Amsterdam - Minnesota

Ik blijf het heerlijk vinden als het 'Travel' gedeelte van mijn blog in zicht komt. Altijd fijn om een reis voor te bereiden en naar de datum van vertrek toe te leven. De reis bracht ons dit keer weer naar het continent dat ons hart heeft gestolen. Toen we over Groenland vlogen was het bewolkt maar het was helder toen we het noordelijkste puntje van Newfoundland bereikten. Wat een ijzig en desolaat landschap, prachtig maar onherbergzaam. Onderweg zou je het zo bijna nog druk krijgen want naast het uitzicht zijn er ook films te zien en worden er wat steekjes gedaan.

 Via een tussenstop in Chicago landen we om half vijf 's middags in Minneapolis waar we onze huurauto ophalen. De man achter de balie van het verhuurbedrijf kijkt bedenkelijk naar de voucher. "U heeft een kleine auto besteld?" Ik antwoord bevestigend. Zijn volgende vraag is; "Met hoeveel personen gaat u de auto gebruiken?" 'Met twee personen' zeg ik.
"Wilt u geen upgrade naar een grotere auto?" is zijn volgende vraag. Als ik ontkennend antwoord trekt hij een zuinig mondje en pakt de telefoon. Expliciet vraagt hij om de kleinste auto die voorradig is.  Even krijg ik een visioen van ons beiden, opgevouwen in een Smart met alle koffers....... maar het valt alleszins mee. De kleinste auto is een Chevrolet Cruze, wat een hele behoorlijke middenklasser is naar onze maatstaven. Hup de koffers in de ruime kofferbak en daar gaan we de stad door op naar het noordwesten van de stad waar mijn nichtje woont.

 Ondanks dat we in de spits zitten gaat de rit voorspoedig en na een klein uurtje parkeren we ons (kleine) autotje op de oprit van het leuke huisje van nicht Corrine. Nou ja huisje....voor Amerikaanse begrippen wel maar ik vind het een superhuis, een vrijstaande vijfkamer woning met een lap van een tuin en een vrijstaande garage, kom daar bij ons maar eens om.

 's Avonds maken we nog een ommetje door de buurt terwijl we haar hond Jaxson uitlaten en duiken we op tijd ons mandje in, moe van de lange reis. Uiteraard weer wakker voor dag en dauw en zo zit ik al om 6 uur te genieten van een lekkere mok koffie, terwijl Jaxson me gezelschap houdt.

 Midden in de stad Minneapolis ligt een mooi park met daarin de Minnehaha Falls.

 We maken een mooie wandeling door het park en zien mooie vogels zoals de Red Cardinal en genieten van de natuur.

Het beekje dat we volgen komt uiteindelijk uit in de grote Missisippi River.

 De volgende dag brengen we Jaxson voor twee dagen naar zijn logeeradres en rijden we twee uur naar het noorden naar de plaats Duluth aan Lake Superior.

 Het is een aangename en zonnige ochtend tot we Duluth inrijden. Het trekt helemaal dicht van de mist, gelukkig is het nog wel droog. In het hotel zien we op het journaal dat het hier en daar vreselijk weer is met heel veel tornado's ten zuiden van ons. Dan klagen we dus maar niet over een beetje mist!

De bovenkant van de bekende antenne liftbrug van Duluth is bijna niet eens meer zichtbaar als we na het eten nog een wandeling maken. Wie weet is het morgen beter weer en ziet het er meer uit als op de foto hieronder.

Vriendschap en Liefde....

Waar zouden we zijn zonder? Ik kan me een leven zonder niet voorstellen en prijs me gelukkig beide dagelijks om me heen te ervaren. Zo ook op onze Bee, wat ruim 6 jaar begon als de behoefte om samen met anderen mijn hobby te delen is inmiddels uitgegroeid tot een hechte groep. Ik zou onze wekelijkse bijeenkomsten niet meer willen missen en ondanks dat we heel divers zijn ontstaat er door onze gezamenlijke hobby en de tijd die we met elkaar doorbrengen een vriendschapsband en dat is toch heel bijzonder.

 Greta en ik delen een vriendschap van al bijna 39 jaar. Dan heb je al heel wat lief en leed met elkaar gedeeld, hoogte- maar zeker ook dieptepunten. Afgelopen week zagen we elkaar weer eens voor een lunch ter eren van Greta's verjaardag bij ons vaste restaurant 'Friends', hoe kan het anders?
En liefde.....een dikke knuffel van kleindochter Rosa doet mijn hart ervan overlopen.  Op Moederdag mocht zij het cadeautje geven dat haar Mama voor mij had gekocht. Heerlijke dag doorgebracht met familie.

