USA 2021 - dag 9 en 10 - St. George en omgeving

 Na de reisdag van gisteren hebben we vandaag eigenlijk geen plannen, even zo'n 'niks moet alles mag dag'.  We ontbijten rustig en drinken koffie als Alex voorstelt om voor een pedicure behandeling te gaan. Prima idee! Altijd fijn zo'n verwenmoment. We rijden naar één van de vele zaken hier waar je zo naar binnen kunt lopen voor een behandeling.

Terwijl we naast elkaar in de heerlijke massagestoelen zitten en onze ruggen worden gemasseerd, worden de voeten vakkundig onder handen genomen, inclusief scrub, massage etc. 

Ook nog even een manicure behandeling genomen nu we er toch zijn.

Daarna naar de DI, de supergrote kringloopwinkel, altijd zo leuk om even rond te struinen, je weet nooit wat je vindt..... er zijn altijd wel wat quiltboeken te scoren bijvoorbeeld.

En omdat het inmiddels al weer lunchtijd is duiken we even een bakkerij in. Iets dat zeldzaam is hier, volgens de bakker is hij de enige in de buurt, hij laat ons trots zijn broden zien.

En snijd een paar stukjes stokbrood af om ons te laten  proeven, inderdaad, heerlijk brood. Dat mis je hier soms wel, bijvoorbeeld een lekkere volkoren boterham met kaas.

Nog een paar winkels meegepikt in de middag, zeg maar een rondje St. George gedaan.....

En we eindigen vlak om de hoek bij St. Helen's voor het avondmaal.

Lekker zo'n relaxed shop & verwendagje.  Dag 10 hebben we wel weer plannen voor een wandeling. Het is zoals bijna altijd hier stralend mooi weer. Fris, want het vriest een paar graden gedurende de nacht en overdag is het zo'n graad of 8, maar het voelt veel warmer aan door het droge klimaat en de zon.

We rijden naar Snow Canyon State park voor een wandeling naar Johnson Canyon.

Hier en daar ligt er wat ijs, maar toch is het heerlijk wandelen, we laten zelfs onze jassen in de auto liggen. 

Het pad heeft veel oneffenheden, overal ligt vulkanisch gesteente dus het is goed oppassen waar je loopt.

Als we de canyon inlopen is het pad meer zanderig met af en toe wat slick rocks.

Aan de rechterkant in de rotswand bevindt zich een Arch, je kunt er helaas niet naar toe, het gebied is afgesloten met een hek om het te beschermen.

Af en toe is het een beetje over wat rotsen heen stappen, maar over het algemeen is het pad de canyon in goed begaanbaar.

Er komen ons vier jonge mannen achterop gelopen, of we even een foto van hen willen maken?  Natuurlijk willen we dat, de mannen komen uit Minnesota en zijn hier om te golfen en ook even te genieten van de mooie natuur. En ze maken ook even een foto van ons.

Aan het eind van de Canyon wacht de mooiste verrassing, de kleine waterpoel reflecteert prachtig de steile canyon wanden.

Vanaf de andere kant ziet er heel anders uit....

De canyon loopt hier dood dus we lopen dezelfde weg weer terug.

Op de terugweg nemen we nog even de afslag naar het Scout Cave trail.

Overal groeien cactussen waarvan de Cholla de grootste is. 

Hier moet je niet tegen aanlopen, of erger in vallen.....

We zien vanaf dit trail Johnson Canyon weer liggen waar we net liepen.

Mooie wandeling weer gemaakt zo, wat zijn de mogelijkheden hier toch eindeloos wat wandelen betreft.

In Santa Clara stoppen we nog even bij de Clover Patch, een quiltshop die eigenlijk een beetje een rommelig geheel vormt van allerlei verschillende stoffen en stijlen.....

En toch vind ik er meestal wel iets, Eerder kocht ik de stoffen rechts voor een bedquilt voor dochter Kelly en schoonzoon Cees, de backing vond ik er vandaag bij, de stof aan de linkerkant. Op de gok meegenomen, want ik had de andere stoffen niet bij me, maar het past goed gelukkig.

Volgende stop Kneaders bakery voor een inmiddels late lunch.  We gaan beiden voor de Tuna sandwich met bananenpudding toe.

Met alle stoffen die er inmiddels zijn gekocht moet ik echt alles weer even herpakken, kijken of het allemaal past in de carry on koffer..... of zal ik toch de extra tas nodig hebben om straks in te checken voor de terugreis......?

Vanavond reden we naar Shannon en Stuart, zij zijn vandaag in het familiehuis hier in St. George aangekomen voor het weekend. Super dat het voor hen mogelijk was om hier te komen nu wij er zijn.

Shannon had de door mij bestelde Easy Peasy Grid meegenomen. Die heb ik nodig om de quilt voor Kel en Cees te maken. En Alex en ik zijn super verwend met kerstcadeautjes. We kregen beiden een super mooie Stanley tumbler. Ze zijn dit jaar een grote hit hier in Amerika, iedereen heeft er één bij zich lijkt het wel. Je drankje (met veel ijs zoals hier gebruikelijk) blijft er de hele dag koud in. (of desgewenst je koffie warm natuurlijk.....

Dat mag ook wel want het wordt behoorlijk doordrinken met een inhoud van 1,2 liter.

