50 jaar vriendschap 1976 - 2026

 16 augustus 1976 maakten we kennis met elkaar, Ada, Greta en ik, op de eerste dag van onze opleiding.

Vers van de middelbare school, Ada en Greta waren al 16, ik nog 15, en vanaf die dag groeide de vriendschap die nog steeds voortduurt. Wat een rijkdom om zulke vriendinnen te hebben waar je zoveel mee hebt gedeeld en meegemaakt door de jaren.

Dat moest natuurlijk gevierd worden en dat deden we afgelopen zondag bij Strandpaviljoen ‘Zee en Zon’.

Deze foto is ook bijna 50 jaar oud, 49 om precies te zijn. In 1977 gingen we gezamenlijk op tienertour. We sliepen een nacht bij Greta’s zus in Assen, en bij een lerares van ons in Enkhuizen en crossten verder het hele land door, van Valkenburg Limburg tot Groningen.

Van Ada kreeg ik deze superleuke tas. Daar heeft ze echt heel veel werk aan gehad om te maken! 

Er zaten ook nog leuke gadget’s in.

Ook tijdens ons etentje werden er cadeautjes uitgewisseld, het leek wel of we jarig waren!

Ik maakte voor beide vriendinnen dit kleine quiltje van een red Cardinal voor op een dienblad.

Het was een supergezellige avond, met heerlijk eten en genoeg gespreksstof. Er werden weer heel wat herinneringen opgehaald.

Deze week alvast maar het herfstvlaggetje opgehangen, want daar lijkt het wel op. Nog nooit in augustus zoveel blad geveegd, het lijkt wel oktober! Tijdens een ommetje was het overal goed te zien hoe droog het is.

En dat terwijl de mussen spreekwoordelijk van het dak vielen van de warmte. Het was weer lekker druk op het strand. Nu kom ik zelf met die warmte niet verder dan een strandpaviljoen hoor….

Of voor een wandeling door de zeereep en over de Boulevard. Dit deden Ada en ik als alternatief voor onze duinwandeling omdat het daar, zodra de zon op komt, al zo warm is dat het niet meer gezond is om te wandelen. De kunstschilders waren ook al vroeg aanwezig op de Boulevard en om 09.00 uur werd het er eigenlijk al weer te warm…..

Nee, dan zit ik liever thuis, lekker in de schaduw, of genietend van de laatste zonnestralen die tussen de bomen door piepen. Heb dit boek vorige week gelezen, prachtig verhaal van een echtpaar dat het Pacific Crest Trail loopt in Amerika van de grens met Mexico in het zuiden tot de grens met Canada in het noorden.

En ik heb altijd goed gezelschap van Missy…..

of Utah

Terwijl ik daar woensdag zat was het een constante file van auto’s in de straat en er reden niet zoals gewoonlijk tientallen fietsen langs, maar honderden, nee zelfs duizenden. Het leek wel een volksverhuizing……

Het duurde even voor ik me realiseerde dat iedereen op weg was naar het strand voor de zonsverduistering. 

Nou, die heb ik ook gezien, vanaf mijn bankje in de tuin, op internet 😃

Onderlaatst kwam er een filmploeg kijken, ze waren op zoek naar een geschikte locatie voor opnames.

Het moest een sobere ruimte zijn omdat de scène zich afspeelt rond 1920. 

Vorige week werd er van alles gebracht, weggehaald, ingericht etc.

En zondag kwam de hele crew met acteurs voor de opnamen. Het was een drukte van jewelste. Erg leuk om eens van dichtbij mee te maken.

En fijn dat we op deze manier ons steentje konden bijdragen.

Op de warme dagen van vorige week was het overdag fijn om binnen te kunnen zijn en ben ik lekker opgeschoten met wat voorbereidingen voor een border.

Het is altijd best een klus, blaadjes, bloemen, sterren etc. tekenen op ‘wash away’ papier en uitknippen. Lapjes uitzoeken en alles erop strijken en dan weer uitknippen en de ronde vormen inknippen

En dan met de lijmstift om het papier plakken, je kunt er maar druk mee zijn. Maar ik vind het heerlijk ontspannen om te doen, het hoort bij het hele proces van creëren.

De werkweek zit er weer op voor mij, 20 uur gewerkt de afgelopen 2 dagen, mijn weekend begint ……😄

Happy Stitching!

Yvonne