Een onverwachte reis! Utah, Here we come!

De uitnodiging van Shannon was er al heel lang, om naar een van haar Quiltretreats te komen. Ik had gezegd dat, met de verhuizing aanstaande, het waarschijnlijk wel 2027 zou worden voordat ik in de gelegenheid zou zijn. Maar soms zit het mee en komt er toch iets onverwacht op je pad.

De afspraak was dat we 6 weken voor oplevering van ons appartement de datum zouden krijgen. Toen de 6 weken naderden en we nog niets hadden gehoord verraste Alex me met als verjaarscadeau een ticket naar Utah. Shannon had nog een plekje voor me en zei : ‘neem gerust een vriendin mee’.

Nou, dat was helemaal leuk, en hoewel op korte termijn, waardoor het niet voor een ieder mogelijk was om mee te kunnen, kon er één Quiltvriendin wel gezellig mee. De voorpret kon beginnen!

De tickets waren nauwelijks geboekt of de mail kwam met de datum van de sleuteloverdracht. Over vijfenhalve week al……Oeps! De dag dat we terugkomen uit Amerika……

Nou ja, strakke planning dus.

En zo stond ik maandagochtend vroeg op Schiphol met mijn koffer, op zoek naar mijn reismaatje.

Jacqueline gaat gezellig mee op reis, hoe leuk is dat? Zo’n onverwacht snoepreisje samen.

Alles verloopt vlotjes op Schiphol, we kunnen op ons gemak een paar lekkere Lattes drinken voor we aan boord gaan van de vlucht van ruim 10 uur.

Onderweg roept de piloot om dat het prachtig helder weer is boven Groenland. Dat was inderdaad weer een prachtig gezicht die bergen en die grote hoeveelheden sneeuw.

Het is natuurlijk een lange zit, maar we vermaken ons prima onderweg en de uurtjes vliegen voorbij.

We vliegen over Canada en Montana en dan over Yellowstone, nog een klein stukje naar Salt Lake City.

Met verbazing zien we hoe laag het water in de Great Salt Lake staat, tussen Antelope Island en het vaste land is nog slechts een stroompje water te zien.  Heel bizar!

Aangekomen op de luchthaven moeten we eerst de koffer ophalen, de koffers komen op twee carrousels tegelijk binnen dus dat is goed kijken.

Als we de koffers hebben gaan we pas door de douane, normaal is het andersom, maar we hebben wel het idee dat het op deze manier beter doorstroomt, dus wel prettig.

We verplaatsen ons van vertrekhal A naar B, fijn om even de benen te strekken na zo’n lange vlucht. Op naar onze tweede vlucht vandaag.

In 59 minuten zijn we van ‘gate naar gate’ en komen aan op het ieniemini vliegveld van St. George, dat heeft zo zijn voordelen want de autoverhuurbedrijven zitten in de hal waar de bagage aankomt. We hebben de sleutel van de huurauto al voor we de koffers hebben. We blijken een zeer sportief ogende Hyundai Elantra te hebben, een heel laag model, we liggen voor ons gevoel in de kuipstoeltjes. 

We rijden met gezwinde spoed naar het huis van Char, waar we zijn uitgenodigd om de nacht door te brengen. Zo lief dat we zo welkom zijn. Char heeft de maaltijd al in de oven staan en nadat de meegebrachte cadeautjes zijn uitgepakt worden we verwend met een heerlijke maaltijd. Die gaat er wel in, er is zelfs nog plek voor een heerlijke pumpkin cookie, die delen Jacqueline en ik want we hadden eigenlijk al te veel gegeten

Char’s huis is een walhalla voor quilters, vele naaimachines, een longarm, bakken vol stofjes overal in de quiltkamer en in de andere quiltkamer waar haar longarm staat. En Char heeft natuurlijk heel veel quilts te showen. Dit was de allereerste quilt met applicaties die Char maakte.

Een patroon van Jen Kingwell.

En een superleuke Halloween quilt.

Om 20.00 uur plaatselijke tijd was voor ons echt de energie op. We waren beiden bijna 24 uur op dus was het echt bedtijd. 

Op het bed vonden Jacqueline en ik een welkomscadeautje van Char, een sanitizer en handcrème, die kwam goed van pas want we waren er al achter dat we die waren vergeten mee te nemen.

Onze eerste dag zit er op, lekker slapen en morgen gezond weer op.

Happy Travels!

Yvonne