Dag twee begon zoals te verwachten met vier dames op een kamer. Lekker rommelig maar gezellig, Emily deed een persiflage van Jimmy Fallon's en Jennifer Lopez
'I got my tide pants on', we hebben zo gelachen!
Eerste stop na het ontbijt.....was natuurlijk een Quiltshop. Het was weer een aangename verrassing binnen met zoveel mooie kits waar ik bij heb staan te kwijlen. Ik heb echter al materiaal ingeslagen waar ik twee nieuwe quilts mee kan maken, naast de projecten die thuis nog liggen te wachten dus ik heb me, met heel veel moeite ingehouden. Ongelooflijk hoe inhalig je wordt in dit soort winkels!
Kijk eens wat een snoepkast! Maar we moeten weer verder want er is nog meer te doen vandaag..... We rijden verder naar Brigham City waar de tempel staat te schitteren in de ochtendzon.
Volgende stop: Vintage Dry Goods.
De quilt hierboven aan de wand zag ik gisteren ook en ik viel er als een blok voor! Zeg nou zelf, ik moet toch wel over een geweldige zelfbeheersing beschikken om niet met een kit de deur uit te wandelen of niet? Emily is een bekend ontwerpster van patronen en stoffen en zodra men haar naam hoort is het altijd een feest van herkenning, hier ook weer. Ze is er zelf heel bescheiden over maar ze is heel getalenteerd.
Mensen komen van heinde en ver om te eten bij Maddox Ranch restaurant, een begrip in Utah sinds 1949. Het was er superdruk, de hele zaak zat vol, en als ik zeg zaak, dan bedoel ik echt een supergroot restaurant met diverse zalen.
En het was geweldig, superheerlijk gegeten, lunch noemen ze het hier maar voor ons dus echt de warme maaltijd hoor, ik hoef niets meer vandaag! Tijd om weer even in beweging te komen en en stukje te lopen.....in een quiltshop natuurlijk. Daar maak je heel wat kilometers hoor! Onze laatste voor vandaag, Sweet Lavander genaamd.
Hier vindt je echt alles, als je een patroon zoekt uit de jaren 80....een stofje uit de jaren 90..? grote kans dat je het hier vindt.
Had ik net geschreven dat ik voldoende had gegeten voor de verdere dag? Laat Shannon nou in Logan een doos Spudnuts hebben gekocht! Dat zijn een soort donuts maar gemaakt van aardappel. Die wilde ik natuurlijk wel even proeven......Mmmmmm......heerlijk! Vergeet de donuts, deze zijn veel lekkerder!
Volgende stop Hooper, waar Shannon's zoon Jacob en schoondochter Angie wonen. Vorig jaar werd hun zoontje Kord geboren en ik had nog geen kennis kunnen maken met deze kleine man.
Een heerlijk kind die natuulijk gelijk de show stal!
Nog één stop konden we maken voor we toch echt terug moesten rijden. In downtown Ogden is een winkel met de naam Shepherd's Bush. Als je hier binnenkomt weet je niet wat je ziet! Ik moest gelijk denken aan een aantal dames die ik ken en die graag borduren....dit is cross stitch heaven!
Is dit niet geweldig? de mooiste borduurwerken die ik ooit bij elkaar zag....héél verleidelijk, zal ik...?
Tot ik patronen zag die ik toch echt al thuis heb en die nog liggen te wachten om (ooit) te worden gemaakt. Toch maar niet dus maar het was beslist een genot om hier rond te lopen.
Het was al bijna donker toen we Ogden uit reden en we toch echt terug moesten. Ongeveer 900 km in twee dagen maar het is zo heerlijk om hier rond te touren. Ditmaal ook weer door de mooie omgeving met bergen altijd op de achtergrond en in de eerste plaats natuurlijk het aangename gezelschap van drie geweldige vriendinnen die me meenamen op deze roadtrip.
Shannon, Terry and Emily, Thank you so much for this fun two day trip! You girls are the best, I love you to pieces!
Moe maar voldaan kwamen we thuis met onze schatten en vooral met heel veel mooie herinneringen aan deze leuke trip.
