Weekendje Antwerpen 2

Zaterdag waren we weer op tijd op, na een heerlijk ontbijt in het hotel liepen we naar de Ruien, waar we een rondleiding hadden geboekt. De oude waterwegen van de stad, die ernstig vervuild waren doordat er van alles in werd geloosd, en de stank steeds meer toenam, werden de afgelopen eeuwen de ruien overdekt en bebouwd.  

Het lijkt een gewoon pand waar je naar binnen gaat, maar de stank komt je al snel tegenmoet. Het is nog een heel gedoe, pak en laarzen aan, schoenen en tas in de rugzak op je rug, I-pad om je nek, mondkapje op..... 

Maar dan zijn we er ook helemaal klaar voor!

Er is 8 km aan ondergronds riool waarvan wij er 1,6 gaan lopen, te beginnen aan de Suikerrui en dan onder het centrum van Antwerpen door om uiteindelijk bij de Schippersplaats weer boven de grond te komen.

Gelukkig zitten er hier en daar luchtgaten die nog voor een beetje frisse lucht zorgen.

Normaal gaat het eerste stuk met de boot, dit keer niet, we weten niet waarom omdat we de gids op dat moment niet konden verstaan, we stonden achteraan van de groep van tien. We begonnen dus met het waden van ongeveer 20 cm diep stinkend rioolwater. 

We moesten goed aan de kant lopen omdat er een geul in het midden ligt en als je daarin stapt dan lig je languit in de drek..... 

Omdat wij achteraan liepen raakten we al snel achterop in het donker. De gids scheen wel een beetje bij met een zaklamp, maar daar hadden we aan het eind van de lijn niet zoveel aan. 

We mochten als 'slome oudjes' dus al snel naar voren achter de gids aan. Dat ging een stuk beter. Onderweg elke keer een stop waarin je uitleg krijgt via de I-pad, heel informatief en leuk gemaakt.

Gelukkig werd het na een poosje lopen wat droger, nog wel nat en modderig maar het loopt wat vlotter als je ziet waar je loopt.  Een van de oude schutsluisdeuren is nog bewaard gebleven na al die eeuwen.

Onderweg kunnen we genieten van de fauna, zoals ratten en spinnen, heel veel spinnen.

En heel veel rattenpoep, door de hoge vochtigheid in de ruien, groeit er een soort schimmel op. Dat zorgt voor vlassige dons hoopjes.

Het was echt een onvergetelijke ervaring, ondanks de stank en de drab.

Prachtig dat dit stukje historie bewaard is gebleven en niet gedempt. Echt een aanrader als je Antwerpen bezoekt. Voor we weer naar boven gaan worden de laarzen even schoongespoeld.

En dan is het wel weer heerlijk als je frisse lucht kan opsnuiven.  Langs de Schelde lopen we naar de andere kant van het centrum.

Even naar de computerwinkel waar de bestelling klaar ligt die ik met de U-coins kan betalen, dat scheelt heel veel.  Hierna nemen we toch maar een keer de tram naar onze volgende bestemming.  We komen nu toch wel een beetje in tijdnood doordat je alle musea moet bespreken binnen een tijdslot. 

Eerst maar eens zorgen voor de inwendige mens, we hebben trek.

En dan op naar het MAS, Museum aan de Stroom. Met op elke verdieping weer een ander verhaal over Antwerpen, de Stroom, de haven en de wereld. Helaas geen tijd meer om de zalen te bezoeken.

We kunnen alleen nog met de roltrappen omhoog, het gebouw is al een kunstwerk op zich.

Met op het panorama dak een mooi uitzicht op de stad Antwerpen.

Door het centrum lopen we aan het eind van de dag weer terug, langs de vele, vele terrasjes.

Ook wij zakken uiteindelijk vermoeid neer één daarvan, voor een lichte late maaltijd. We hebben heel wat stappen gezet weer vandaag. 

We hebben lang niet alles wat op ons lijstje stond kunnen bezoeken, maar we maken de keuze om dat wat we het liefst willen te doen.  Zondagochtend lopen we naar Chocolate Nation, het grootse Belgische chocolademuseum ter wereld. Logisch natuurlijk dat dit zich in België bevindt.

Door 14 gethematiseerde ruimtes wordt je meegenomen in het verhaal van Belgische chocolade. Van de cacaoplantages naar de grootste opslaghaven en het hele proces van het maken van chocolade in al zijn smaken en variaties.

https://youtu.be/aql63R7sHus

Je krijgt hier echt wel trek in een lekker stukje chocola, een bonbon, of zo'n heerlijk ijsje!

En wie herkent dit plekje niet, het bankje uit de film Forrest Gump, waar hij zat met zijn doos chocolade.

En zo is het maar net,  het leven is net een doos chocolade, als je er een in je mond steekt weet je nooit welke smaak je hebt gepakt. 

