Een kleine alternatieve vakantie

 Nu de quiltreis naar New England niet door kon gaan, op zoek gegaan naar een alternatief. Alex kon een week vakantie opnemen en zo hadden we tijd voor een kleine vakantie break.

Na 37 jaar weer eens terug met de auto in Duitsland. Nu niet om er door heen te kachelen naar zuidelijker oorden maar om er een vakantie door te brengen. Keer op keer staan we in de file, steeds zijn er weer nieuwe weg werkzaamheden die ervoor zorgen dat het verkeer opstroopt, en dan weet ik weer waarom ik hier zo'n hekel aan had vroeger. Dat eindeloze gejakker over snelwegen en in files belanden, ik vind er niets aan. Ik hou van autorijden, maar niet van files en eindeloze saaie uren op een snelweg. 

Eerste stop in Duitsland om te tanken, met mondkapje, zonder mag je hier nergens naar binnen.

We rijden richting Moezel, waar we in het dorpje Fankel een appartement hebben gehuurd in dit oude laat gotische vakwerkhuis uit 1467.

De inrichting is typisch Duits, bij elke stap die je zet kraakt de vloer en alles is scheef, de muren, de vloeren, de plafonds.

Maar het heeft wel wat, het is een rustig dorp waar we verblijven, en we kijken uit op de kerk, net als thuis.

Via een trap komen we op onze verdieping, het terras is alleen voor ons, dat is fijn om buiten te kunnen zitten, het is heerlijk nazomerweer.

In 'ons' straatje staan heel veel oude huizen, het een nog mooier dan het ander.

Onze ingang is in een zijstraatje, via een binnenplaats komen we bij onze vakantie woning.

Niks mis mee, Alex houdt de sport uitslagen in de gaten en ik ben lekker bezig met mijn lapjes.

We wandelen langs de Moezel, met oevers vol wijngaarden naar het volgende dorpje, Beilstein, een stuk toeristischer.

Veel gezellige terrasjes en restaurants te kust en te keur, wel overal weer de mondkappen op, die gelukkig aan tafel weer af mogen.

Best lekker zo even rondwandelen en dan de weg langs de Moezel weer terug naar Fankel, goed voor de vertering na een goede maaltijd. 

Happy Travels!

Yvonne

Anders dan verwacht....

 Soms lopen de dingen anders dan je had voorzien of gepland. Je kunt het altijd zo mooi bedenken, maar het leven loopt zoals het doet en dan moet je soms je plannen bijstellen.  

Met Rosa gingen we een hapje eten, iets waar ze altijd erg van geniet. Omdat we al bijna op het strand waren er even een wandeling aangeplakt. Rosa loopt dan altijd te springen van vreugde, ze vindt het zo fijn om even lekker te struinen over strand en schelpen te zoeken. 

Het is natuurlijk ook altijd heerlijk om even uit te waaien, vooral op een mooie dag met zulke luchten.

Hetzelfde geldt voor een wandeling door de duinen, om de hoek, maar toch kom je er niet vaak genoeg. Vroeger wel, met de hond liepen we er uren, op de een of andere manier is het ook veel leuker met een hond. Misschien moeten we eens op zoek gaan naar een hond waar we af en toe mee kunnen gaan wandelen, leuk voor de hond én voor ons.

Eindelijk een klus geklaard die ik het minst leuke vind aan het quilten, het dubbelen.  Bij een quilt als de Buhl veel werk.

Ik plaats hier en daar een speld, genoeg om de drie lagen te fixeren. 

Op de volgende oppas dag weer even gewerkt aan het Barbie huis, Rosa naaide gordijnen op de naaimachine en er werd een laptop, tablet en i-phone gemaakt voor de Barbie's. Ook die kunnen natuurlijk niet meer zonder deze apparatuur......

Heel wat vrije uurtjes ben ik bezig geweest met het voorbereiden van blokken voor de Portage Lake.

De takjes zijn geappliqueerd, de blaadjes zijn er op gelijmd, nu nog vast naaien. Heerlijk werkje.

Ook heel veel blokken gemaakt om te patchen, en  dit zijn ze nog niet eens allemaal, best veel blokken zitten er in deze quilt.

Simone schreef het vanochtend al op haar Facebook pagina met bijgaande foto; vandaag zouden we op weg moeten zijn naar Montréal in Canada. Van daaruit  zouden we afreizen richting Amerika waar we in New England een mooie reis gingen maken. We keken er allen zo naar uit, de gezelligheid van het samen reizen, de saamhorigheid. De eindeloze shop sessies in heerlijke quiltwinkels en de mooie natuur en museums. Meer dan een jaar was alles in voorbereiding, maar ook hier gooit Covid-19 roet in het eten. Hopelijk kunnen de plannen in een volgend jaar alsnog ten uitvoer komen.

Natuurlijk is het zuur dat deze mooie reis niet door kan gaan, maar we moeten het ook relativeren. Het is een luxe probleem. Vooral als ik dan kijk naar zo veel ellende dat overal plaats vindt, zoals de branden die in het westen van Amerika woedden en die hele dorpen in vlammen doet opgaan. Dan mag je niet klagen over zoiets onbelangrijks als een reis die niet door gaat. 

Je zal maar brandweerman zijn en in deze omstandigheden je werk moeten doen. Een heidens karwei lijkt me dat, vechten tegen de bierkaai tot je er zowat bij neervalt. Heel veel respect voor de mannen en vrouwen. En dan komt je president je vertellen dat de bosbranden het gevolg zijn van het niet goed onderhouden van de bossen in plaats van de klimaatverandering....je zou als brandweer man of vrouw toch je bijltje (en brandslang) er bij neer willen gooien op zo'n moment? 

