Natuurlijk zou het haar lukken maar toch was het een beetje spannend en anders als je er zelf niet bij bent en weet dat je kleindochter moet afzwemmen voor haar B-diploma. Ik bedenk me dan hoe bevoorrecht wij zijn dat we zo dicht bij onze kleindochter wonen dat we al dit soort hoogtepunten kunnen meemaken als grootouders. Dit keer dan even niet maar we zijn natuurlijk wel super trots!
Onze tijd in Tucson zit er weer op, we rijden vandaag in de richting van California. Een lange rit, met ook hele lange wegen, af en toe een bergketen en veel woestijn. In Yuma stoppen we om het Yuma Territorial Prison State Historic Park te bezoeken. De gevangenis is al bijna 100 jaar gesloten, werd prachtig gerenoveerd en is nu een museum.
Bij Yuma steken we de Colorado River weer over en rijden de staat California in, even later wanen we ons in de Sahara, zandduinen overal om ons heen, heel bizar! Omdat de rit voorspoedig gaat besluiten we door te rijden richting San Diego. Langzaam veranderd het landschap, we rijden de bergen door en de temperatuur daalt van 102 naar 74 fahrenheit (van 39 naar 23 graden!) Heerlijk koel na die hitte!
De laatste hotels boekten we een dag van te voren online maar omdat we vandaag niet wisten waar we zouden slapen wilden we niet vooraf boeken. Even op zoek naar een hotel dus en gelukkig lukt dat altijd met behulp van de tomtom die je zonder zoeken naar een hotel dirigeert. Na ruim 700 km is het goed rusten!
Nadat de zon de wolkjes heeft verdreven en wij naar downtown San Diego zijn gereden parkeren we de auto op het parkeerterrein naast dit monster. De USS Midway, in dienst genomen een week na het eind van WWll en in gebruik tot 1992. Met de bouw werd gestart in 1942, het schip werd in 2 jaar gebouwd door voor het merendeel vrouwen. Het was niet alleen eerder gereed dan gepland maar de dames bleven ook binnen het budget..........! Onvoorstelbaar groot, ongeveer 300 m lang en je hebt een hele dag nodig als je overal in het schip wil komen.
Helicopter-selfie!
We raken in gesprek met een van de vele veteranen die als vrijwilliger op het schip werken. Deze meneer was tot 3 maal in Vietnam en vloog het toestel waar hij voor staat.
Hij vond het leuk om met Nederlanders te spreken, zijn vrouw is van Nederlandse komaf (Kranenburg) vertelde hij. Wat geweldig dat deze mensen nog steeds actief zijn op dit schip waar ze zoveel lief en ook heel veel leed hebben meegemaakt.
We doen een tour de smalle gangen door en de trapjes op naar de brug, heel indrukwekkend allemaal, de feiten en cijfers duizelen me nog. Zoals het feit dat er 3000 mijl aan electrische bedrading is gebruit in dit schip. Wie heeft dat ooit nagemeten?
We besluiten met een film over de slag bij Pearl Harbor waar dit schip ook actief was en waar heel veel vliegtuigen die opstegen vaan dit dek niet terugkwamen. Vreslijk.....al die jonge jongens, al die ouders die hun zonen niet meer thuis kregen......
Op de kade naast het schip staat dit giga beeld 'Embracing Peace' wat we natuurlijk allemaal kennen van die beroemde foto op Times Square, genomen toen de Amerikanen de vrijheid vierden na WWll.
Bob Hope, een Amerikaanse komiek zette zich tussen '41 en '91 in voor de Amerikaanse troepen in actieve dienst en verzorgde 57 tours langs de manschappen om ze te entertainen. Een prachtige beeldengoep eert hem hier voor.
We genieten van een heerlijke lunch op een terras aan de Pacific, de Clam Chowder was verrukkelijk!
Zoals in zoveel grote steden, ook hier weer de nodige zwervers. Ik blijf dat een moeilijk beeld vinden, ook al bracht het vandaag ook een paar keer een lach teweeg, sommigen zijn hun gevoel voor humor niet kwijtgeraakt. Zo reed er een ouder man op een fiets met zijn hele hebben en houden erop en eraan met een bordje aan zijn mandje waarop stond 'Getting old sucks!'
En deze man heeft een vrouw nodig...... ik hoop dat hij vindt wat hij zoekt.
We struinen door het oude centrum van San Diego, het zgn 'Gaslight District'. Prachtige gerenoveerde pandjes, heel gezellig!
Ik vraag me soms af waarom sommige zaken maar 1 toilet hebben, die dan ook weer de afmeting van een gemiddelde slaapkamer hebben. Ze zouden er ook 4 kunnen maken, dan was de wachtrij niet zo lang! Deze heeft in ieder geval wel een heel leuk vloertje!
Ik heb trek in een ijsje, gelukkig doet Alex die niet zo'n ijs fan is dit keer gezellig mee......heerlijk! We slaan het diner over vanavond!
Als we weer langs de boardwalk terug lopen komen we langs dit pleintje waar live muziek wordt gespeeld. En er wordt gedanst op straat, heerlijk om te zien hoe men zich ongegeneerd uitleeft, samen of alleen, maakt niet uit....gewoon lekker bewegen en plezier hebben!
Als we weer terug zijn gereden naar ons hotel zien we vanuit het raam de zon achter de bomen verdwijnen, het was weer een mooie dag!
Happy Stitching!
Yvonne