Of zoals wij altijd zeggen; in het leven moet je zelf de slingers ophangen. Nou, dat is dit weekend wel weer gelukt.

Hoe zou dat nu voelen, zo'n zak vol cacaobonen op je schouder. Hoeveel zou dat wegen?

Oei, dat valt nog best tegen.....

Nee hoor, geintje, die zak weegt natuurlijk bijna niets.....we hebben van al het geslenter al last genoeg van onze rug...:)

Uiteraard gaat er ook wat chocolade mee naar huis. En omdat er door Corona in het museum niet geproefd mag worden krijgen we een zakje mee met allerlei verschillende smaken.

Tussen de middag steken we de straat weer over vanuit het hotel op weg naar de trein die ons naar Rotterdam brengt.

Hier haalt Wouter ons op.

Leuk om te zien waar hij en Agatha wonen, aan de oever van de Maas, met een mooi uitzicht in een rustig deel van de stad.

Heerlijk verwend met door Agatha gebakken chocolade taart met de Belgische chocolade die zij een week eerder uit Antwerpen meenamen. Daarna fijn met de auto naar huis gebracht, we waren wel blij dat we niet meer hoefden te treinen, we moesten weer omrijden door werkzaamheden aan het spoor en Greta en ik waren beiden best moe na die paar dagen. Maar we hadden het zeker niet willen missen, het was een heerlijk uitje.

Rosa heeft op de laatste schooldag afgelopen vrijdag mogen trakteren op school, altijd toch weer een bijzonder moment. Dochterlief en Rosa maken er ook altijd een leuke en creatieve traktatie van.

En vandaag mocht deze 'tiener' 10 kaarsjes uitblazen. Terugkijkend zijn die tien jaar omgevlogen. Natuurlijk zijn we even een stukje taart gaan eten.

Na een aantal dagen zonder naald en draad wordt het weer tijd om een paar steekjes te gaan doen, daar heb ik  ook wel weer zin in. 

Happy Stitching!

Yvonne

Weekendje Antwerpen

In augustus is het 45 jaar geleden dat ik begon aan de pedagogische opleiding en daar kennis maakte met Greta, sindsdien zijn we vriendinnen en het is leuk om af en toe zoveel jaar vriendschap te vieren met een uitje. Dus toen Greta me enkele weken vertelde over een leuke aanbieding naar Antwerpen die haar zoon Wouter had gezien, was mijn vraag; 'wanneer gaan we?' 

Het weekendje weg was snel geboekt, Greta heeft heel veel werk gehad aan het maken van een draaiboek, want in deze tijd moet je elk bezoek aan een museum goed voorbereiden want alles gaat op afspraak van tijd.  

Wouter had er voor gezorgd dat we in het bezit kwamen van een U-Coin account. Een actie van de stad Antwerpen waarbij je bij sommige hotels en winkels 66% korting kreeg. En zo liepen we op de vroege vrijdagmorgen het station van Antwerpen uit en aan de overkant van de straat het Hampton in en mochten al direct onze kamer in, wat een luxe.

Wouter had ook nog geregeld dat we een upgrade kregen en we hadden prachtig uitzicht op het mooie stationsgebouw van Antwerpen uit 1836

Al snel gingen we op pad, het centrum in, richting de Meir, dé winkelstraat van Antwerpen.

Richting de Onze-Lieve-Vrouwenkathedraal aan de Groenplaats, gebouwd tussen 1352 en 1521.

119 meter lang, met een dwarsschip van 67 meter en een vloeroppervlakte van ongeveer 8000 vierkante meter. 

Genoeg te zien waaronder vier werken van Peter Paul Rubens.

De Maria kapel en hier en daar een leuk vloertje waarin ik al snel quiltpatronen zie.

Een wandeling door Antwerpen is beslist geen straf, er worden dan ook heel wat stappen gemaakt.

's middags hebben we een bezoek gepland aan het 'DIVA' het Diamant museum van Antwerpen. 

Uiteraard heel veel diamanten en sieraden waarin deze stenen zijn verwerkt.

En een hele mooie tentoonstelling 'Masterpieces in Miniature' schatten uit de privé collectie van Rosalinde en Arthur Gilbert.

Een werkelijk indrukwekkende verzameling in ruim 40 jaar bij elkaar gebracht. Waaronder heel veel miniatuur mozaïeken. Dit lijkt een schilderij maar het bestaat uit allemaal minuscule steentjes. 

Ook verwerkt in sieraden, je hebt er een loep voor nodig om het te bekijken.

Hier zie je goed dat het echt mozaïek werk is.

Ook een hele grote collectie gouden (snuif) dozen.

We waren echt onder de indruk van de verzameling.

Even uitwaaien en bijkomen aan de oever van de Schelde.

