Ik heb de titel van mijn blog maar even aangepast. Nog steeds in Amerika natuurlijk maar de camperreis is nu wel ten einde.
Voor dag en dauw is Stuart al op deze dinsdagochtend om voor ons zijn beroemde ontbijt klaar te maken.
Heerlijke eieren met spek a lá Stuart!
De auto van Stuart kan vandaag worden gerepareerd en voor ons staat er een huurauto klaar. Wat een geweldige service. We gaan daarom vandaag met zijn vieren op pad, dat rijdt wel weer heel erg prettig zo'n luxe wagen na een paar weken rijden in een camper. Dat is toch een stuk luidruchtiger en stugger rijden.
We rijden richting Zion en stoppen onderweg in Crafton een spookstadje.
De laatste inwoner van Crafton verliet het stadje in 1945. Door overstromingen die het plaatsje teisterden trokken de mensen naar het nabijgelegen Hurricane. Sommigen namen hun huizen mee maar de huizen die er nog staan zijn te bezoeken. Geweldig om te zien dat zo'n stadje gewoon kan blijven staan zonder dat het wordt vernield of ondergespoten door graffiti of zoiets.
Van Crafton is het nog maar een klein stukje rijden naar Zion NP.
De shuttlebussen rijden af en aan in het park en stoppen bij elke halte zodat men in- en uit kan stappen.
De wandeling naar Angels Landing is de meest bekende wandeling maar niet zo geschikt voor dames met hoogtevrees zoals Rennie en ik.
We wandelen de Riverside Walk langs de Virgin River. Een prachtige wandeling.
Onderweg worden we regelmatig gevolgd door eekhoorntjes. Ze mogen niet gevoerd worden maar ze bedelen er lustig op los. Als we ze niets geven dan gaan ze maar even poseren....je weet tenslotte maar nooit.
Na deze wandeling rijden we naar de via de vele haarspeldbochten naar boven de canyon uit en door de bijna 2 km lange tunnel.
We hebben we nog wel wat energie over en we maken nog een wandeling naar de Canyon Overlook. Dit is een geweldig stukje park om te lopen.
Rennie overwint weer een beetje haar hoogtevrees.
En als we eenmaal boven zijn hebben we een geweldig mooi uitzicht op de canyon.
Na de wandeling rijden we het park weer uit. De navigatie stuurt ons de andere kant op dan waar we vandaan komen.
Dus rijden we aan de oostkant het park uit en moeten na een tijdje linksaf slaan.
Prachtige rit door de heuvels, we zien weer een hele grote groep herten lopen. Alleen komen we ergens uit op een Ranch.....oeps....dat is niet de bedoeling. Foutje van de navigatie? We hebben gelukkig onze eigen tomtom bij ons, die maar eens proberen. Die stuurt ons het hele eind weer terug, weer door het park en dus dezelfde weg naar huis! Geeft niets, een hele mooie rit, we zijn alleen een beetje laat thuis.
De truck is gelukkig weer gemaakt en we worden door Shannon en Stuart bij thuiskomst verrast met cadeautjes. Voor de mannen een zakmes en voor ons een prachtig quiltje met afbeeldingen van Zion. Hoe toepasselijk en wat een lief gebaar!
Tijd om te gaan eten. René heeft de ervaring van de "Texas Roadhouse" nog niet mee mogen maken dus dat wordt de hoogste tijd! Er wordt weer een linedance gedaan door het personeel en er is een jarige in de zaak dus die wordt op een zadel gezet waarna er voor hem wordt gezongen en iedereen in het restaurant geeft de jarige een onvervalst Jihaaaa!
Na het eten worden de overgebleven broodjes in de doggy bag gedaan......die we vervolgens vergeten mee te nemen.
Want we lopen weer veel te veel te geiten natuurlijk!
We rijden nog even bij de tempel langs van St. George.
En brengen net voor ze om 21.00 uur sluiten een bezoek aan het bezoekerscentrum van de tempel. Een inspirerend einde van een prachtige dag!
V
