Thuis.....en uit.....

Het heeft even geduurd voor mijn hoofd ook weer terug was op aarde nadat ik vorige week ben thuisgekomen. Er is zoveel gebeurd in zo'n korte tijd waarin ik zo ontzettend heb genoten. Allereerst natuurlijk de hartelijke ontvangst bij Oma Nellie en Annelies. De 'class' van maar liefst 12 uur die ik mocht bijwonen en waar ik weer zoveel leuke en inspirerende dames mocht ontmoeten. En daarna gelukkig nog even een paar dagen om samen met Oma Nellie wat tijd door te brengen en heerlijk te kletsen maar weer veel te snel voorbij  en hup weer door naar Utah waar het weer was als thuiskomen. Zo vertrouwd en goed bij onze lieve vrienden Shannon en Stuart. Zo fijn om de familie en de dames in de Corn Wagon weer eens te zien en een heerlijke tweedaagse trip met Terry en Emily.....het was een aaneenschakeling van hoogtepunten mag ik wel zeggen en ik ben eigenlijk nu nog bezig om de film terug te draaien, steeds weer poppen er herinneringen op in mijn hoofd aan 10 fantastische dagen!
Maar tijd om te dagdromen was er niet want de koffers moesten leeg en ik moest weer aan het werk.
Nu dacht ik dat ik niet zo veel had gekocht maar als je het bij elkaar neerzet is het toch best weer een flinke buit. Ik kom hier de winter wel weer mee door!

 Wat ook in mijn koffer mee terug kwam is deze antieke quilt. Een poosje terug zat ik een beetje op eBay te neuzen en zag deze quilt waar ik een bod op deed van 22 dollar. Nooit meer aan gedacht tot ik een mailtje kreeg dat ik de winnaar van de quilt was. Dus werd de quilt naar het adres van Shannon gestuurd en kon nu mee naar huis. Ik ben er superblij mee, helemaal handgemaakt en volgens mij best oud, hoe oud precies zou ik niet durven gokken maar wellicht kom ik daar bij benadering nog eens achter aan de  hand van de gebruikte stoffen.

 Op de Bee toonde Sipkje het middenstuk van haar Sampler quilt. Ze maakt hem in drieeën. Links en rechts komen nog driehoeken waardoor het een vierkant geheel wordt. Prachtig en supergroot!

 Rosa kwam afgelopen weekend een nachtje slapen en laat nu net Zwarte Piet ook langs zijn gekomen en een cadeautje hebben achtergelaten naast haar schoen! Nog voor Opa het in elkaar kon zetten werd het al in gebruik genomen.
Deze Wash-Away vellen kwam ik tegen in Amerika en het leek me de ideale manier om mee te appliqueren. Tot nu toe deed ik dat met Freezer paper en plakstift maar dan moest ik altijd daarna de achterkant openknippen en het Freezer paper eruit wurmen, dat vond ik maar een lastig werkje. Ik was benieuwd hoe dit zou werken.

 Nou, dat ging eigenlijk prima, het papier is vrij stevig en opstrijkbaar en geen gepriegel meer na het appliqueren. Er zijn weer 3 blokjes bijgekomen, de teller staat nu op 53.

 

En nu.... staat mijn koffertje weer gepakt en dit mandje mag ook mee voor een Quilt Retreat met de Divine Nine + 3.

Dag 9 .... en afscheid.....

De dagen vliegen aan me voorbij....de laatste dag is alweer aangebroken voor ik zaterdag naar huis zal vliegen. Shannon geeft me een show en tell van de quilts die ze het afgelopen jaar heeft gemaakt. Jeminee wat een stapel. De ene na de andere quilt tovert ze tevoorschijn uit de kast.

Quilts voor mannen, kinderen, voor op bed en voor op de bank....te kust en te keur.

Wat een productie, Shannon kan wel een winkeltje beginnen.

Wat is een logische stap als je 's morgens al begint om over quilts te praten? Juist ja, de Quiltshop. Emily en Terry halen ons op bij de Corn Wagon waarna we richting Hobble Creek Canyon rijden. Gedrieeën gaan ze in maart volgend jaar een Quilt retreat organiseren van een aantal dagen en ze gaan de locatie bekijken waar ze dit willen gaan houden. Nu huren wij met onze Bee ook geen vervelend huis als we onze Quilt-midweek hebben maar dit is toch echt andere koek hoor.

Van buiten ziet het er al indrukwekkend uit, lange oprijlaan, prachtig gelegen tussen de bergen en als je dan binnenkomt.....

Van alle gemakken voorzien, ik zou mezelf hier wel een paar dagen zien quilten hoor......

Het huis wordt ook vaak verhuurd voor huwelijken, daar is het natuurlijk ook een perfecte, romantische plek voor.

Even een promotiefoto gemaakt voor de Retreat, volgens mij zijn ze zo volgeboekt!

Zeg nou zelf een paar dagen in zo'n mooie omgeving met een groep leuke vrouwen quilten dat is toch een droom? En zelfs voor het eten wordt gezorgd want Stuart kookt!

Terug bij de Corn Wagon heeft Ramona inmiddels mijn quiltje doorgequilt, nog even de binding erop en dan kom ik thuis met een heuse affo.

Ik kan zo aan de slag hier, jammer dat de reistijd een beetje lang is. Nog even de laatste kans waar genomen om wat lapjes in te slaan voor een leuk herfstquiltje.

