donderdag 3 juli 2014

Camperreis Amerika/Canada dag 17 en 18

Na het ontbijt vertrekken we weer bij Dutch Lake, een rit van 320 km vandaag naar Jasper National Park. De rit is weer zeer aangenaam met zoveel moois onderweg om te zien, je moet je best doen je ogen op de weg te houden en je niet teveel af te laten leiden door al het andere dat er te zien is zoals beren op de weg..... De eerste was ons te snel af, we hadden geen mogelijkheid om op tijd te stoppen of de camera te richten maar de tweede beer was ons gunstiger gezind. Hij stond doodgemoederd in de berm lekker te eten.


 En toen waren we dus al twee beren verder en nog niet eens in Jasper aangekomen. In dit park betaal je in tegenstelling tot de parken in Amerika per dag dat je er verblijft. Nu blijkt maar weer eens dat Canada echt een stuk duurder is als Amerika. Daar heb je een park-pass voor een week voor $20. Hier betaal je bijna 20 dollar per dag.

 Jasper de beer is de mascotte van het stadje Japer. Een druk maar wel gezellig stadje, het enige in het park.


 Het is het weekend voor Canada day, een nationale feestdag op 1 juli en het lijkt erop dat velen  er een lang weekend op uit trekken. Er is dus geen plaats meer te krijgen op een camping maar we worden verwezen naar de 'Overflow' een groot terrein zo'n 10 km buiten Jasper midden tussen de bergen waar we voor het bedrag van $15,70 onze camper mogen neerzetten. Zonder faciliteiten uiteraard dus geen water en stroom.....dus geen wifi......! (ook wel eens goed om af te kicken!) Als we Jasper net uit zijn zien we auto's langs de kant van de weg staan. Dat betekent dat er wildlife te zien is....ja hoor, er sjokt een wolf door het gras. Op het weggetje dat naar het kamp terrein voert zit langs de kant van de weg aan een vennetje deze zeearend.

 Zet je camper maar ergens neer is het advies maar kijk uit voor de beren! Ja....dat weten we nu wel, we kijken regelmatig om ons heen of lopen te fluiten als we een wandeling maken om de beren opmerkzaam te maken van onze aanwezigheid.

 Lekker vroeg naar bed en heerlijk geslapen op het stille donkere terrein en als je dan 's morgens wakker wordt en om je heen kijkt naar de bergen dan kan de dag al niet meer stuk! Zeker als we onderweg naar Jasper voor het ontbijt ook nog eens een groep herten tegenkomt.



 We rijden vandaag een route naar twee meren, het eerste meer is Medicine Lake waar we even stoppen en dan is het weer raak. Deze keer heb ik mijn camera op tijd te pakken en kan net een foto maken. Heel langzaam rijden we verder en zien dan dat het een nog jonge beer is. We denken een cub van twee jaar, dan worden ze door de moeder verlaten en moeten ze het zelf rooien terwijl zij op zoek gaat naar een mannetje om te paren.

 En dan volgt er ook nog een Moose, het heeft 's nachts geregend en het is nog bewolkt dat maakt dat de dieren zich niet zo snel terug trekken in de bossen. Prima weer dus voor ons om mooie plaatjes te schieten ook al heb ik soms wel mijn vraagtekens bij sommige mensen die een park bezoeken. Als dolle springen ze uit hun auto als er iets te zien is zonder eraan te denken dat wij de leefwereld van deze dieren binnendringen. Zo stond ik een foto te maken van deze eland toen er een auto stopte waar een Aziatische vrouw uitsprong, letterlijk, handen in de lucht en krijsend riep: "Is it a Carabou, is it a Carabou?". Dus ik heel zachtjes; 'No, it is a Moose' 'A moose, a moose, is it a female?' krijste ze weer......sommigen leren het nooit lijkt het wel en dan teleurgesteld zijn als het dier zich omdraait en in het bos verdwijnt.

 Daarna nogmaals een beer getroffen die heerlijk stond te eten van het verse groen, het klinkt gek maar je gaat er snel aan wennen ook al blijft het prachtig om deze mooie dieren te observeren. De teller staat nu op 15 beren deze vakantie, het heeft onze verwachting ruimschoots overtroffen.

 Aan het eind van de route komen we aan bij Maligne Lake, tijd voor een kop koffie met prachtig uitzicht!



 Daarna rijden we terug en stoppen bij Maligne Canyon. Een serie stroomversnellingen en watervallen perst zich door een smalle en soms diepe (51 m) canyon. Een wandeling langs de Canyon en over 4 bruggen geeft mooie plaatjes.









 Na weer terug gewandeld te zijn naar boven is het even goed rusten op een bankje.
 Op een uitkijkpunt is een traditionele First Nation (Indianen) trouw ceremonie gaande. Ik krijg toestemming van het bruidspaar om foto's te nemen. Prachtig die kleuren!



 Alsof ze zich afvraagt;  'wat doen al die auto's hier toch?'


 Het Jasper-selfie!



 Een prachtige route rijden we over de Icefield Parkway door Jasper NP naar de Colombia Icefield. De laatste bus is net vol naar de gletsjer dus dat wordt morgen. We mogen overnachten op een parkeerterrein tegenover de gletsjer.


 Dit meertje als achtertuin en dit uitzicht vanaf de camper. Een mooiere plek hebben we nog niet getroffen om te overnachten.






 Als de toeristen weg zijn is het hier superstil en daar de zon pas om ongeveer 22.00 uur onder gaat is het genieten van een mooie wandeling en de laatste zonnestralen.

Dit is Jasper de beer. Ik kon natuurlijk na al die beren die we gezien hebben de verleiding niet weerstaan om er eentje voor Rosa mee te nemen.



woensdag 2 juli 2014

Camperreis Amerika/Canada dag 16

Wells Gray staat vandaag op de routeplanner. Een grote wildernis van 540.000 hectare. Er loopt slechts één weg in die bovendien doodloopt dus altijd dezelfde rit weer terug. Iets meer dan de helft is verhard, daar kunnen we met de camper gewoon komen, het tweede deel is voor ons no-go area.

 Het water van de Clearwater River staat hoog en kolkt woest onder de brug door, wat een geweld!



 Onderweg zijn er drie watervallen te zien, de eerste is de Spahats Falls. Door allerlei lava stromen komt het water van diverse kanten door de aardlagen aan en perst zich een weg naar buiten voor het naar beneden stort.


 Bij de tweede waterval zien we van het uitzichtpunt de brug weer liggen waar we net overheen reden. Als we het pad aflopen naar beneden komen we bij de Dawson Falls.

 De bermen in het park staan vol met prachtig paarse Lupines en daartussen nog allerelei andere bloemen, het is een bonte kleurenpracht. Deze leliesoort is wel heel mooi net als mijn favoriet, de rode Indian paintbrush.


 De laatste waterval, 47 km diep het park in is de Helmcken Falls. Het water valt van een hoogte van 141 meter in de poel beneden. Een spectaculair gezicht en een donderend geraas van al dat vallende water!





Buien en zon hebben elkaar afgewisseld vandaag, aan het eind van de dag is het nog even nagenieten bij het kampvuur.