# 39 Quiltreis Amerika

 Wat hebben we er lang naar uitgekeken, moeten verzetten in 2020 door Covid, nogmaals in 2022 doordat de vlucht werd gecanceld, maar dan nu, in 2023 is drie keer dan toch scheepsrecht.

De voorpret was in ieder geval héél lang, en dat was op zich ook al leuk en ik had ook heel veel tijd om te plannen en te schaven aan de reis. We waren er op zondag 19 februari dus helemaal klaar voor.

 Sommigen van ons waren al onderweg, anderen stonden op het punt naar Schiphol af te reizen toen het mailtje kwam dat er vertraging was. Het vliegtuig was door een technische storing en reparatie later uit Chicago vertrokken en wij zouden dus ook later vertrekken uit Amsterdam. Nou ja, toch maar naar Schiphol gegaan, waar we elkaar bij de balie van United airlines ontmoeten en waar we vlot werden geholpen en onze koffers werden ingecheckt. Eerst maar eens door de douane, ook dat verliep vlot, we konden zo de security door en ook de douane was zo gepiept. Onze connecting flight zouden we niet meer halen, maar die was inmiddels door United al omgeboekt naar een latere vlucht naar Las Vegas, goed geregeld allemaal.

Traditioneel wordt de eerste groepsfoto gemaakt als we de douane door zijn, de vakantie kan beginnen! Op naar de Starbucks voor koffie. Later wordt er nog ontbeten, want we hebben tijd zat en dan gaan we uiteindelijk zo'n drie uur later dan oorspronkelijk gepland aan boord.

Het is gezellig onderweg, één van de Nederlandse stewardessen aan boord vindr het maar wat leuk, zo'n groep vrouwen die samen op weg zijn naar Las Vegas (en hun mannen thuis laten). We vermaken ons met een haakwerkje......

Of een quiltwerkje....

Kijken een aantal films uit het riante aanbod, het zorgt allemaal voor voldoende afleiding en we worden goed verzorgd met hapjes en drankjes gedurende de vlucht.

Er is altijd wel wat te kletsen en voor we het weten zien we, als we over Lake Michigan vliegen, Chicago opdoemen. Als de stewardess na de landing het gebruikelijke praatje houdt over de gate waar we uitstappen, de eventuele overstap en de band waar onze koffers zullen arriveren, wenst ze ook de groep Nederlandse dames een geweldige tijd in Las Vegas toe. Hilariteit alom, als we uitstappen vertrouwd ze ons nog toe dat ze best met ons mee zou willen. 

In Chicago het gebruikelijke  ritueel van douane, koffer ophalen en weer wegbrengen en weer door de security en dan is er tijd om nog even iets te eten, dat wilden we in Las Vegas doen na aankomst in ons hotel. Maar omdat we nu toch wel heel erg laat gaan aankomen is het handiger om in Chicago een hapje te eten. 

En dan is het nog zo'n drieënhalf uur vliegen naar Las Vegas, natuurlijk ook hier even een groepsfoto nu we eindelijk na een lange reisdag van meer dan 24 uur zijn aangekomen. Je moet er iets voor over hebben, maar dan kan de pret beginnen. En weer hebben we te maken met iemand die heel graag bij onze groep wil. We besluiten toch maar dat we hem niet meenemen.

Al kan een piloot natuurlijk wel handig zijn in de groep als je graag reisjes maakt.....

De rest verloopt vlotjes, waarschijnlijk mede door het late tijdstip is het rustig bij de Autohuur en al snel zijn de koffers in onze bus geladen en rijden we naar het hotel voor de eerste nacht aan Las Vegas Blvd, ook wel 'The Strip' genoemd.

Het indrukwekkende Luxor hotel, in de vorm van een pyramide, je waant je er in Egypte als je er binnen stapt. Behalve het gigantische casino dan die je moet doorkruisen op weg naar de hotel foyer.

Het is indrukwekkend, 106,7 meter hoog, 30 verdiepingen met in totaal 4407 hotelkamers. Vier daarvan zijn deze nacht van ons, we begeven ons naar de liften.

Om op de 25e verdieping weer uit te stappen.

En ons eerst even te vergapen aan dit reusachtige bouwwerk waarin we ons bevinden, maar niet al te lang, de klok wijst inmiddels 00.30 uur aan als we op onze kamer aankomen.

Het is hier 9 uur vroeger dan in Nederland, wat betekent dat het daar inmiddels 09.30 uur is maandagmorgen, het was een lange dag en we verlangen naar een comfortabel bed.

En dat hebben we gelukkig, we leggen ons ter rustte. Ik hoop dat iedereen goed slaapt, na ruim een uur, is het voor mij alweer gedaan met de slaap. Klaar wakker.......dan maar even een blogje schrijven en kijken of de ogen weer moe worden voor nog een paar uurtjes slaap. 

Hopen dat een ieder straks goed uitgerust aan het ontbijt verschijnt, dan gaat ons Amerika avontuur echt beginnen. 

Happy Travels!

Yvonne

Februari

Naar aanleiding van mijn vorige blogje kreeg ik de vraag van Mariëtte wat er zo bijzonder is aan de spelden in het speldenkussen. 

Ik gebruik de aquablauwe al jaren om mee te patchen, ze werken gewoon heel prettig, ook omdat de grip zo fijn is, veel beter dan die kleine knopjes. De gele zijn goed geschikt voor het appliqueren, oranje voor zijde en de roze is handig als je meerdere lagen moet spelden. 