En ook nog een hele leuke puzzel van Amish Quilts, die ga ik in de kerstvakantie maken samen met Rosa. 

Happy Travels!

Yvonne

USA 2021 - dag 8 - naar Washington

 Het heeft de hele nacht hard gewaaid, de wind gierde om het huis, vroeg naar bed gegaan, want nog steeds niet over de jetlag heen en om 23.00 uur na een paar uur slaap weer klaar wakker...... Heb dus heel wat uurtjes voorbij zien gaan vannacht, maar gelukkig hebben we de e-reader. 

Alex slaapt gelukkig wel goed door, dan is er in ieder geval één die goed slaapt. De wereld is wit als we opstaan en zowaar trekt de lucht open en komt de zon tevoorschijn.

Om 8 uur kunnen we aan het ontbijt, aan de andere kant van het huis als waar onze kamer zich bevind, is een gemeenschappelijke huiskamer en ontbijtkamer.

Een heel aardig Mexicaans stel is 40 km komen rijden door de sneeuw om voor ons een ontbijt klaar te maken. We gaan ons bijna schuldig voelen, ze zijn waarschijnlijk een groot deel van wat ze vandaag verdienen al weer kwijt aan de benzine.

We nemen altijd doosjes met Wilhelmina pepermunt, sleutelhangers met klompjes etc. meer voor onderweg. Altijd leuk als kleine geste voor onze host van de vakantiewoning of voor anderen die we onderweg ontmoeten. Komt vandaag weer goed van pas.

Na het ontbijt gaan we op weg, naar ons laatste adres van deze vakantie, 360 km verder. 

We volgen de SR 24 in westelijke richting, soms is de weg redelijk schoon, vaak ook helemaal niet, het gaat niet echt snel, maar het is een prachtig winter wonderland waar we doorheen rijden.

We zouden de 24 af kunnen rijden naar de Interstate 70 en die volgen tot die overgaat in de Interstate 15, maar we zijn geen Interstate fans, als het niet nodig is dan nemen we geen snelwegen.

Daarom verlaten we de 24 en volgen Browns Ln richting Koosharem waar we de SR 62 volgen tot Kingston.

Een prachtige route met slechts heel af en toe een andere auto. We genieten van de prachtige scenery onderweg.

Net voorbij Kingston rijden we de 89 op in zuidelijke richting, een weg die we al heel vaak hebben gereden in beide richtingen en die nooit verveeld. Voorbij Circleville staat ergens in een weiland het huis waar Butch Cassidy is opgegroeid.

Je zou er zo voorbij rijden, maar wij wisten waar het is omdat Stuart ons dat jaren geleden vertelde. Als we er nu langs komen blijkt er een parkeerplaats te zijn aangelegd met allerlei info borden, en openbare toiletten.

Leuk dat dit stukje historie zo levend wordt gehouden. Butch Cassidy werd geboren als Robert LeRoy Parker op 13 april 1866. Hij groeide op in dit huis vlak bij Circleville als oudste van 13 kinderen. Hij werd later beschuldigd van treinroof, bankroof en moord. De geromantiseerde versie van zijn avonturen is te zien in de film Butch Cassidy & the Sundance Kid met Paul Newman en Robert Redford.

We volgen de 89 tot Mt. Carmel Junction waar we afslaan naar de 9, de weg die naar Zion NP loopt. Voor we het park inrijden komen we nog langs de Buffalo ranch.

We kopen een National Park pas, die gaan we er hopelijk het komende jaar wel uithalen qua kosten met volgende reizen.

Het eerste deel van de weg in Zion is nog redelijk bedekt met sneeuw, maar al gauw wordt de weg beter begaanbaar en breekt de zon ook vaker door.

Het maakt niet uit hoe vaak we Zion bezoeken, het blijft een magische plek, dit is de derde keer dat we er in de winter zijn met sneeuw. Ook de herfst vind ik prachtig in Zion, maar dan is het vaak nog erg druk, de winter is een heerlijk seizoen om van het park te genieten zonder het massa toerisme.

De bighorn sheep doen zich te goed aan de struiken vlak langs de weg, die kijken niet op of om van een paar toeristen meer of minder, dat zijn ze inmiddels wel gewend.

We rijden door de tunnel en dan naar beneden de Canyon in, altijd één van de mooiste stukje in het park om te rijden vind ik.

In de rotswand zie je de gaten die gemaakt zijn waar de tunnel door de berg heen loopt.

Vandaag gaan we niet verder de Canyon in, maar rijden direct door naar Springdale voor een late lunch bij Oscar's, een van onze favorieten als we hier zijn.

We kunnen er na deze maaltijd wel weer even tegen.  Op naar st. George, we zeggen altijd st. George, maar meestal verblijven we ergens in Washington, de snel groeiende plaats die tegen St. George aan ligt omdat daar veel meer vakantie rentals zijn.

Ook deze keer hebben we hier een huis gehuurd, altijd weer leuk om te zien waar ons 'home away from home' voor de komende tijd is en hoe het er uit ziet.

Valt weer niet tegen, lekker ruim en prima ingericht.

Van alle gemakken voorzien, een mooie uitvalsbasis voor de komende tijd.

Happy Travels!

Yvonne