Quiltcafé en Den Haag

Bijna twee weken geleden al weer was het tijd voor ons eerste Quiltcafé van het seizoen.  

Zo leuk om weer bekende en minder bekende gezichten aan de tafels te mogen ontvangen. Er komt quiltwerk uit een tas dat daar een paar decennia in heeft gezeten...... Dan is het weer even nadenken, maar met hulp van Bernadet wordt alles snel weer duidelijk.

Worden er plannen gemaakt voor het maken van een eerste quilt.

En worden er quilts bewonderd. En natuurlijk steekjes gezet, koffie/thee geleut en gezellig gekletst.

Alex en ik reden op een middag naar Berkel en Rodenrijs om 'Rosa's Legacy' op te halen die daar in bewaring was na de tentoonstelling van het Quiltersgilde in Nijkerk. Altijd fijn als een quilt weer veilig thuis is.

16 september pakten Rosa en ik de bus naar Den Haag, het was een prachtige zonnige dag die we begonnen bij de bijna 100-jarige Wiener Konditorei  aan de Korte Poten. Een 'must' als ik in Den Haag ben, uiteraard voor de heerlijke taart en gebak.

Zo redelijk vroeg in de morgen was het er nog heerlijk rustig. 

We wandelden over Het Plein naar de Hof vijver.

Langs het torentje van.....Ja, van wie? dat weten we hopelijk eind november.......

En even over het Binnenhof, althans het gedeelte dat open was, het grootste deel is afgesloten wegens de verbouwing.

Daarna is het tijd om naar het naastgelegen Mauritshuis te gaan, we zijn wat vroeg voor ons tijdslot, maar we mogen al naar binnen.

Het pand is op zich is al geweldig mooi om doorheen te lopen, om van de collectie nog maar te zwijgen. 

Dit is één van mijn favorieten omdat het zo ontzettend knap gemaakt is. 

De details zijn werkelijk schitterend, het doek is best klein en als je dan rechtsonder de schalen ziet en je zoemt in dan vraag je je af hoe het mogelijk is om dit zo klein te schilderen.

Een wit doek met een blauw vlak en een zwarte streep.....het kan mij niet bekoren, geef mij maar dit werk, de details zijn werkelijk schitterend.

Of het nu een Rubens is....

of werk van een minder bekende schilder, dat maakt niet uit. Het moet je iets doen.

Als je Rosa heet dan trekt dit schilderij natuurlijk je aandacht, zo mooi gemaakt, de vlieg, de waterdruppels, tot in de perfectie geschilderd.

Ook zo mooi, dit levensgrote doek van Paulus Potter.

Ook weer met zulke verfijnde details, de oogharen van de koe, de vacht van het schaap, je zou er zo je hand door willen halen want het lijkt precies op zachte wol.

Natuurlijk vergapen ook wij ons aan het meisje met de parel.  Ze heeft de naam natuurlijk, net als de Mona Lisa, maar er zijn werken die me meer doen dan dit schilderij.

Voor Rosa was het haar eerste bezoek aan dit museum en dat is natuurlijk altijd het leukst omdat alles dan nieuw is. Gelukkig viel al het moois ook bij haar in de smaak. We verlaten het museum weer met de lift.

Steken nogmaals het plein over met zicht op de skyline van Den Haag.

Tijd voor het tweede deel van de dag, shoppen!

Ik geniet er van, vond het vroeger al heerlijk om met dochterlief deze museum/shop dagen te doen en ben zo blij dat ik ze nu met Rosa mag doen. We kunnen bepakt en bezakt weer huiswaarts gaan.

Na de mooie dagen een paar herfstige dagen hier aan de kust, regen, wolken en af en toe de zon. Het zorgt in ieder geval voor mooie Hollandse luchten, de kleuren van de herfst zijn zo mooi!

Donderdag op de Bee had Jacqueline de quilt voor Cato bij zich. Helemaal af en lekker gewassen. Inmiddels ligt ie op het bed van Cato, wat zal ze heerlijk slapen onder de quilt van Oma!

Zaterdag was het Burendag, door de regen niet buiten, maar in de kerk bij ons aan de overkant. Ook de quiltgroep de Bonnette was aanwezig.

Heerlijk bezig elke dag met een paar draadjes quilten, dat is het voordeel van wat koeler weer, het is weer fijn om met een quilt op schoot te zitten.

Happy Stitching!

Yvonne

Hieperdepiep en meer....

 Het is al weer 2 weken geleden, op 1 september mocht ik 63 kaarsjes uitblazen, gelukkig niet echt, dan wordt het wel een heel grote taart met al die kaarsjes.