Gelukkig hebben we denk ik allen nog voldoende lapjes op voorraad om nog even vooruit te kunnen. Ik kan in ieder geval de komende weken vooruit na alle voorbereiding.

Happy Stitching!

Yvonne

60 zomers

In de laatste week van de vakantie op de laatste oppasdag zijn Rosa en ik naar de vlindertuin geweest. 

Naast de mooie bomen, struiken en planten natuurlijk heel veel mooie vlinders die overal rondfladderen.

Ook veel exotische diersoorten, vogels, spinnen, vissen, slangen etc. Ook leuk als je dan even een echte slang mag aaien en voelen.

Alle schildpadden waren in en rond de vijver, zo niet dit exemplaar  die zagen we al eerder snel tussen de beplanting lopen. Kennelijk was het dier toen op zoek naar een geschikte plek om eieren te leggen. Toen we er weer langs kwamen was het met de achterpoten bezig een kuil te graven. Ja, dan weet je wat er gaat komen, dus bleven we heel stil met onze neus er bovenop kijken. En ja hoor, ei voor ei werd gelegd waarna alles weer met zand werd bedekt. Een hele bijzondere ervaring om mee te maken.

Nu de drukke vakantieweken weer voorbij zijn gelijk wat leuke quiltafspraken gemaakt. Nichtje Petra kwam op 'tweedaagse' dat is een voordeel als je aan de andere kant van het land woont. De bezoeken zijn dan niet alleen even voor een kop koffie, en zo kunnen we extra lang van elkaars gezelschap genieten. Pas begonnen met de Dear Jane, en helemaal in de ban inmiddels. Ze gaat als een speer. Het blijft toch één van de leukste quilts om te maken.

Ook gezellig dat de Bee bij mij was en Petra er bij was dit keer. Weer genoeg om bij te kletsen als je elkaar lang niet hebt gezien..... het werd een latertje.......

Een blok waar ik avonden aan bezig ben geweest, eigenlijk 104 stukjes, maar omdat ik het mooier vind om sommige driehoekjes en het middenstuk uit één stukje stof te maken, het aantal terug gebracht naar 93 stukjes.

De volgende quilt date was bij Mirjam, ook Else schoof aan en nam haar mooie sterren mee.

We bewonderden de hartjes van Mirjam een hele doos vol inmiddels, ze is bijna aan het aantal dat ze wil maken.

Else had ook deze vrolijke quilt meegenomen, een snel project op de naaimachine,  altijd leuk om te doen en een en al vrolijkheid.

Alle blokken van de BOM die Mirjam maakte zitten aan elkaar, ook weer zo'n quilt waar van alles in te zien en ontdekken is. 

Ook mijn blokken even bij elkaar gelegd, gaat best hard zo, verschillende blokken maken blijft toch het leukste om te doen vind ik.

Mirjam had een super Corona proef opstelling gemaakt met de side table aan haar tafel voor extra afstand.

Mirjam werkt aan de vierde Polak ster, met kerst stofjes, dat wordt ook een hele mooie!

Ja, als je je 60e zomer beleeft, dan mag je dus even zoveel kaarsjes uitblazen. Helaas geen feestje dit keer, de enige gast die langs kwam was de egel, die de kattenbrokjes van zwerfkat Willem ook heel lekker vindt.

Geen visite dus, maar wel heel erg verwend met lieve berichtjes en kaartjes en de woonkamer lijkt wel een bloemenwinkel met de planten en bossen bloemen. Ik geniet er zo van!
 

Op de enige mooie zomerse dag deze week had ik een lunch met vriendin Greta. Dat doen we al jaren rond onze verjaardagen. Inmiddels al weer 44 jaar bevriend en hopelijk kunnen we er nog heel veel jaren aan toe voegen.

Ook fijn een ochtend op mijn kamertje gezeten, de eerste 3 delen van de quilt van Rosa aan elkaar gezet.

En de tafelloper afgemaakt, leuk om machinaal door te quilten al zullen er nog heel wat oefen uurtjes nodig zijn voor ik het een beetje onder de knie heb denk ik. Geeft niet, ik heb er veel lol in en dat is het belangrijkste.

De laatste quilt date deze week was bij Tjitske, gezellig om samen weer eens bij te kletsen en een steekje te zetten. Bij de lunch had ze passende servetten, ze is namelijk zelf ook dit jaar lid van de club van 60 geworden.

En gisteren natuurlijk zoals elke donderdag de Bee. Bernadet, (ook dit jaar lid geworden van de club van 60) had gezorgd voor lekkers bij de koffie. Een verjaars Bee is altijd toch speciaal. 

Wij geven als jarige een cadeautje aan de ander Bee leden (Jana kon er helaas nog niet bij zijn)  eigenlijk is dat wel heel leuk om iets leuks te verzinnen voor je quilt vriendinnen.

Ik maakte een hoesje met vakjes waar je spulletjes in kwijt kunt (schaartje, tornmesje etc.) voor naast de naaimachine. Het hoesje schuif je over een plexiglas fotolijstje. 

Het was een heerlijke week met al die quilt afspraken, die kan je nooit genoeg hebben toch? Gezellig met elkaar bezig zijn is zoveel leuker!

Fijn weekend allemaal.

Happy Stitching!

Yvonne