Naast Market en Festival is er ook een Internationale Quiltshow met ruim 1500 quilts. Je weet echt niet wat je ziet, je blijft lopen. De quilts hangen allemaal op ruime afstand van elkaar en de paden zijn heel ruim zodat je ze van een afstandje en van heel dichtbij goed kunt bekijken. Ik heb een selectie gemaakt van de quilts die ik zelf heel erg mooi vond. Alle foto's die ik gemaakt heb tonen is een beetje te veel van het goede maar ze zouden het zeker allen waard zijn!
Dit is een gedeelte van de quilt hierboven.
Veel Japanse quilts waren er te zien natuurlijk, allemaal met perfect appliceerwerk.
Ook nog een aantal quilts gezien van Nederlandse quilters zoals deze winnende van Elly Prins
en deze van Bianca Maas.
Typisch Delfts maar van Amerikaanse makelij.
Deze vond ik ook zo leuk. Hij heet: Does he look my butt look big?
De vele gezichten van Jack Nickelson.
Om 16.00 uur klonk het sein dat Market was gesloten en kon het afbreken van de booth beginnen. Voor degene die ook op festival een booth hebben betekent dit morgen weer een nieuwe booth opbouwen maar voor Terry zit het erop en met extra hulp van Bob en Karen, vrienden van Terry is alles in een haf uurtje afgebroken en ingepakt.
Alles wordt op de truck geladen en weggebracht naar het bedrijf van Bob in Houston vanwaar het weer naar Utah wordt verzonden.
We dineren in het restaurant waar (volgens Bob) de beste steak wordt geserveerd.
Als er een gast uit een andere staat of het buitenland komt wordt alles uit de kast getrokken wat 'Texas hospitality' oftewel Texaanse gastvrijheid betreft. We krijgen allemaal een Texaans sjaaltje om zodat we er helemaal bij horen en worden de hele avond in de watten gelegd.
En de Angus steak?......nou, inderdaad, boterzacht! Het was allemaal minstens zo lekker als het eruit ziet!