 Ada kwam gisteren langs op de Bee, ze had wat hulp nodig met het binden van haar quiltje en nam een heerlijk (suiker en vetarme, dus het mag) bananenbrood mee. Ada quilt nog niet zo lang en werd even bijgepraat over de mogelijkheden van Pinterest.  Onze vriendschap is er ook een van bijna 39 jaar dus ook wij delen al heel wat herinneringen. Mooi als je elkaar al zo lang en zo goed kent.

 In de tuin is het momenteel een explosie van groei en bloei. Heerlijk als de Seringen weer bloeien, het zijn mijn favoriete bloemen en ik hou van hun geur!

 Rosa is als ze bij ons is met niets liever bezig als het water geven van de planten en het plukken van bloemen. Uiteraard hebben we wel afspraken gemaakt over welke bloemen ze wel en niet mag plukken. Zo heb ik hier vaasjes vol boterbloemen en fluitenkruid staan. En nu de paardenbloemen zijn uitgebloeid vindt ze het geweldig om de pluisjes weg te blazen.

Zo af en toe vind ik de tijd om wat aan mijn naaimachine project te werken. Drie blokken zitten er inmiddels aan elkaar. De oogjes moet ik er nog opnaaien, dan krijgen de dieren wat meer uitdrukking.

En ook weer 5 blokjes gemaakt deze afgelopen weken. Er is bijna weer een rand af. De teller staat dan op 120 blokjes!

Happy Stitching!

Op vakantie........

We gaan 'op vakantie', zo noemt Rosa het als we met haar een weekendje weg gaan. Hoe leuk is dat! je kleindochter mee mogen nemen naar de andere kant van het land. Wat boffen wij als grootouders dat we dat mogen doen en dat Rosa's Papa en Mama ons dat toevertrouwen.

 We bezochten mijn nichtje Petra in Klazienaveen en bewonderde de top van haar blauw/witte Hollandse quilt die af is. Rosa werd dikke vriendjes met hond Ilva.

 Na het gezellige familiebezoek reden we naar de B&B, een fantastische plek, we hadden een heel huisje tot onze beschikking met een fantastische speelkamer voor Rosa. Ze heeft zo genoten van alle speeltjes om zich heen en lekker geslapen in haar kleine bedje.
Aan het ontbijt de volgende ochtend zei Rosa: 'Ik vind het zo leuk Oma deze vakantie!'.
Nou, wat wil je nog meer? Daar smelt ik van!
Het tweede doel van ons tripje was het Noorder dierenpark in Emmen. We hebben er inmiddels een traditie van gemaakt om ieder jaar met Rosa een dierentuin te bezoeken, dit was al weer de derde keer.

 De hele dag heeft Rosa onvermoeibaar door de dierentuin gelopen en gespeeld, de voorspelde regen bleef gelukkig op een klein buitje na uit.

 En hoe kan je een weekend beter afsluiten als met een bezoekje aan de Mac. Volgens mij vinden alle kinderen over de hele wereld dat geweldig!
Helaas is mijn pas gepimpte Bernina'tje de laatste week chronisch aandacht te kort gekomen. Geen tijd kunnen inplannen om even wat aan de Moose quilt te werken maar ik hoop dat daar dit weekend verandering in komt.

 Een nieuwe Lente en nieuw leven, het blijft wonderlijk! We waren er vorige week getuige van dat de koeien naar buiten mochten. Wat een leuk schouwspel is dat, al die springende en dansende koeien die O zo blij zijn weer de wei in te mogen.

 Rosa vond deze Hollandse vlaggetjes in een keukenlaatje en bedacht dat ze cupcakes met vlaggetjes wilden maken voor de 'dames van de Bee'. Prima idee vond ik dat en zo stonden ze er gisteravond bij in afwachting van de Divine Nine.

 Er wordt nog steeds hard gewerkt aan de Dear Jane's. Ik denk dat Patricia de meeste blokjes heeft van ons allen, ze heeft inmiddels 120 blokjes gemaakt. Daarnaast zijn er nog allerlei projecten gaande en het verbaasd me vaak hoe veel er naast de DJ nog (af) gemaakt wordt. Hilde schiet al lekker op met haar Jacob's Ladder van scraps.

 En Karen was de binding op haar AWS van Di Ford aan het maken. Weer een fantastische quilt af!
En wat heb ik zelf gedaan de afgelopen weken?
Het doel van 1 blokje per week heb ik gehaald maar daar is dan ook alles mee gezegd. Beetje mager resultaat maar wel tevreden over hoe de blokjes zijn gelukt.

Inmiddels staat de teller op 114 blokjes dat betekent dat ik over de helft ben!

Happy stitching to you all!