Vier van mijn vriendinnen zijn van hetzelfde bouwjaar en hebben hun verjaardag al eerder gevierd dit jaar, tegen de tijd dat ik jarig ben, ben ik al gewend aan het nieuwe getal. En daarbij, elk jaar dat we mogen verjaren is toch heerlijk om mee te mogen maken nietwaar? 

De kast stond weer vol met kaartjes, en een mooie tekening van Rosa, de vele felicitaties online zijn leuk en worden zeer gewaardeerd, maar er gaat niets boven een hand geschreven kaart.

De dag voor ik verjaarde was de Bee hier en was het mijn beurt om cadeautjes te geven. Ik had in Minnesota leuke tasjes gevonden.

Om de tasjes die ik had gemaakt voor Jacqueline en Bernadet in te doen.

In februari kwam ik bij Green Fairy Quilts deze leuke pollepels tegen. Het was niet eenvoudig om met 7 dames om je heen de lepels heel sneaky af te rekenen zonder dat ze werden gespot. Maar het is gelukt. Die mocht nu ook in de cadeau tas.

Verder was het een rustige verjaardag, de familie kwam in het weekend zoals altijd, omdat dat nu eenmaal het handigst is in verband met werk.

Verder ben ik druk geweest met het opknappen van grafzerken, soms krijgen we het verzoek om wat renovatiewerk te doen, rechtzetten, schoonmaken, ophogen of in dit geval het weer zwart verven van de letters.

Zoals te zien kunnen deze wel een likje verf gebruiken.

Omdat het zo warm was deed ik het klusje vroeg in de ochtend of aan het eind van de dag. Steeds een stukje want het zitten op een klein krukje is een aanslag voor mijn rug. Maar de klus is geklaard en de opdrachtgever tevreden met het resultaat, daar gaat het om.

Er waren de afgelopen weken gezellig etentjes, met Greta mijn vriendin sinds 47 jaar (we zijn al aan het verzinnen hoe we ons 50-jarige vriendschap gaan vieren) zoveel gekletst dat ik ben vergeten een foto te maken. En een etentje met (oud) collega's, altijd gezellig om elkaar om de paar maanden weer eens te treffen en bij te kletsen.

Heerlijke nazomerse dagen hebben we gehad hier aan de kust de afgelopen weken, vaak te warm om te wandelen in de volle zon, maar op de fiets was het lekker. 

We zijn geen strandmensen om te gaan liggen bakken in de hitte, maar een lunch bij onze favoriete strandtent is altijd leuk. De laatste keer dit jaar, binnenkort wordt de boel weer afgebroken voor de winter.

Als ik 's avonds naar buiten ga, of thuiskom dan hoor je het gekraak al van de egels die de kattenbrokjes eten. We hebben geen idee om hoeveel eters het gaat elke avond, maar als we kijken naar de uitwerpselen die ze achterlaten zijn het er wel een aantal.....ze sch......waar ze eten!

Ik zag pas een recept voorbij komen voor een lasagne in de slow cooker. Zag er goed uit, al vond ik het wel jammer dat er geen groente in het recept werd gebruikt. Die heb ik er zelf dus wel aan toegevoegd.

Flink geslonken na een paar uur, maar genoeg voor twee maaltijden voor ons en het was heerlijk! Dat wordt een blijvertje dit recept.

De teller staat op 14 sterren, nog 4 hele en 4 halve en dan ben ik klaar, ben ze nu aan het voorbereiden, dat is een tijdrovend klusje met 150 stukjes stof per ster.

's Morgens vroeg, net voor de zon over de muur komt is het heerlijk buiten, fijn om dan de deur open te zetten en de koelte wat naar binnen te laten. En dan kan ik soms ook een paar steekjes doen aan 'My Happy Place'. Leuk om weer te quilten.

Zoals ik in het vorige blog al liet zien was Alex bezig met het opknappen van onze slaapkamer. Deze foto maakte hij toen hij begon met schilderen. We sliepen jaren in een slaapkamer die was ingericht als een soort cabin. Daar waren we op uitgekeken, we wilden terug naar licht.

Een hele klus om al het houtwerk van groen naar wit om te toveren. 

Ik ben zo blij met het resultaat, helemaal geworden zoals we in gedachten hadden en ook zo fijn dat de Buhl nu eindelijk op ons bed kan liggen.

Heel blij dat Alex de klus heeft geklaard, ruimt ook weer lekker op als je je slaapkamer leeg haalt, een aantal dozen met spullen richting de kringloop gebracht, kleding naar de kledingbank en container. Opgeruimd staat netjes!

Happy Stitching!

Yvonne