Mart, TJ Max, Famous Footwear......ik werk ze allemaal af!

 En natuurlijk heerlijk snuffelen bij JoAnn, bij de quiltboeken bijvoorbeeld.......

's Avonds naar de musicalfilm 'The greatest showman' gekeken, een heerlijke feel-good movie. En daarna nog naar een toeristisch programma over Utah. De titel bevalt me wel!
Maandagochtend weer met Shannon op pad. Er staan wat dingen op haar boodschappenlijstje voor vandaag.

 De dag begint met regen en dat doet het nog steeds als we in Orem aankomen bij American Quilting. Heb me laten verleiden tot de aanschaf van wat leuke stofjes en een heel mooi patroon......
Gelukkig klaart het weer op, de bergen worden weer zichtbaar en wat hier op ruim 1500 meter hoogte als regen naar beneden kwam viel in de bergen als sneeuw. Het ziet er mooi uit dat witte laagje.

De super Target en de giga Hobby Lobby, we werken ze allemaal af en vinden dat we wel een lekker ijsje hebben verdiend als lunch.

Daarna is het tijd voor Opa Stuart en Oma Shannon om hun kleindochter Macklyn te gaan feliciteren met haar 3e verjaardag.

Een mooie quilt voor de jarige job!

En dan is het alweer dinsdag en Shannon moet aan het werk. Het is weer een prachtige zonnige dag vandaag. Genieten van de rit naar Springville.

 Een aantal weken geleden kreeg ik het verzoek van Mary-Ann via Shannon, of ik een workshop wilde geven voor de handwerk club op dinsdag ochtend. Ik mocht zelf kiezen wat voor workshop. Nu ben ik bezig met het appliqueren van de blokken van 'Beauty all around' en dat doe ik met speciaal applicatie papier. Ik vind het een hele fijne manier van appliqueren dus die manier wil ik graag delen met de dames van het groepje.
Er zijn meestal tussen de 6 en 10 dames die op dinsdagochtend komen quilten dus dat is een mooi aantal. Heel leuk om dit weer te mogen doen in mijn favoriete quiltwinkel!

 Om 10 uur was het al volle bak toen Mary-Ann me introduceerde in de groep en de dames bleven maar binnen komen. Uiteindelijk zaten er 20 rond de tafels gepropt. Geeft niets, er gaan veel makke schapen in een hok!

Bijna alle dames hadden appliqueer ervaring maar voor een ieder was deze manier nieuw. De reacties waren positief, de winkel heeft er gelijk een bestelling uit gedaan zodat ze het ook kunnen gaan verkopen. Het leuke is dat een aantal dames, die met appliqueren waren begonnen maar het niet hadden afgemaakt, me vertelden dat ze, toen ze nu wel mooie rondingen en strakke puntjes maakten, weer zin hebben hun quilts af te maken.

Dat is het leuke van het leren van een nieuwe techniek, soms blijkt het gewoon iets te zijn dat bij je past. En soms is het gewoon leuk om eens iets anders te proberen maar blijf je liever bij je eigen methode. Ook goed, er zijn zoveel manieren en je kunt kiezen wat je zelf het prettigst vindt werken.

Na het voorbereidende werk werden al snel de eerste vogeltjes en tulpen op de stof geappliqueerd.

Mary-Ann had een mooie doos gevuld met heerlijke cake, toffees en tulpen koekjes. Een lieve kaart waar ik stil van werd en een cadeaukaart, veel te veel allemaal, ik was er gewoon beduusd van.

Tijdens de lunch even bijkomen van de drukte en even gezellig bijkletsen met de collega's van Shannon. Daarna ben ik heerlijk op zoek gegaan naar stofjes in de winkel voor het patroon dat ik gisteren heb gekocht. Ook het mooie werk van Mary-Ann (aka the wool lady) bewonderd. Zo fijntjes als zij werkt met wolletjes!

Het was weer een super dagje in 'the Corn Wagon' met deze lieve collega's van Shannon voor deze 'Lucky girl'.

Happy Stitching!

Yvonne

Quilt Retreat dag 4

Alweer de laatste dag hier op de Hidden Spring Ranch. In de keuken is de 'crew' al weer druk bezig om voor iedereen een heerlijk ontbijt klaar te maken.

Kira maakte de overheerlijke luchtige cinamon rolls. Ik zal weer moeten wennen straks als thuis ben aan  mijn muesli en yoghurt ontbijt.....
Na het ontbijt is Shannon al weer klaar voor het volgende onderdeel van vandaag....wat een energie zoals zij en Terry maar doorgaan deze dagen. Weliswaar met hulp van hun dochters maar toch, het zijn lange dagen die ze maken.