In Provo nog even gekeken naar de vorderingen die zijn gemaakt met de renovatie van de afgebrande tempel.

En als afscheid gingen we uit eten bij (waar anders) dan Texas Roadhouse. Carina, herken je deze ruimte? Ze zijn overal eender en ook wij moesten wachten.

Maar het wachten wordt beloond want de steak is hier fantastisch! En ook de hele atmosfeer. Er is altijd wel iemand jarig als we hier eten en zo nu ook weer. Het zadel wordt dan tevoorschijn gehaald en de jarig klimt op het zadel. De serveerster brult vervolgens door de zaak : "We hebben hier een jarige kan ik even een YeeHaw krijgen?' Waarna de hele zaak in koor een onvervalst 'YeeHaw' laat horen voor de jarige. Leuke traditie!

Ja en dan komt onvermijdelijk de dag van het afscheid. Na een heerlijke tijd in California en in Utah zit mijn snoepreisje er weer op en vlieg ik weer terug. Tot volgend jaar Shannon en Stuart, het was weer geweldig om jullie gast te mogen zijn.

En dan is het ook weer heel goed om weer thuis te komen waar Alex me opwacht op Schiphol en dochter, schoonzoon en Rosa te zien en natuurlijk lekker te knuffelen.

Roadtrip dag 2

Dag twee begon zoals te verwachten met vier dames op een kamer. Lekker rommelig maar gezellig, Emily deed een persiflage van Jimmy Fallon's en Jennifer Lopez 'I got my tide pants on', we hebben zo gelachen!

 Eerste stop na het ontbijt.....was natuurlijk een Quiltshop. Het was weer een aangename verrassing binnen met zoveel mooie kits waar ik bij heb staan te kwijlen. Ik heb echter al materiaal ingeslagen waar ik twee nieuwe quilts mee kan maken, naast de projecten die thuis nog liggen te wachten dus ik heb me, met heel veel moeite ingehouden. Ongelooflijk hoe inhalig je wordt in dit soort winkels!

 Kijk eens wat een snoepkast! Maar we moeten weer verder want er is nog meer te doen vandaag..... We rijden verder naar Brigham City waar de tempel staat te schitteren in de ochtendzon.

 Volgende stop: Vintage Dry Goods.

 De quilt hierboven aan de wand zag ik gisteren ook en ik viel er als een blok voor! Zeg nou zelf, ik moet toch wel over een geweldige zelfbeheersing beschikken om niet met een kit de deur uit te wandelen of niet? Emily is een bekend ontwerpster van patronen en stoffen en zodra men haar naam hoort is het altijd een feest van herkenning, hier ook weer. Ze is er zelf heel bescheiden over maar ze is heel getalenteerd.

 Mensen komen van heinde en ver om te eten bij Maddox Ranch restaurant, een begrip in Utah sinds 1949. Het was er superdruk, de hele zaak zat vol, en als ik zeg zaak, dan bedoel ik echt een supergroot restaurant met diverse zalen.

 En het was geweldig, superheerlijk gegeten, lunch noemen ze het hier maar voor ons dus echt de warme maaltijd hoor, ik hoef niets meer vandaag! Tijd om weer even in beweging te komen en en stukje te lopen.....in een quiltshop natuurlijk. Daar maak je heel wat kilometers hoor! Onze laatste voor vandaag, Sweet Lavander genaamd.

 Hier vindt je echt alles, als je een patroon zoekt uit de jaren 80....een stofje uit de jaren 90..? grote kans dat je het hier vindt.
Had ik net geschreven dat ik voldoende had gegeten voor de verdere dag? Laat Shannon nou in Logan een doos Spudnuts hebben gekocht! Dat zijn een soort donuts maar gemaakt van aardappel. Die wilde ik natuurlijk wel even proeven......Mmmmmm......heerlijk! Vergeet de donuts, deze zijn veel lekkerder!

 Volgende stop Hooper, waar Shannon's zoon Jacob en schoondochter Angie wonen. Vorig jaar werd hun zoontje Kord geboren en ik had nog geen kennis kunnen maken met deze kleine man.

 Een heerlijk kind die natuulijk gelijk de show stal!

Nog één stop konden we maken voor we toch echt terug moesten rijden. In downtown Ogden is een winkel met de naam Shepherd's Bush. Als je hier binnenkomt weet je niet wat je ziet! Ik moest gelijk denken aan een aantal dames die ik ken en die graag borduren....dit is cross stitch heaven!

 Is dit niet geweldig? de mooiste borduurwerken die ik ooit bij elkaar zag....héél verleidelijk, zal ik...?
Tot ik patronen zag die ik toch echt al thuis heb en die nog liggen te wachten om (ooit) te worden gemaakt. Toch maar niet dus maar het was beslist een genot om hier rond te lopen.

 Het was al bijna donker toen we Ogden uit reden en we toch echt terug moesten. Ongeveer 900 km in twee dagen maar het is zo heerlijk om hier rond te touren. Ditmaal ook weer door de mooie omgeving met bergen altijd op de achtergrond en in de eerste plaats natuurlijk het aangename gezelschap van drie geweldige vriendinnen die me meenamen op deze roadtrip. Shannon, Terry and Emily, Thank you so much for this fun two day trip! You girls are the best, I love you to pieces!

Moe maar voldaan kwamen we thuis met onze schatten en vooral met heel veel mooie herinneringen aan deze leuke trip.