Het is mei......

Het is mei, een maand van hoop voor mij. Als het goed is ( maar wat is er nog zeker in deze tijd? ) ga ik deze maand een uitnodiging krijgen voor een vaccinatie. Ik hoop jullie ook, of dat je het al hebt ontvangen. 

April is weer voorbij gevlogen, ondanks de weinige contacten, afspraken etc. is een week weer zo voorbij. De afgelopen week ontploft de natuur lijkt het wel, de bomen lopen mooi uit en alles begint weer te groeien en te bloeien, hier aan de kust is de natuur altijd iets later maar de Japanse sierkers staat nu op haar mooist in volle bloei, ze is even oud als onze dochter en al een flinke boom, beiden worden dit jaar veertig.

                                            Ik word altijd heel vrolijk als ik naar deze boom kijk.                                  

Jammer dat de bloei altijd maar zo kort duurt, maar toch elk jaar weer een feestje.  Ook kort is de pracht van de bloemenvelden. Ada stelde voor om in plaats van de gebruikelijke duinwandeling, een rondje bollenvelden te doen. Het was er mooi weer voor en we hebben genoten, van de kleuren en de heerlijke geur.

Tijdens het wandelen, kon ik mijn zorgen even opzij zetten, ik was namelijk heel bezorgd deze week om onze Utah, die is twee nachten en een dag weg geweest. Niets voor haar, ze is nooit ver weg, en scharrelt eigenlijk altijd op het terrein of vlak er omheen. Gelukkig kwam ze na de tweede nacht vroeg in de morgen weer thuis, we zullen wel nooit weten waar ze is geweest.

Nu Utah weer veilig  thuis was had ik ook weer zin in het uitje dat op de agenda stond, nicht Connie en ik zijn een paar dagen bij nicht Petra op bezoek geweest. Ik vond het ook wel eng, je bent toch langere tijd van huis, zit samen in een auto, uiteraard wel met alle beschermende maatregelen, en afstand uiteraard, maar toch, je wilt niet op het laatst toch nog een besmetting oplopen.

Maar eerlijk is eerlijk, de nood van het elkaar weer zien en spreken is ook hoog en daar we alleen heel voorzichtig zijn en geen contacten hadden of hebben buiten onze bubble, durfden we het aan. 

En wat hebben we genoten, weer fijn met elkaar steekjes te zetten. We waren zelfs getuige van een gedenkwaardig moment. Petra zette het laatste steekje aan de top van haar Dear Jane!

Een ieder die de Jane (of een ander groot en langdurig project) heeft gemaakt, kent dat moment van dat aller, allerlaatste draadje dat je doorknipt!

Wat een prachtige top is het geworden en dat in nog geen 10 maanden tijd! 

Daar mag je oprecht blij en trots op zijn.

Connie is bezig de Beauty all around in elkaar te zetten en had ook haar eerste top, Robin's Nest mee genomen, even topoverleg over hoe nu verder te gaan met quilten. 

Het voelde echt als een vakantie, Petra heeft ons heerlijk verwend met allerlei lekkers en Harry Geitz (die héél graag ook eens in mijn blog wil voorkomen) heeft zijn speciale vermicelli soep voor ons gemaakt. Nou Harry, belofte maakt schuld, dus bij deze......

Goed gezelschap en lapjes, voeding voor de ziel, we hebben ons hart weer heerlijk opgehaald.

Het kleine quiltje "All dressed up" heb ik afgemaakt tijdens deze dagen, althans de top. 

En mijn borduurwerkje is ook af. Dat wordt dus weer op zoek naar een nieuw project om aan te beginnen....

Dat gaat vast lukken hoor, er liggen nog wel wat lapjes op de stapel waar ik iets mee kan :) 

Happy Stitching!

Yvonne

April talk.....

 De Buhl is nu echt af, het etiket zit er op. Ik mis het quilten gewoon dus maar weer een top gedubbeld en gisteren de eerste steekjes weer gezet.

De quilt afspraak met Juud en Mirjam mocht weer niet doorgaan helaas, die hebben we maar weer vooruit geschoven. Mirjam wilde echter graag wat oefenen met het quilten in de ring, dat wilde haar niet goed lukken. Ik heb het in de ring geleerd en zou niet zonder kunnen, al zou ik niet durven zeggen dat dit de goede manier is om het te doen. Er zijn zoveel manieren, en ik denk dat de manier waarop je het zelf het prettigst vindt, voor jou de juiste is.

Mirjam kwam dus gezellig een dagje om te oefenen en te kijken of de manier waarop ik het doe voor haar werkt.

De eerste steekjes vielen niet mee, maar na een paar uur 'droog' oefenen en alleen de naald goed door de quilt krijgen om kleine steekjes te maken, kreeg Mirjam de slag te pakken. Ik denk dat deze manier voor haar zeker gaat werken, ze maakte al mooie gelijkmatige steekjes die middag.

Ik werd door Mirjam verwend met een schattig klein kipje dat in de keuken staat en een mooie kom, super geschikt voor mijn dagelijkse ontbijt van yoghurt, granen en fruit.