 '

Tijdens de show & tell blijkt hoe hard er is gewerkt tijdens deze dagen. Sommigen maakte een top af of zijn er in ieder geval aan begonnen en er zijn van die snelle Jelles die een hele quilttop hebben gemaakt of meer...... We krijgen een sneak peek van Joyce van een nieuw patroon voor Primitive Gatherings, naar een antieke quilt, heel mooi!

En mooi zijn ook de andere quilts! Het was genieten van alles wat er is gemaakt en van het de hele dag ongegeneerd bezig zijn met het maken van leuke dingen met de naaimachine. Ik heb weer fijn gebruik mogen maken van de naaimachine van Shannon.
Iedereen liep hier lekker rond in gemakkelijk zittende kleding, soms zelfs heel lang in pyjama, gewoon omdat het kon en het niet uitmaakt hoe je er hier uit ziet.
Eén van de dames die haar quilt showde zei hoe ze had genoten van de afgelopen dagen en ze zei verder het volgende: "Ik vind het vreselijk dat ik weer terug moet naar civilisatie en vooral dat ik dan mijn bh weer aan moet'"
Dat zegt denk ik genoeg over de sfeer van zo'n paar dagen samen. Het is voor mij de quote van de week!
Na de show & tell was het tijd om al het harde 'constructie' werk van de laatste dagen uit te betalen.

Hoe leuk is dat? werkelijk aan alles is gedacht hier.....had ik al geschreven hoe erg we zijn verwend hier? (vast wel) Ik heb niet eens van alles een foto gemaakt besef ik nu maar wel van deze mooie Layer Cake die ik ook nog won vandaag bij de verloting...

Na de lunch is het tijd om wat foto's te maken en afscheid te nemen van elkaar. De fantastische crew (Lisa was al weg helaas)
De CF staf en Joyce, we hebben leuke plannen gemaakt voor de toekomst, kijk er al weer naar uit!

En natuurlijk onze lieve vrienden Shannon en Stuart die me deze weken weer zo liefdevol en welkom opnemen in hun leven en huis en voor wie niets te veel is om het me naar de zin te maken.
En mijn lieve tafelgenoten, Deleska en Mary, wat was het fijn om vele uurtjes samen door te brengen, elkaar te leren kennen en nieuwe vriendschappen te delen.

En net als bij ons, blijkt het hier ook gewoon te gaan om het delen van de mooie dingen met elkaar. Maar ook de moeilijke dingen in het leven kwamen aan bod, er is samen gepraat, gelachen en ook gehuild en dat was goed. Ik ben een gezegend mens dat ik dit geweldige samenzijn heb mogen meemaken.

Ik loop nog een laatste keer over het terrein van de ranch, een plek waar je eigenlijk veel langer zou willen blijven, zo rustig en vredig......

Maar het is toch echt tijd om alles weer in te pakken, een hele operatie hier en daar om alles weer goed in de auto's te krijgen. Tijd voor vertrek; Dag Mary, Yolanda en Wendy!

Dag Mary en Deleska, safe travels back to Moab!
En dan mag ik ook weer terug rijden met de rode truck.
Wat een prachtige namiddag voor een mooie rit.

Ik geniet het eerste deel van de prachtige vergezichten vanaf het plateau waar ik op rijd. Dit hele gebied is een reservaat van de Uintah en Ouray Indian.  Na verloop van tijd gaat het heuvelaf en sla ik rechtsaf van de route die ik op de heenweg heb gereden. Ik wil via een andere route terug rijden, ook al gaat deze weg me meer tijd kosten, het kan mij niet gauw lang genoeg duren.....
Toen ik mijn boek schreef had ik dit deel van Utah in gedachten toen ik het dal beschreef waar Bet een tijd op de ranch verbleef. Ik verzon zelf hoe het dal eruit zag met de rivier, de boerderijen en de bergen op de achtergrond.
Ik heb deze weg nog nooit eerder gereden maar besef me opeens dat het lijkt of ik in mijn eigen boek terecht ben gekomen. Het is bijna precies zoals ik het me voorstelde toen ik het dal beschreef. Ik krijg een soort deja vu gevoel.

Vanuit het dal stijgt de weg weer en als ik de Wolf Creek summit bereik dan ligt er nog heel veel sneeuw. Prachtige rit! Ik stop nog even om van het uitzicht te genieten bij Jordanelle reservoir.

En dan kom ik weer terug in de meer bewoonde wereld en voor mij bekend terrein, Heber City.

Nog een klein uurtje rijden en ik kom bijna gelijk bij het huis aan met Shannon en Stuart. De spullen worden weer uit de auto's geladen. We eten nog iets en dan gaat al snel het licht uit.

Ik ga nog heel lang nagenieten van deze heerlijke dagen vol mooie herinneringen!

Happy  Stitching!

Yvonne