USA 2022 - dag 4 - Lake Havasu City - Flagstaff

 Gisteravond lagen we al vroeg in bed en dan sta je  weer vroeg op als gevolg. Ik was om 00.15 uur al weer klaar wakker maar heb later toch nog een paar uur kunnen slapen. Alex slaapt gelukkig beter, maar bij mij duurt de jetlag meestal een week.

We reden naar de Black Bear Diner, die is al om 06.00 uur open. Beginnen met de krant.

Oftewel het menu, de keuze is reuze. 

En toch bestellen we meestal hetzelfde omdat dat nu eenmaal is wat je het lekkerst vindt. Voor Alex is dat een Country fried steak, bedolven onder de gravy. 

Echt weer veel te groot, die porties, een doggy bag hoeven we niet.  We hebben ons weer best vermaakt in het restaurant, ook om 06.30 op een zaterdagochtend komen er al heel wat mensen ontbijten. De vaste klanten worden hartelijk verwelkomd en de serveerster weet al wat ze willen eten. 

Nog voor wij hebben besteld weten wij al dat onze serveerster Linda heet, want ze stellen zich altijd voor, dat ze twee kleindochters heeft en afgelopen nacht weer oma is geworden van een kleinzoon.

Ik hou er van, die gezellige kletspraatjes, het hoort er hier bij.

Na het ontbijt laten we Lake Havasu City achter ons en rijden naar het noorden tot de I 40, die volgen we een klein stukje in westelijke richting voor we afslaan de Route 66 op.

Er is goed te zien dat het onlangs behoorlijk heeft geregend, het is hier en daar flink modderig langs en op de weg van het overstromen. Het is Monsoon seizoen wat betekent dat het regelmatig regent en er hier en daar overstromingen zijn. Het water stroomt dan van hoger gelegen delen over de weg waardoor soms hele stukken onbegaanbaar zijn. 

De oude Route 66 was bepaald geen snelweg, smal, bochtig, maar zoveel leuker om te rijden.

Onze eerste stop is het stadje Oatman. Het stadje is ontstaan toen twee goudzoekers er in 1915 goud vonden ter waarde van 10 miljoen dollar. In minder dan een jaar groeide de populatie naar 3,500.

De mijnen zijn inmiddels gesloten, de ezels die gebruikt werden bleven achter en lopen sindsdien door de straten van Oatman.

Alleen niet vandaag, de vorige keer dat we hier waren liepen er tientallen rond, maar vandaag hebben we er niet één gezien. Ze hadden vast een uitje elders.....

Ook zonder ezels is het een leuk stadje om even rond te lopen.

En ook al zien we geen ezels, Alex heeft wel het geluk wat ezelpoep te vinden en gaat er midden in staan.....😁

Het Oatman hotel uit 1902 is het oudste bewaard gebleven gebouw in Oatman. Beroemd geworden omdat Clark Gable en Carole Lombard er  verbleven tijdens hun huwelijksreis na hun huwelijk in Kingman op 18 maart 1939.

De muren en ook delen van het plafond van het restaurant hangt vol met dollar biljetten. Een bizar gezicht.

We rijden Oatman uit, weer over de Route 66 richting Kingman. Een prachtige route, smalle weg over Sitgreaves pass.

We hebben ze niet geteld alle bochten, maar het kunnen er zomaar 191 zijn geweest.

Get your kicks....

Volgende stop is Kingman waar ze ook maar wat trots zijn op hun 'Mother road". 

Bij Mr. D's een Sundae Floot gegeten. 

Vanuit Kingman rijden we altijd de Route 66 verder tot Seligman of vice versa, net hoe onze route loopt. Nu besluiten we echter omwille van de tijd de I 40 te nemen. We hebben dit stuk snelweg nog nooit gereden omdat we altijd de 'scenic route' nemen.

En al snel weten we weer waarom we daar veel meer van genieten. Het is één en al vrachtwagen op de snelweg. En omdat ze elkaar steeds inhalen, hang je er eindeloos achter.

Maar goed, we bereiken Williams in de middag, altijd leuk om daar even doorheen te rijden.

We willen Bearizona Wildlife Park bezoeken dat bij Williams ligt.

Hier rijdt je met de auto door en ziet de verschillende dieren in een stuk ruimere omgeving als in een k in de meeste dierenparken. Al blijven ze beperkt in hun leefruimte natuurlijk.

Er komt een beer uit het bos en loopt vlak voor de auto langs naar de vijver. Ze zijn duidelijk gewend aan auto's ze kijken niet op of om.

Bizon

En weer een andere beer in een vijver. Het is warm dus het moet heerlijk zijn om even af te koelen.

Deze badger zat zo lief te kijken op zijn steen. We hadden er nog nooit een gezien, bijzonder diertje. Ze eten  o.a. slangen en teken. Nuttige dieren dus.