Iedere dag maken Alex en ik een ommetje, en met Ada elke week een wandeling in de duinen tot we weer mogen zwemmen.  Af en toe zoeken Alex en ik naar een andere wandeling als een rondje dorp, dat wordt af en toe best saai. Zo reden we naar landgoed Keukenhof waar het mooi wandelen is. 

Niet zo mooi als de Keukenhof met al zijn bloembollen, maar zeker een aanrader.

De tuinen zijn aangelegd door vader en zoon Zocher die later ook het Vondelpark in Amsterdam ontwierpen.

Het landgoed staat vol met beeldhouwwerken, sculpturen en andere kunst.

En het kasteel uit 1641 is een plaatje om te zien.

Je zou bijna in een gat vallen na al het werk aan de Buhl, maar gelukkig heb ik nog wel wat pakketjes liggen op voorraad.... Rosa er één uit laten kiezen en deze werd het. 

Helemaal weg van de mooie stofjes van Kim Diehl. Ik hou van haar kleur- en stofkeuze. En ik heb nadat ik alles heb voorbereid nog zeker de helft van het pakket over dus de stofjes komen zeker in toemomstige quilts nog terug.

Ook doe ik steeds een paar draadjes aan het borduurwerkje. Ook weer zo leuk om te doen na lange tijd.

Verder hoor ik gelukkig steeds meer mensen in mijn omgeving die de eerste vaccinatie of zelfs beiden al hebben gehad, of binnenkort krijgen. Dat geeft wat hoop, ondanks de dagelijkse nieuwe ziektegevallen en de volle ziekenhuizen. Eens moet de omslag toch komen en kunnen we weer wat vrijer en onbezorgder leven.

Vooralsnog ben ik alvast maar begonnen met het plannen van een nieuwe quiltreis die in de wachtrij stond en hopelijk volgend jaar wel door kan gaan. 

Het voorbereidende werk is altijd een hele klus, maar wat is het weer  leuk om te doen! Het is een mooie gelegenheid om wat te dromen van betere tijden met elkaar, van mooie herinneringen maken en van winkels vol lapjes.....

Ik hoop dat jullie ook allemaal weer een beetje geloven in een betere toekomst en ook al bezig zijn met het maken van leuke plannen.  Tot dan, blijf gezond en......

Happy Stitching!

Yvonne

Buhl-Bushung Quilt

 Twee jaar en 10 dagen geleden zagen Bernadet, Jacqueline, Tjitske en ik de originele Buhl-Bushong quilt uit 1855 voor het eerst in het Virginia Quilt Museum in Harrisonburg. Toen Doreen en Patti ons toevertrouwden dat ze bezig waren met een patroon van de quilt, waren we gelijk enthousiast en wilden we de quilt maken. En vandaag, 2 jaar en 10 dagen later is de quilt af! 

Ik weet nog goed dat we met ons vieren begonnen aan de quilt en alle gezellige dagen die we met elkaar aan de quilt hebben gewerkt. Helaas viel door Covid  de bijna maandelijkse bijeenkomsten in het water, maar ik was vast besloten door te gaan tot de quilt af was. Deze week maakte ik de laatste quiltsteekjes en kon ik meters en meters binding gaan maken....(weer veel te veel gemaakt zoals gewoonlijk)

Geeft niet, dat wordt ooit wel weer eens gebruikt, de quilt is 2,50 x 2,50 groot en met de schulprand heb ik ruim 10 meter nodig, een lekker klusje op de naaimachine.

Vanmorgen aan het laatste stuk binding gewerkt, en dan is het echt af, finished, affo, finito, done..... Altijd een heerlijk moment. Voor dat de quilt in de wasmachine gaat eerst even een foto gemaakt. Stel je voor dat alle kleuren uitlopen, dan heb ik in ieder geval nog de foto.

Color catch doekjes erbij en een flinke scheut azijn en draaien maar.........

Daarna in de droger, dan wordt ie zo lekker fluffy van en krijgt een wat 'antieke' look. En geen spoortje van een uitgelopen kleur te zien gelukkig. Ben er heel blij mee, het wash-away papier is ook weer mooi opgelost in de geappliqueerde bloemen.

Vorige week kwam Jacqueline als laatste ook haar quilt dubbelen, het gaat als een speer zo samen, we waren zo klaar.

De rest van de dag hadden we tijd om fijn steekjes te zetten en te kletsen en Jacqueline had een  heerlijke lunch mee genomen.

Paas zaterdag was Rosa bij ons en natuurlijk wist de Paashaas dat en had wat eieren verstopt. Dat blijft gelukkig elk jaar nog een feestje het zoeken in de tuin.

Mag ik iets voor jou maken Oma? Ja natuurlijk mag dat, gezellig lapjes uitzoeken dan maar.....?

Zelf een malletje gemaakt en blokjes tekenen op de stof.

Ondertussen ben ik bezig om wat voorbereidend werk te doen voor de UTAH quilt,

Ik vind het achtergrondstofje met al die vakantie symbolen zo leuk!

