80 jaar bevrijding

 In het hele land werd vorige week 80 jaar bevrijding gevierd, op zaterdag trok er een groot defilé door het dorp met 145 militaire voertuigen en tanks. Hele oude uit WWll, maar ook nieuwe(re). 

Tussen de voertuigen door vele muziekkorpsen en natuurlijk mochten ook de veteranen niet ontbreken.

Er was veel werk van gemaakt en iedereen genoot van de mooie stoet, gelukkig was het mooi weer, want het duurde zeker anderhalf uur voor alles aan ons voorbij was getrokken.

Belangrijk om weer even stil te staan en in dankbaarheid terug te kijken op wat onze bevrijders hebben gedaan 80 jaar geleden. In deze onzekere tijden mogen we zeker ook heel blij zijn met onze vrijheid.

Iedere dag maak ik een wandeling, het liefst direct na het opstaan, dat lukt meestal wel op vrije dagen, niet op werkdagen. De dag beginnen met een wandeling is het allerfijnst, dan smaakt die cappuccino na afloop dubbel zo lekker! En met het mooie weer en alles wat groeit en bloeit is het genieten buiten.

Ik had mijn wandeling er dus al even opzitten alvorens ik donderdag naar de bibliotheek fietste voor het Quiltcafé.

Altijd weer gezellig en er is steeds weer het een en ander te showen. Martine heeft de quilt af voor haar nichtje Livia.

En Jacqueline de quilt voor kleinzoon Krijn.

Superleuke kinderquilts voor een lief meisje en jongetje.

Gisteren waren Jacqueline, Bernadet en ik te gast bij Simone, Jennifer zou ook komen, maar strandde jammerlijk in de verkeerschaos en besloot na anderhalf uur ellende (begrijpelijk) maar weer om te draaien en huiswaarts te gaan. Jacqueline had een heerlijke appeltaart meegenomen en onder het genot van een punt genoten we van de mooie quilts van Simone.

Al snel daarna gingen de eerste strengen wol in een aftreksel van Fluitekruid.

En werd met een kritisch oog gekeken naar de Indigo verf, het zag er best bijzonder uit.

Maar het komt allemaal goed, even voorzichtig dopen en dan komt het er groen uit, eenmaal blootgesteld aan zuurstof kleurt het langzaam blauw.

Heel leuk om een keer te doen, Bernadet en Jacqueline verven ook lappen stof, al dan niet voorzien van de nodige touwtjes en elastiekjes, schroeven etc. voor een leuk effect.

Al snel ligt er van alles op tafel te drogen en hangen er overal lappen in de tuin.

De Fluitekruid strengen gaan ook nog even in de indigo voor een mooi groen resultaat.

Ik hou het bescheiden bij één streng wol, ik brei niet zo veel en de verf is zo duur dat het straks de allerduurste sokken worden die ik ooit aan mijn voeten heb gedragen…..

Ben heel blij met het resultaat, een prachtige kleur jeansblauw. Een leuke ervaring om eens te doen, lief dat Simone het ons wilde leren.

De vijfde rand zit aan de Girlfriend’s Sampler, nog twee randen te gaan, ik moet hoognodig weer blokken gaan tekenen!

Utah is denk ik ook dol op de kleurtjes, zodra ik de top neerleg is het plop, erbovenop……

Toch nog maar even een zonder poes.

Verder doe ik af en toe een steekje aan het borduurpatroon ‘Quilting Bee’, wordt steeds leuker.

Happy Stitching!

Yvonne

Alweer Mei…..

 Al weer bijna twee weken terug van onze reis, het lijkt al weer zo lang geleden al wordt ik er nog dagelijks aan herinnerd. Of door appjes die we elkaar nog regelmatig sturen, of doordat ik nog bezig ben met de lapjes en andere heerlijkheden die ik mee terug bracht. Langzaamaan krijgt alles een plekje.

Het was al weer snel wennen aan het normale ritme van werken, huishouden, boodschappen etc.

In het blog van de commissie traditioneel quilten van het Quiltersgilde dat gaat over pixelquilts stond een stukje over de pixelquilt die ik met onze kleindochter Rosa maakte.

Het was zo leuk om samen met Rosa aan de top te werken.

Blijf het bijzonder vinden dat er door Riley Blake een patroon van is gemaakt, wie maakt zoiets nu mee?

Vorige week donderdag waren de dames in het Quiltcafé reuze benieuwd naar onze vakantie verhalen. We hadden voor iedereen een kleinigheidje meegenomen van Missouri Star Quilt Company.

Nelleke patched alleen tijdens het Quiltcafé, het heeft dus even geduurd, maar nu kon ze trots haar eerst ster showen. Heel knap gemaakt voor een beginnende quilter.

Tijdens onze duinwandeling was goed te zien hoe de natuur de afgelopen weken is ontploft, alles wordt al weer zo mooi groen, bloemen bloeien weer…….genieten.

Deze week poste vriendin Greta deze mooie foto, gemaakt vanaf haar werk aan de rand van de duinen in de vroege ochtend. Het lijken de Smokey Mountains wel.

