maandag 16 november 2015

Sinterklaas is weer in het land.....

De aanslagen in Parijs van vrijdag 13 november houden iedereen de laatste dagen natuurlijk bezig. Het komt nu wel heel dichtbij en helaas heeft niemand de oplossing die deze aanslagen zouden kunnen doen stoppen.

 Maar de wereld draait gewoon door en zo ook het leven. Wat heerlijk dat je als 4-jarige nog zo onbevangen in het leven staat en je nog niets meekrijgt van de 'grote mensen problemen'.
Voor Rosa was zaterdag een dag waar ze naar had uitgekeken want Sinterklaas komt weer naar Nederland! Gelukkig was het ook een oppas-zaterdag voor ons dus een mooie gelegenheid om een ter gelegenheid van de aankomst van de Sint een lekkere kruidnoten tiramisu te maken.
Tussen de bedrijven door werd door Rosa elke stap en elk ingrediënt genoteerd in haar notitieboekje. Slimme meid, je kunt het tenslotte nog wel eens nodig hebben in de toekomst!

 Na een paar uur opstijven in de koelkast is het tijd voor de finishing touch, de versiering met chocolade kruidnoten en dan....na het eten is het genieten van het zelfgemaakte toetje!
Opa en Oma genieten natuurlijk het meest van dit snoetje!

 Uiteraard zagen we de Sint aankomen in Meppel en 's avonds keken we nog een keer naar het Sinterklaas journaal. Rosa stond erop te blijven slapen bij ons want ze heeft thuis geen schoorsteen en wij wel en ze wilde er wel even zeker van zijn dat Zwarte Piet haar een cadeautje zou komen brengen.

Het was een stormachtige nacht en de wind waaide door de bomen......zou Zwarte Piet dan wel komen?
Gelukkig had Piet de tekening van Rosa gevonden in haar schoen en een cadeautje en een bedankbrief achtergelaten.....toch handig een Opa en Oma met een schoorsteen.....
Nu maar hopen dat Piet ook bij Rosa thuis de weg naar haar schoentje vindt.
De fantasie van Rosa, de spanning en de pret over de aankomst van Sinterklaas en het hele gebeuren eromheen.....wat is dat toch leuk! Ik word zelf weer een beetje kind en fantaseer vrolijk mee. Een heerlijk kinderfeest, ook voor Opa's en Oma's!

 Mariëlle showde op de Bee haar eerste blokken die ze maakt van de Baltimore quilt. Een hele uitdaging maar ook een leerzaam proces deze mooie quilt.
En weer een paar punten gemaakt deze week, er zitten monsterlijke tussen moet ik zeggen maar ik vind het ook wel een uitdaging!

Happy Stitching!

zaterdag 7 november 2015

Quiltmidweekje 2015

Inmiddels al een traditie van onze quiltgroep het jaarlijkse mid-weekje begin november. Dit maal georganiseerd door Yvonne H. altijd toch weer een hele klus voor een grote groep.
Het middenstuk van de Dear Jane helemaal klaar dus de puntjes mochten mee in de quilt tas.

 Dacht ik dat ik met deze hoeveelheid alles had ingepakt maar was toch bijna mijn naaimachine nog vergeten. Wat kan een mens toch veel meeslepen voor een paar dagen!
Ons prima verblijf op de Hellendoornse berg,

 Nadat iedereen was gearriveerd en zich had geïnstalleerd werden we door Sipkje verwend met potjes heerlijke zelfgemaakte jam en door Carina met zelfgemaakte geurzakjes met Lavendel.
Natuurlijk was er weer genoeg te bewonderen bij elkaar, alle mooie tops in wording die uit de tassen te voorschijn kwamen, altijd een geweldig gezicht!
We hebben ontzettend geboft met het weer en met een mooi bos aan de overkant werden er regelmatig wandelingen gemaakt door deze of gene.





 Wat heerlijk  om zoveel tijd te hebben en een top af te maken. De stoffen zijn van Moda 3 sisters uit de serie Sentiments. Het zijn oude kerstkaarten die op de stof zijn gedrukt en met de mooie sashings vormen ze een leuk geheel.
Duif maakte 3 placemats voor elk kleinkind één.

 We hadden allemaal iets gemaakt voor het dobbelspel  dat erg leuk was om te spelen. Na een aantal ronden 'dobbelen' werden de pakjes uitgepakt. Nu we zagen wat erin zat werd het nog spannender om verder te spelen want een ieder had natuurlijk zo zijn favoriet om te willen winnen.

 Blij en verrast was ik toen bleek dat ik de gelukkige was om deze lieve 'Elsa-muis' te winnen. Een waar kunstwerk!
Woensdag reden we naar Hal, voor de meeste van ons een eerste keer voor een bezoekje aan Atelier Bep.

