De 7e week

We gaan vandaag week 7 in van de lockdown. Met een beetje hoop op wat meer versoepeling van maatregelen in de toekomst voor zovelen die zo hard worden getroffen door deze crisis.
Deze week maand 10 afgemaakt van de Buhl, ik ben helemaal bij nu met de randen.

 We maken regelmatig een ommetje in de buurt, geen straf in deze tijd van het jaar.

 Thuis werken en thuis scholing is best saai, respect voor de leraren en leraressen die elke dag weer iets anders moeten verzinnen om de leerlingen voor te schotelen via de video les.
In plaats van de Koningsspelen werd er daarom vorige week tussen de lessen door wat gesprongen en gedanst met de hele klas.

Tussen de lessen door af en toe even naar buiten. Zodra Bodhie het buurhondje Rosa hoort, komt ze door het bos aanlopen en is de hele dag niet meer van plan naar huis te gaan. Als we naar binnen gaan wacht hij net zo lang tot Rosa weer naar buiten komt en is dan door het dolle heen van vreugde.

 De poezen vinden hem iets minder leuk, daarom mag hij niet naar binnen. Die plek moet veilig zijn voor de poezen. Die moeten er ook aan wennen dat we veel meer thuis zijn denk ik want ze waren de afgelopen weken af en toe behoorlijk recalcitrant. De blik van Missy zegt al genoeg.....

 Dat betekent meestal een aanval op de tafelloper......ja hoor, die krijgt het te verduren. Pas maar goed op je vingers als ze zo een bui heeft want ze hangt er zo in met haar nagels.

Ook Utah was ondeugend, de seringen kregen het te verduren. Het liefst duikt ze er middenin.....

 Omdat de auto veel stil staat deze weken toch maar even een stukje gaan rijden om accu problemen te voorkomen. We reden naar Vijfhuizen waar we het MH17 monument bezochten. Een indrukwekkende plek ter nagedachtenis aan de 298 inzittenden die zijn omgekomen bij de ramp op 17 juli 2014.

 Er zijn 298 bomen gepland voor elk slachtoffer één. In het glimmende schotelvormige monument staan de namen van alle slachtoffers gegraveerd.

 Maar één oppasdag deze week, dat betekende heerlijke vrije tijd. De kans waargenomen en wat lapjes gesneden voor een nieuw project op de naaimachine.

 Zo fijn om een hele ochtend of middag de tijd te hebben en in mijn quiltkamer door te brengen. Muziekje aan en naaien maar!

 Blok één is klaar en door met kettingnaaien van de volgende lapjes.

 Ik mag 20 van deze blokken maken voor onderstaande quilt die de naam Georgetown draagt.
Heb de quilt gelijk omgedoopt in St. George omdat we daar zo graag zijn en omdat ik de kit voor de quilt kocht bij Superior Threads in St. George.

Ook buiten is het genieten, alles staat of komt weer zo mooi in bloei. 

 Door de zachte winter hebben de geraniums het allen overleeft en staan nu weer vol in bloei.

 Eén van mijn favorieten zijn de seringen. Ik ben zo blij met mijn twee boompjes.

 Morgen geen Konings- maar Woningsdag, we blijven allen thuis in plaats van met elkaar dit feest te vieren met braderie, kermis, festival of wat dan ook. De lintjesregen ging in aangepaste versie wel door, en dat is fijn, want dik verdiend.
Ik hoop dat er volgend jaar héél veel lintjes uitgereikt gaan worden aan de helden in de zorg. Van schoonmaker tot arts, allen zijn zo hard bezig voor ons allen nu. Ik was deze week een halve dag in het ziekenhuis met mijn vader en zag wat er allemaal nodig is om het bezoek voor iedereen in goede banen te leiden en je veilig te helpen. Naast de zorg op de ICU's en de afdelingen waar Corona patiënten worden verpleegd gaat ook de andere zorg door zo goed als mogelijk.
Deze week opgeschrikt dat het virus wel heel dichtbij kwam bij een Quilt vriendin en haar man.  Niet fijn als je hoort hoe ziek je je kunt voelen, zelfs als je een 'milde' variant van het virus oploopt en niet hoeft te worden opgenomen. Zelfs dan is het al heftig.

Dus zorg goed voor elkaar en voor je zelf en blijf thuis!

Happy (w)(K)oningsdag morgen!

Yvonne

Na 4 weken....

Na 4 weken in 'social lockdown' of 'het nieuwe normaal', lijkt het oude normaal heel ver weg. Elkaar een knuffel of hug geven,  een kus, de hand schudden, het lijkt zó lang geleden allemaal.
Een leuke bijkomstigheid is dat er weer meer kaartjes worden verstuurd, altijd een aangename verrassing.