Klaar om machinaal te appliqueren. Rosa was intussen bezig om haar blokjes te naaien....het is nog niet klaar, dus wordt vervolgd......

Onze volgende creatieve uitspatting was het Tie-dye-en zoals Rosa het noemt (is dat een woord?) van T-shirts en sokken. Lekker kliederen met textielverf, de truc is om alles op de juiste manier op te binden. Dan moet alles een dagje intrekken en mag het worden uitgespoeld en gewassen.

En is Rosa blij met haar zelf gekleurde T-shirt. 

Een ander lichtpuntje deze week was de eerste vaccinatie die Alex deze week kreeg, de tweede krijgt hij in juni. Iets om naar uit te kijken en ons aan vast te houden. 

Blijf gezond en:

Happy stitching!

Yvonne

Komkommertijd.....

 Hebben jullie dat nu ook? dat komkommertijd gevoel....het is het net allemaal niet.

Lente, maar toch ook weer niet met de harde wind en af en toe een bui, vaccinaties, en hoop, maar ook dat gekmakende trage tempo waarin alles verloopt.  Af en toe met iemand 'echt' contact, ook al is dat op afstand, maar voor je gevoel nog steeds niet vaak genoeg. 

Mijn vader heeft inmiddels wel de tweede vaccinatie ontvangen, dat is fijn en ook een beetje geruststellend, dat hij binnenkort beter beschermd is.

Ik moet zeggen dat de wijze waarop en de locatie van vaccineren me aangenaam hebben verrast, het lijkt een goed geoliede machine, alleen zou het fijn zijn als er veel meer geprikt zou worden zoals in zoveel andere landen. Maar goed, we moeten het doen met wat we krijgen en geduld betrachten...... Ben wel blij dat de meest kwetsbare groepen nu bijna allemaal aan de beurt zijn geweest, of hopelijk binnenkort.

Vorige week mocht ik optreden als stembureau lid, een ervaring om eens mee te maken om met vier dames en een heer alles goed te laten verlopen gedurende zo'n dag. Ik was alleen in de veronderstelling dat ik van 07.00 uur tot 13.30 aanwezig moest zijn, maar dit bleek tot 01.30 in de nacht te zijn. Na een hele lange dag van 14 uur stembureau dus ook nog stemmen tellen. 

1244 stuks.... een hele klus, sorteren, twee maal tellen, dan de voorkeursstemmen tellen en nogmaals alles omdat er een verschil was met de stempassen, maar we hebben het geklaard. Een mooie dag zonder incidenten, het was ook wel fijn om even met iets anders bezig te zijn.

Met Rosa gingen we naar de kinderboerderij, er was een klein geitje of bokje geboren een aantal weken geleden, die stond apart van de groep met zijn of haar moeder. Nu mocht Rosa even naar het geitje toe al is dat nog niet makkelijk om er te komen. 

Vooral niet als je brood bij je hebt, de pony's en ezels mogen geen brood, maar bedelen kunnen ze wel als de beste. Gelukkig is Rosa niet bang en weet ze wel van zich af te houden. 

Mama geit lust wel een boterham.

En het kleine geitje of bokje, ik heb niet gezien wat het was, kreeg de nodige aandacht die het beestje ook heel goed zelf wist op te eisen overigens, tot groot plezier van Rosa.

Tjitske kwam gezellig een dagje quilten en bracht haar mooie weddingring mee, ze maakt hem van dezelfde stoffenserie als de top die ik pas maakte. 

Samen hebben we haar Buhl gedubbeld, na drie Buhl's krijg je de slag aardig te pakken moet ik zeggen, het gaat steeds sneller. De klus was binnen het uur geklaard.

Nichtje Petra had ook last van de Corona moeheid en was naar het westen komen rijden om weer even familie te kunnen zien. Een aangename verrassing, gezellig om samen even koffie te drinken!

Nog even niet met een nieuwe quilt begonnen, maar eerst een borduurtje tussendoor, het patroon kreeg ik een poosje geleden van Jacqueline en is te leuk om niet te maken. Ik maak het wel wat kleiner dan het origineel, met 1 draadje DMC in plaats van twee.

Dit mooie pakket heb ik ook te voorschijn gehaald, om voor te bereiden. Alle onderdelen zijn al klaar door laser cut, je hoeft ze alleen nog op de stof te strijken en te festonneren, een mooi werkje voor op de machine.

Elke dag maken we ons ommetje, zin of geen zin, we moeten van onszelf er elke dag  even uit. En eenmaal op weg is het altijd weer heerlijk om een wandeling te maken. 

En vooral als de bloesem weer gaat bloeien en de knoppen weer aan de bomen en struiken verschijnen.

Deze plaat kwam ik deze week tegen, ik hoop nog heel lang te kunnen quilten, het liefst vaak en veel samen met quiltvriendinnen, want dat is toch het allerleukste. En alle quilts die ik nog in mijn hoofd heb te kunnen maken....al ben ik bang dat er altijd meer op mijn lijstje zullen blijven staan dan haalbaar zijn. Geeft niet, je moet iets te wensen over houden nietwaar?

Happy Stitching!

Yvonne