Museum MORE

 In de avond zijn we nog even naar de andere kant van het terrein gelopen waar in het weiland een aantal Lakenvelders staan. Ik hou ontzettend van koeien en vind vooral Lakenvelders zo mooi! 

De dames (en heer) zijn nieuwsgierig en komen ons begroeten.

Hier word ik blij van, kalfjes bij hun moeder in de wei in plaats van eenzaam van moeder gescheiden in een kist….

Dag vier begint bewolkt en als we tegen de middag op pad gaan miezert het. Niet erg, we hebben vandaag kasteel Ruurlo op het programma staan waar museum MORE ( museum voor modern realisme) is gevestigd.

Dit kasteel (gebouwd vóór 1326) is vanaf de 15e tot de 20e eeuw in bezit geweest van de familie van Heeckeren en vanaf de jaren ‘80 tot 2005 als gemeentehuis van Ruurlo. Na een grondige restauratie is het sinds 2017 onderdeel van museum MORE.

Mooi zoals moderne elementen zijn verweven in dit eeuwenoude gebouw.

MORE heeft de grootste collectie werken van Carel Willink ter wereld.

We worden niet enthousiast van al zijn werk, maar er zitten prachtige werken bij. Dit is onze favoriet, Zebra’s in rood rotslandschap uit 1958. We herkennen direct een deel van Arches NP in Utah waar we zelf hebben gewandeld.

Ook een collectie jurken van Mathilde Willink van ontwerpster Fons Leng.

De tijdelijke expositie ‘Schattig en Kattig’ toont kunst met katten en poezen in de hoofdrol.

Bob, een handgetuft tapijt.

Een geborduurde kat van Klaas Rommelaere

Als we weer buiten komen is het droog dus maken we een wandelingetje door de mooie tuin.

Volgens mij een tamme kastanje al is het blad wat afwijkend. Het is een gigantische boom.

Goed is te zien dat er n diverse perioden delen zijn aangebouwd en gerenoveerd aan het kasteel.

De laatste bloemen bloeien in de Rhododendrons, in vele kleuren.

Quiltvriendin Maija gaf ons de tip voor Pannenkoeken boerderij Erve Brooks en aangezien het al een poosje na lunchtijd is én Alex dol op spekpannenkoeken een mooie stop en lekker gegeten.

Aan het eind van de middag, het is mooi opgeklaard, rijden we naar het landgoed Ampsen, we kijken vanuit ons huisje uit op het noordelijke deel maar we gaan aan de zuidkant het landgoed in.

Het is een ontzettend uitgestrekt park en we besluiten de 6 km lange blauwe route te volgen.

De route voert ons langs Kasteel Ampsen uit 1650, tenminste, dat denken we, want na het eerste bordje met blauwe pijl aan de start zien we geen blauwe pijlen meer.

Een heel stuk voorbij het kasteel opeens weer een pijl en een km verder nog een. Daarna weer diverse afslagen met enkel groene pijlen. Best wel lastig wandelen zo, gelukkig hebben we de kaart op de iPhone…..

We komen helemaal niemand tegen hier in het bos, we horen slechts de vogels, verder geen geruis van verkeer of vliegtuigen, het is genieten. We kunnen zelfs bosbessen plukken onderweg.

Pas als we bijna bij de parkeerplaats terug zijn komen we drie andere wandelaars tegen. Eenmaal terug bij onze Airbnb genieten we nog even van de laatste zonnestralen buiten. 

Happy Travels!

Yvonne

Weekje weg in eigen land…..

 Alex en ik zijn even een weekje weg geweest in eigen land, we verbleven in een Airbnb in het buitengebied van Lochem, in de Achterhoek.

Het huisje staat naast de woning (een voormalige boerderij) van Ellen en Gérard. Aardige mensen die de drukke randstad hebben verruild voor de rust en ruimte hier.

En rustig is het zeker hier, je hoort de wind door de bomen ruisen en de vogels fluiten en verder niets……

We kijken uit op de weilanden om ons heen.

In het weitje naast ons huisje staan de hele nieuwsgierige buurmeisjes van de boer een stuk verderop. Ze houden ons goed in de gaten. En begrazen het land van onze Airbnb hosts.

Niet zo veel gedaan de eerste dag, alleen een rondje van zo’n anderhalf uur hier in de omgeving gewandeld. Slechts drie auto’s gezien en verder niets, zo heerlijk!

De tweede dag langzaam opgestart, genoten van het mooie weer, lekker buiten ontbeten en koffie gedronken.

Alleen even naar Lochem gereden voor een wandeling door het dorp, een hapje gegeten en wat boodschappen gedaan.

En dan is er aan het eind van de middag weer een blokje af.

De derde dag begint weer zonnig en we rijden in de loop van de ochtend richting Duitsland. Net over de grens ligt het natuurgebied Zwillbrocker Venn.

We hebben de wandelschoenen aan en zin in een mooie wandeling, en dat is het hier zeker.

De digitalis of vingerhoedskruid bloeit op veel plekken in de berm.

We lopen de route rond het meer, hier en daar staan vogelhutten en uitzichtpunten.

Bos, akkers en moeras wisselen elkaar af tijdens de wandeling.

Als we bijna aan het eind van de 7,5 km lange wandeling zijn zien we de Flamingo’s die hier verblijven in de meest noordelijke kolonie ter wereld.

We hebben genoten van de mooie wandeling, al was het een beetje dom om mijn nieuwe wandelschoenen aan te trekken. Die moeten echt nog even goed worden ingelopen. De laatste kilometer was meer strompelen dan wandelen…..

Via kleine, smalle boerenweggetjes reden we naar Groenlo.

Wandelen maakt dorstig en hongerig, tijd voor een late lunch.

En daarna met een voldaan gevoel weer terug richting Lochem.

Happy Travels!

Yvonne