Na gedane arbeid is het goed rusten, net als na een behoorlijk aantal kilometers in de benen.

Na het eten nog even een stukje door China Town gewandeld en toen was het goed rusten en al snel slapen na een mooie maar toch wel vermoeiende dag.... ja, dan gaan we toch merken dat we geen 16 meer zijn....

wordt vervolgd.....

Pinwheels and Circles

Het Pinwheel quiltje van het pakket van Kim Diehl is af, leuk om te maken, ik hou van de stoffen en kleuren die Kim gebruikt.

Ik heb nog een quilt liggen die ik aan het doorquilten ben, en een paar die ik op de machine wil quilten. Een poosje geleden zag ik een foto van een quilt met allemaal cirkels. Een kast vol boeken en tijdschriften, die kan ik natuurlijk allemaal doorbladeren voor een patroon, maar ik besloot zelf eens iets te gaan tekenen, kijken of het lukt....

Eerst het tekeningetje en dan dit uitwerken op H250, 4 x 4 blokken voorlopig. Het was al een aardige puzzel die straks wel weer in elkaar moet passen.

Voor het gemak toch ook maar alle cirkels een kleurtje gegeven en dan alle stukjes uitknippen en op de stofjes strijken. Gelukkig heb ik nog wel een bundeltje liggen.....

Het is een beetje passen en meten om de stukjes aan elkaar te naaien maar ook heel leuk om te doen. Ik dacht, ik probeer het en als het niet lukt na een paar blokjes, dan is het jammer en ga ik gewoon iets anders doen. Niet nodig, met het gebruik van H250 past het gewoon weer netjes in elkaar.

 

Passen en meten gaat Rosa ook goed af, er werd een zaterdag lang weer hard gewerkt aan het Barbie huis, er moesten nog wat kasten bij voor de Barbie dames, het zijn er acht inmiddels en die hebben wel wat kast ruimte nodig. 

Rosa weet mijn linialen altijd wel te vinden, ze meet net zo makkelijk in inches als in centimeters.

Bij de supermarkt hadden ze een poosje geleden allerlei producten uit Zuid-Amerika en daar vond ik mix voor het bakken van Alfajores, het favoriete koekje van Máxima. Omdat de Bee vorige week bij mij was, weer voor de eerste keer sinds de lockdown, deze koekjes gebakken, ze waren inderdaad erg lekker met caramel en cocos.

Ik las dit indrukwekkende boek  van Jolanda Linschoten over een trailrunner die 2000 km rent dwars door Engeland en Schotland.

Eindelijk, eindelijk, ik denk dat we onze afspraak wel een keer of vier hebben verzet sinds vorig jaar, maar nu mag het weer en kon de afspraak van deze week doorgaan. Mirjam en Juud kwamen gezellig een dagje quilten en bijkletsen. En natuurlijk ook weer leuk om elkaars werk te zien. Helemaal vergeten om een foto van de leuke hexagons van Mirjam te maken, er was zoveel in te zien, net een plaatjesboek van stofjes. Judith had ook een aantal projecten meegenomen waar ze aan werkt. 

Allemaal bekend omdat ik ze regelmatig op fb en insta langs zie komen, maar zoals altijd in het echt veel leuker. Dat gele stofje bijvoorbeeld van de sashing hieronder, die is in het echt heel anders van kleur en veel mooier.

Begon de dag wat bewolkt wat ons deed besluiten binnen te gaan zitten, naar gelang de dag vorderde klaarde het op dus even naar buiten. Ondanks dat Mirjam en Juud al vaak ons bijzondere plekje hebben bezocht, waren ze nog nooit in onze bijzonder 'achtertuin' geweest. 

Dus even een rondleiding gedaan, een plek met meer dan 260 jaar historie.

Herinneringen aan het kruitschip dat in 1807 in Leiden ontplofte. klik hier voor info

Het was weer een gezellige dag, nu maar hopen dat we niet weer zo lang hoeven wachten voor we weer bij elkaar kunnen komen.

Van Jacqueline kregen we op de kennismakingsdag van de Utah reis allen een potje met zelfgemaakte granola en het recept. Vandaag alle ingrediënten gehaald op de markt en gelijk een flinke hoeveelheid gemaakt. Dat wordt smullen de komende tijd!

Gisteravond Bee bij Jacqueline, het blijft toch nog steeds bijzonder na een maand dat we weer bij elkaar mogen komen. De weddingring groeit lekker.

De tuin vraagt nu ook de nodige aandacht, maar je krijgt er ook veel voor terug.  Alles groeit en bloeit zo mooi op dit moment. Hopen dat nu de vakanties (bijna) beginnen, het weer zonnig en mooi zal zijn, al hoeft het ook niet zo heet te worden als nu in delen van Amerika...... ik denk dat ik dan maar ga quilten in de auto met de airco aan....

Happy Stitching!

Yvonne