Deze jonge beren waren zo leuk met elkaar aan het stoeien, een feest om naar te kijken!

Het laatste stukje naar Flagstaff was snel gereden, eerst nog even wat boodschappen doen voor de komende tijd, we blijven hier vijf nachten.

in een buitenwijk van de stad hebben we een Airbnb gevonden bij Willa en Dwayne.

Achter hun huis hebben ze een vakantiehuisje.

Groot genoeg voor ons en zoveel comfortabeler dan een hotelkamer.

Het is hier zo heerlijk rustig, de huizen staan ver van elkaar af en je loopt zo de vrije natuur in.

We maken na het eten nog even een wandeling. Fijn om een plek te hebben waar we een aantal dagen verblijven. 

Happy Travels!

Yvonne

USA 2022 - dag 3 - Ramona CA - Lake Havasu City AZ

 Ons hoofd zit nog vol met de herinneringen aan de leuke en bijzondere dag van gisteren. Het was het waard om deze 'omweg' te maken in onze vakantie. Vandaag rijden we verder en komen morgen aan op onze volgende bestemming.

Maar eerst ontbijten, gebroken nacht gehad met een arrestatie midden in de nacht hier in het hotel, maar tot iets voor zeven in bed gebleven en het stadje weer even ingelopen naar het Ramona café dat we gisteren ontdekte voor het ontbijt.

Kregen we op een gegeven moment van een stel Amerikanen die aan het tafeltje naast ons zaten de vraag uit welk deel van Nederland we kwamen. Ze herkende de taal want de vader van de vrouw kwam uit Almelo. 

Heerlijk Amerikaans ontbijt gegeten en toen weer terug gewandeld, het was nog heerlijk qua temperatuur. Koffers weer gepakt en in de auto geladen.

We hebben een reisdag voor de boeg, de bestemming vandaag is Lake Havasu City, de eerste grote plaats die we tegenkomen vanuit Ramona.

We nemen de zuidelijke route dit keer want de noordelijke door Joshua Tree NP hebben we jaren geleden al eens gedaan.

Een rit van 433 km die door diverse landschappen voert. eerst rijden we nog in groen bergachtig landschap, veel, heel veel bochtjes over smalle wegen. Leuk rijden. 

Daarna veranderd het landschap in een droog en dor woestijnlandschap, omringd door bergen.

We rijden de hwy 78. Door het Anza-Borrego desert SP

Met heel veel Ocotillo cactus.

En dwars door Imperial Sand dunes recreational area. Het lijkt de Sahara wel, zandduinen zover als je kunt kijken. Ruim 40 mijl in lengte, 65 km duingebied met duinen van ruim 90 meter hoog. 

Langs de Chocolate mountains in de verte....

En door grote landbouwgebieden, grasland en duizenden en duizenden balen stro. De vrachtwagens met strobalen rijden af en aan. De Colorado River zorgt hier voor het water in de vele irrigatiekanalen die het land voorzien van water.

Een klein stukje over de I 10 en dan bij Quartzsize de 95 op richting het noorden.

Vanaf Parker volgen we de Colorado River richting Lake Havasu.

Lake Havasu City is niet heel bijzonder, maar een goede plek om te slapen onderweg. We installeren ons in het hotel voor de nacht.

Ruime kamer, of eigenlijk twee kamers met twee bedden, en kitchenette. Lekker oubollig maar schoon en met goede bedden, dat is het belangrijkste.

We gaan voor een 'early dinner' naar de Ierse pub. We hebben inmiddels wel weer trek gekregen.

Een burger voor Alex en kabeljauw uit Alaska voor mij, het smaakt ons prima!

Vroeg in de avond rijden we nog even via de London  Bridge naar het eiland in Lake Havasu. Vanaf hier heb je een mooi uitzicht op de stad

We maken een paar stops langs de kust om van het uitzicht te genieten, het is 37 graden buiten maar hier aan het meer waait een verkoelend briesje en is het goed uit te houden.

Op het eiland een aantal replica's van vuurtorens.

Wij staan in Arizona, aan de overkant van het stuwmeer dat onderdeel is van de Colorado River ligt California.

Na het rondje eiland rijden we weer terug over de London Bridge naar Havasu City.

De London Bridge werd in 1830 gebouwd en overspande eens de rivier de Theems in London. In 1968 werd de 280 meter lange  brug door Robert P McCulloch gekocht van de city of London en steen voor steen hier weer opgebouwd.

Nu is het goed relaxen, met de jetlag nog in het lijf slaat aan het eind van de dag de vermoeidheid toch wel toe maar dat geeft niet. Het was een mooie reisdag.

Happy Travels!

Yvonne