 Er wordt thuis gewerkt en ook Rosa neemt haar (t)huiswerk mee en de lessen gaan online gewoon door. Hier heeft ze een leesbeurt en leest een stukje voor aan haar klasgenoten. Voor mij heel leuk om te zien wat 8-jarigen tegenwoordig allemaal doen en leren op school. Het onderwijs is zo anders dan 50 jaar geleden.

 En voor de broodnodige afwisseling wordt er gechat via whatsapp en skype, nieuwtjes uitwisselen en ook flink wat lol hebben met elkaar.

 Ik had nooit bedacht om koek of cake online te bestellen, maar nu de zoon van vriendin Ada een bedrijfje heeft opgezet om toch omzet te genereren heb ik voor het eerst iets besteld.

 Het is even wennen om de brownies in je brievenbus te vinden, maar ze waren prima verpakt en kwamen ongeschonden en vers aan. Heerlijk!

 Buiten een ommetje in de buurt, niet verder dan de tuin geweest. Gelukkig hebben we de ruimte hier en was en is er genoeg te doen aan klusjes in de tuin. De paashaas is ook langs geweest om traditioneel wat eieren te verstoppen.

 De Japanse kers is bijna topzwaar van de bloesem, elk jaar maar van korte duur de bloemenpracht maar zo lang als het duurt is het genieten.

 Maand  9 van mijn eigen bloemenpracht van de Buhl is af.

 Maand 10 zit met lijm vast en kan worden geappliqueerd. Dan nog even wat moed verzamelen voor de laatste blokken...… ik bemerk bij de andere leden van ons Buhl groepje een Buhl-dipje. Ik heb dat nog niet echt, maar met de finish in zicht krijg ik wel een soort van drive om de top af te maken.

 Deze lapjes liggen al een paar weken op me te wachten..... er moeten héél veel blokjes worden gesneden voor een naaimachine project. Ik heb een soort snijangst....het duurt bij mij altijd een poosje voor ik zover ben om het mes in de lapjes te zettten….snel hoop ik...….

 Hang in there and stay safe you'll!

Yvonne

De derde week....

De derde week met alle maatregelen en sociale lockdown. Feestjes, verjaardagen, ze worden afgezegd en uitgesteld. Het begint al aardig te wennen dit andere ritme.
Alex en ik hadden deze week ook iets te vieren, we waren 30 jaar getrouwd. Niet dat we dit uitgebreid zouden vieren hoor. Maar toen ik 's morgens beneden kwam, nadat Alex al naar zijn werk was vertrokken, en ik dit zag staan bij het koffie apparaat maakte dat mijn dag gelijk helemaal goed. Ook het lieve kaartje van een vriendin en de felicitaties via whatsapp. Toch fijn dat we op deze manier contact houden en lief als je een felicitatie berichtje krijgt.

 Het weer werkt in ieder geval ook fantastisch mee, de zon is heerlijk en de temperatuur werd ook steeds beter deze week. Heerlijk af en toe de fiets pakken voor een ommetje over stille wegen.

 We missen allemaal onze wekelijkse Bee avond. Donderdag hebben we die toch gehouden, gewoon een video Bee. Lekker kletsen en lachen met elkaar en ondertussen ook wat steekjes zetten. We kregen er allen weer hernieuwde energie van!

 Nicht Connie heeft inmiddels ook alle blokken van de 'Beauty all around' geappliqueerd en kan aan de tussenblokjes beginnen. Petra is al helemaal klaar met de hare. Petra en Connie gebruikte dezelfde bundel stof voor hun quilt maar een andere achtergrondstof. Toch weer heel anders door de gekozen stoffen in de blokken.

 En mijn blokken zijn ook gequilt, ik ben aan de rand begonnen, het eind is in zicht!

 Gisteren haalde ik een blij ei op voor een dagje oppassen. Opa had beloofd de trampoline op te zetten en Rosa kon niet wachten...…

 Natuurlijk help je Opa goed mee bij dit klusje.

 En dan is het zover en kan er heerlijk worden gesprongen! 'Fijn Oma' riep Rosa: 'Ik kan lekker even mijn energie kwijt!' En zo is het, broodnodig als je het mij vraagt.

 De natuur ontploft momenteel zo lijkt het, insecten, vlinders, bijen..... er is nog zoveel om van te genieten gelukkig.

De maatregelen waar we ons allen zo goed aan houden lijken hun vruchten af te werpen als we naar de cijfers kijken. Laten we volhouden en de moed er in houden met elkaar.

Blijf gezond!

Yvonne

Het nieuwe 'normaal'......