Tijdens mijn lunchpauze maandag een rondje gewandeld, even genieten van het mooie weer. Het beeld ‘stille strijd’ dat aandacht vraagt voor depressies en zelfdoding onder jongeren stond vorig jaar enige tijd op de Boulevard en is nu aangekocht door de gemeente. Het heeft een vast plek gekregen in het park vlak bij de binnensluis. Indrukwekkend met al die foto’s rond het beeld.

Vandaag een Buhl Bee bij mij, zonder de beide Jacqueline’s die op vakantie zijn. De hele dag buiten zitten patchen, en dat op 1 mei, wat een heerlijke zonnige dag!

Bernadet heeft bijna twee randen van de Sampler aan elkaar zitten.

En Tjitske alle vier de randen, we werken momenteel aan de blokken van de vijfde rand.

Binnenkort weer een update van mijn blokken, ik heb de laatste tijd niet zo veel gedaan, zo’n Buhl dag werkt altijd weer stimulerend dus nog even doorwerken aan de vijfde rand en binnenkort rand 6 tekenen.

Happy Stitching!

Yvonne

Quiltreis Amerika 2025 - dag 13 - van Lincoln NE terug naar Kansas MO en naar huis.

 De dag van vertrek is vrijdag aangebroken, nooit leuk, maar wat hebben we veel om op terug te kijken en van na te genieten, niet alleen van onze aankopen, maar ook van de mooie, bijzondere momenten en de geweldige herinneringen die we samen hebben gemaakt. We willen graag om half acht vertrekken en langzaam vult de hal zich met koffers.

Nog één keer worden alle koffers ingeladen door de ervaren ‘laadploeg’.

We rijden van Lincoln, Nebraska terug naar Kansas City Missouri. Een rit van 187 mijl, 300 km. En omdat je nooit weet wat er onderweg kan gebeuren vertrekken we op tijd, om 7.29 uur zit iedereen in de bus. We rijden eerst het grootste stuk over rustige wegen, zoals eigenlijk de hele reis.

Na twee uur stoppen we in St. Joseph, Missouri voor het ontbijt, inmiddels hebben we allemaal best wel trek.

Ons laatste ‘all American breakfast’ van deze reis.

Onze serveerster verbaasd ons, hoe ze met haar lange nagels haar werk toch zo snel en handig kan doen.

Nog even drie kwartier door rijden en dan zijn we al weer bij de car rental return op het vliegveld. Het inleveren van de bus gaat zoals altijd soepel. Ik geef nog even door dat er lampjes branden op het dashboard dat de bandenspanning gecontroleerd moet worden en de olie ververst, wat overigens vreemd is voor zo’n bijna nieuwe bus….. maar goed, dat zoeken ze bij het verhuurbedrijf maar uit. De medewerker geeft me de eindbon en ik kan dan even uitrekenen hoe veel we hebben gereden deze reis. Dat verbaasd ons allen een beetje, meer als dat we dachten. We hebben precies 2.363 km en 200 meter afgelegd. Gemiddeld bijna 200 km per dag.

Alles gaat super vlot dit keer, inchecken, security, geen koffertjes die open moeten, dat maken we nooit mee. Bij de security loopt de Paashaas rond om eieren uit te delen.

We vermaken ons tijdens het wachten met wat steekjes doen, sokken breien of de uitzendingen van Deal or No deal met Howie Mendel. Dat het spannend is, is wel te zien……

En dan is het tijd om te boarden voor onze eerste vlucht naar Chicago, slechts een klein uurtje vliegen.

Bey-Bey Kansas City…….

Hallo Chicago!

We hebben slechts 55 minuten voor onze overstap, maar ook dat verloopt soepel en we kunnen vrijwel direct boarden. We proberen allen wat te slapen gedurende de vlucht al is het meer wat dommelen en wat films kijken, maar de vlucht gaat toch redelijk snel en we hebben dit keer geluk.

We naderen de kust en zien ons dorp (van Bernadet, Jacqueline en mij) onder ons verschijnen. Met de duinen onder ons…..

En dan is het leuk je huis te zien, al is het klein……

Daarna volgen de bollenvelden, mooi in bloei en de landing op Schiphol.

Nog even wachten op de koffers, die gelukkig ook allemaal keurig zijn meegekomen.

En dan is het afscheid nemen van elkaar, tot ziens, maar geen vaarwel…..

Ik ben weer heel dankbaar dat ik iedereen weer veilig op Schiphol heb, gelukkig alles weer goed gegaan deze reis, niemand ziek geworden of ander ongemak. En het belangrijkste, we hebben met elkaar een hele gezellige reis gehad, geen onvertogen woord gehad met elkaar. Een fantastische groep die elkaar wat gunden, die meegingen in de flow van een groep, elkaar in haar waarde lieten en er met zijn allen een feestje van hebben gemaakt. Heerlijk voor mij om voor zo’n groep te hebben mogen organiseren, moe maar voldaan zeg maar…..

Inmiddels weer een beetje geland. Gisteren eerst even geslapen en verder de hele dag steeds in slaap gesukkeld zodra ik even ging zitten. Een lange nacht geslapen, nog niet helemaal fris en fruitig, maar dat duurt even een paar dagen voordat de jetlag uit het systeem is. 

In ieder geval nu nagenieten van dit mooie avontuur en weer terug naar de realiteit, wat ook weer goed is.

Happy Stitching!

Yvonne