 Het leuke huisje, de tuin en dan dat gezellige kleine winkeltje, het doet bijna sprookjesachtig aan en er is zoveel te zien! Natuurlijk ook een mooie gelegenheid om net dat ene lapje dat nog ontbreekt te vinden. Of dat leuke patroontje voor.....wie weet wanneer we een blikje met tijd vinden....of dat ene leuke hebbedingetje....keuze genoeg!

 Maar waar we in de eerste plaats voor waren gekomen was voor een workshop. De gezellige keuken was al snel gevuld met klosjes, garen, scharen en lapjes.......

 Voorzien van koffie, thee en lekkers vlogen de uurtjes die middag voorbij.

 Voor mij heel bijzonder dat mijn nichtje Petra deze midweek ook van de partij was.De afgelopen midweekjes was ze al een dagje op visite geweest maar omdat er nu een plekje vrij was kon ze die opvullen.
Niet alle hoesje waren op tijd klaar maar daar gingen we 's avonds mee verder. De sleutels kunnen erin!

 's Morgens heel vroeg....het is nog rustig in huis. Lekker bakkie koffie en dan even achter de naaimachine....De eerste vier blokken voor mijn nieuwe project zijn klaar!


 Bijna af....Petra moet helaas donderdagavond al afscheid nemen van ons maar is lekker opgeschoten met het quiltje dat ze maakt voor kleinzoon Jari.
En mijn eerste 5 puntjes zijn af, het valt me tot op heden nog niet tegen moet ik zeggen, ik vind het erg leuk om te doen.


 Voor we huiswaarts gaan brengen we een bezoek aan de winkel van Petra Prins in Zutphen en genieten we van een high tea bij de Pelikaan als afsluiter van een gezellige week.

Ik blijf het heel bijzonder vinden om met een groep quilters op stap te zijn. Je deelt elkaars passie voor quilten maar hebt natuurlijk allemaal je eigen persoonlijkheid. De een introvert, de ander extrovert. De een zit graag de hele dag te midden van een groep en een ander trekt zich soms liever even terug uit de drukte. De een doet niets liever dan lekker kokkerellen en de ander is juist weer blij dat ze dat nu net even niet hoeft. Heerlijk dat we dat allemaal samen mogen beleven en delen een paar dagen per jaar.

Happy Stitching!

zondag 1 november 2015

Herfst .......




Herfst.....ik heb er een beetje een haat-liefde verhouding mee. Ik hou van het licht in de herfst en de prachtige kleuren in de natuur. De dagen dat je nog wat warmte lijkt te voelen van de zomer die veel te snel voorbij ging......maar de herfst luidt ook een periode in van regen, wind, kou en meer van dat soort narigheid. Ik ben gek op sneeuw, héél veel sneeuw het liefst. Als heel Nederland zucht en steunt omdat er een paar centimeter is gevallen ben ik zo blij als een kind. Maar goed terug naar de herfst, dagen zoals we afgelopen week hadden zijn mijn favoriet, lekker zonnetje en een aangename temperatuur voor een wandeling. Gelukkig hadden we daar vorig weekend ook tijd voor. We waren al jaren niet meer in de Amsterdamse waterleidingduinen geweest ten zuiden van Zandvoort. Een prachtig gebied waar heel veel herten te spotten zijn, heerlijk om daar een wandeling te maken.

 Volle bak op de Bee afgelopen donderdag, de Divine Nine waren weer eens compleet. Altijd gezellig als de tafel vol is. De laatste voorbereidingen voor onze quiltmidweek werden besproken en we hadden ernstig last van voorpret!

 Martine had een oude top opgeduikeld uit haar kast. Hele mooie stoffen uit een reeds lang vervlogen serie maar dit soort stoffen zijn gelukkig tijdloos en raken nooit uit de (quilt) mode.
Een gedenkwaardig moment voor mij deze week. Het laatste blokje van de 169 uit het middenstuk van Dear Jane ligt klaar! A1, doordat ik de quilt volgens de 'trip around the world' methode maak is het eerste blokje voor mij het laatste.



 Gisteren oppasdag en weer een prachtige nazomerdag dus Rosa gevraagd waar ze heen wilde. De keuze was voor haar niet zo moeilijk, ze wilde graag naar Panbos, een mooi stukje natuur tussen Wassenaar en Katwijk.

 Na de wandeling is er voor Rosa natuurlijk tijd om te spelen op de diverse speelweiden in het gebied. Opa is onvermoeibaar en fungeert als klim, spring en vang-hulp. Uiteraard was 'Seis' , Rosa's onafscheidelijke knuffel ook mee naar het bos maar als er gespeeld gaat worden mag Oma op Seis passen.
Nu zat ik zo lekker te genieten van het zonnetje op een bankje dat ik niet goed heb opgelet en Seis even uit het oog ben verloren......hing die deugniet toch opeens in het klimrek....was dat een schrikken!

En daar is ie dan.Het laatste blokje na ruim 19 maanden. Op naar de punten, ik heb er zin in!
Happy Stitching!