Het nieuwe normaal.... het went al moet ik zeggen. Al had ik een ieder die me ruim een maand geleden had gezegd dat dit het nieuwe normaal zou zijn nu denk ik voor gek verklaard. Het bewijst maar weer hoe flexibel de mensheid is en hoe we ons kunnen aanpassen aan de omstandigheden.
Leuk is anders, onzeker en soms angstwekkend als je alle berichtgeving ziet en hoort. Maar ook overheerst de dankbaarheid dat we in een land leven waar over het algemeen alles heel goed is geregeld, waar we weten dat er zorg is indien nodig en waar we voor elkaar zorgen, of dit nu vanuit de overheid is of op kleine schaal voor elkaar.
Het nieuwe normaal is ook....handen wassen, héél veel handen wassen.... wordt er een pakje bezorgd, pak je het aan, en denkt gelijk....handen wassen.... even naar de bakker geweest....handen wassen.  En zo gaat het de hele dag door, niet erg maar er is geen crème opgewassen tegen de kloven in je vingers......
Ik heb maar wat tulpen naast het zeeppompje gezet om het klusje wat gezelliger te maken.

 Ik ben blij te bemerken dat men zich deze week beter aan de regels houdt bij het boodschappen doen. Heb de test gedaan met mijn zelfgemaakte mondkapje. Dat zorgde inderdaad voor voldoende afstand, maar dat kan ook komen door dat men zich er bewuster van wordt afstand te bewaren. Bij de slager ging het prima, gewoon even op je beurt wachten, klant eruit en klant er in..... gaat net zo snel als anders maar dan met meer ruimte.

En verder werken we rustig door, ook weer volledig thuis. Saai, maar wel productief.
Rosa kwam ook weer drie dagen en nam haar 'thuiswerk' mee. Dat gaat prima en heel zelfstandig.

 Ondertussen doe ik wat steekjes aan de 'Beauty all around'. 

 Als het schoolwerk klaar is gaan we naar buiten, even een wandelingetje en tijd voor ontspanning. Stoepkrijten, touwtje springen, verstoppertje spelen. Fijn dat we hier wat ruimte hebben op het terrein om ons te kunnen bewegen en voor Rosa om te spelen. We proberen zo veel mogelijk afstand te bewaren, geven elkaar een 'voetje' in plaats van een knuffel. Iets dat Rosa erg mist zegt ze, heel moeilijk voor nu, maar helaas noodzakelijk.

 Met de agenda leeg, gaan de steekjes als vanzelf lijkt het wel. Maand 8 van de Buhl is af.

 Alex en ik maken ook elke dag even een wandeling voor de broodnodige beweging, geen straf de afgelopen week met het mooie zonnige weer.

 We hebben de meeste straten, lanen en pleinen in ons dorp al wel gezien denk ik.

 Er is tijd genoeg om wat meer uitgebreid te koken of een lekkere boeren appel-noten-cake te bakken....

 En om op de machine een klein quiltje te maken. Eigenlijk was het een pakket voor het maken van een kussen van Kimberbell, maar ik vind het leuker als quiltje om op te hangen met verjaardagen.

 Hoe lang zullen we ons nog thuis moeten vermaken? Hoe lang nog gaat deze isolatie duren? Of zoals ze bij Corn Wagon zeggen I-sew-lation, dat klinkt al een stuk leuker.....
Denk dat we er nog lang niet zijn. De berichten uit Amerika, waar nu het grootst aantal besmettingen ter wereld is geven ook al een somber beeld. Deze week zag ik een reeks foto's van Las Vegas, inmiddels een soort spookstad met verlaten straten.

 Vier weken geleden was het hier nog een drukte van jewelste toen we hier waren..... nog maar zo kort geleden, maar toch een wereld van verschil.

 Mijn hart gaat uit naar alle mensen die het nu moeilijk hebben, de daklozen overal ter wereld, de vluchtelingen.....zij die geen medische zorg krijgen indien nodig.....

Morgen zouden we met 8 quiltvriendinnen gaan genieten van ons jaarlijkse quiltmidweek en waren de tassen met lapjes en koffer nu gepakt. Jammer, we hadden ons er op verheugd, maar ook in het licht van deze tijd, zo onbelangrijk.....

Laten we hopen dat we met elkaar, door verstandig te zijn, te blijven en alle adviezen op te volgen, we over een poosje weer kunnen genieten van elkaars gezelschap en alle mooie dingen die we zo gewend waren. Kan me zo voorstellen, en hoop ook dat we de dingen niet meer als vanzelfsprekend zullen zien en meer op waarde zullen schatten. 

Allemaal veel sterkte gewenst deze week, blijf gezond....en blijf binnen!

Yvonne