Rosa neemt op woensdagmiddag altijd een jonger meisje mee naar de bibliotheek waar ze haar voorleest. Heel fijn voor kindjes met een migratie achtergrond voor hun taalontwikkeling. Op school mocht ze tijdens de Nationale voorleesdagen ook voorlezen aan de kindjes van groep 1en 2. Kleine meisjes worden groot, ik heb het voorlezen altijd met veel plezier  gedaan, zo leuk om te zien dat Rosa dit nu ook graag doet. 

Alex en ik bezochten het Louwman museum in Den Haag, we waren er nog niet eerder geweest.

Alex is de autofreak al kan ik een mooi design ook wel waarderen, zoals deze Lincoln Sedan Delivery Deco Liner met Harley Davidson Sportster Deco Scoot. Alleen de naam al......

Naast futuristische modellen ook de eerste modellen auto's, eerst een koets met motor en later gaan ze wat meer op een auto lijken.

Ook aan het interieur werd toen al de nodige aandacht besteed met gezellige kleedjes, franjes en zelfs gordijntjes.

Ik ben en blijf fan van die grote Amerikaanse sleeën, niet meer van deze tijd natuurlijk, die benzine slurpende bakken, maar mooi blijven ze. Deze was van Elvis, een paar weken geleden de film gezien met Austin Butler als Elvis. Die heeft veel indruk gemaakt.

Kijk toch eens wat een beauties......

Het museum verraste ons, echt een hele mooie collectie, ik vond de schilderijen met daarin natuurlijk altijd een auto in de hoofdrol, ook erg mooi.

Alleen al die verschillende benzinepompen die de afgelopen jaren de tankstations hebben gesierd. Over een aantal jaren zullen ze waarschijnlijk uit het straatbeeld verdwijnen als er geen benzine en diesel auto's meer rijden.

Vorige week bij Bernadet een gezellige Buhl Bee gehad, nu die quilt al weer een poos af is, is de naam nog niet veranderd. Maakt eigenlijk ook niet uit wat voor naam er aan hangt, zo lang we maar regelmatig gezellig met elkaar een dagje kunnen quilten. 

De quilt van Jacqueline was terug van de quilter en werd uitgebreid bewonderd.

Inmiddels zit ook de binding eromheen en het label op de quilt en heeft Jacquelien haar zoon en schoondochter kunnen verrassen met deze mooie quilt. 

Eigenlijk is dat een van de leukste dingen van onze mooie hobby vind ik, en vele met mij dat weet ik zeker, een mooie quilt waar je veel liefde en geduld in stopt maken voor iemand van wie je houdt en hen daar letterlijk warmte mee schenken. 

Onder het genot van een hapje en drankje werden er die dag weer de nodige steekjes gezet en dan vliegen de uurtjes weer voorbij.

Door Jacqueline werden Bernadet en ik gisteren verrast met cadeautjes omdat ze deze week verjaart, waaronder dit leuke pakketje voor kleine speldenkussentjes.

Dit is het laatste blogje voor we gaan beginnen aan onze Road Trip, nadat deze in 2020 moest worden gecanceld en in 2022 weer, lijkt het er op dat we over een week toch echt onze koffers kunnen gaan pakken. Ik ben er klaar voor, het draaiboek ligt klaar en ik heb er reuze veel zin in. 

Happy Travels!

Yvonne

 

Dat was januari.....

 Vroeger leek januari een eeuwigheid te duren, helaas is dat al lang niet meer zo. Weken en maanden vliegen voorbij, maar dat is nu eenmaal inherent aan het ouder worden. 

Januari is de maand dat mijn allerliefste de kaarsjes op de taart mag uitblazen, 67 dit keer. Ook de jaren vliegen voorbij......

Verder was het een maand zonder veel bijzonders, naast werk en mantelzorg hield ik me bezig met de voorbereiding van onze reis volgende maand, de laatste puntjes op de i zetten, zorgen dat het draaiboek klaar ligt.  En verder vliegen de appjes weer heen en weer, worden er bestellingen gedaan die we in de vakantie ophalen, moet een ieder zorgen voor de juiste formulieren voor vaccinatie etc. En hebben we vooral veel voorpret.

Vorige week op de Bee showde Jacqueline haar mooie top die ze maakte voor zoon en schoondochter. Die ligt inmiddels op de longarm en wordt gequilt.

Naast héél veel regen werden we op een avond verrast met de eerste sneeuw van het jaar (en misschien ook wel het laatste) het stelde niets voor, nog geen centimeter, maar het was wit en ziet er altijd zo mooi uit.

Mijn top voor dochter en schoonzoon is ook af en gaat binnenkort ook worden gequilt. Het is een joekel geworden van 2,50 x 2,70.

Ada kwam na onze wekelijkse duinwandeling wat patronen voor quilts uitzoeken. Ze nam haar quilt mee die al aardig opschiet, nog een paar blokken en de rand. 

Ze heeft een paar patronen gevonden en de boodschappenlijstjes zijn gemaakt voor Amerika voor de stoffen die ze nodig heeft.

Mijn quilt werk aan de Loch Lomond vordert ook al aardig. Alleen de borderrand nog, ik hoop dat ik dit af krijg voor het over een paar maanden te warm wordt om zo'n grote quilt op schoot te hebben.

Volgende week verjaart Bernadet en omdat bij ons op de Bee de jarige trakteert, werden we gisteren verrast met leuke cadeautjes, waaronder stof van Lori Holt voor twee tasjes en een mooi speldenkussen met van die super handige speldjes.

Happy Stitching!

Yvonne

Hallo 2023

 De kerstdagen en oudjaarsnacht weer achter de rug. Ben altijd blij als het normale ritme weer kan worden aangenomen. En het geknal van het vuurwerk dat al weken aan de gang is eindelijk verstomd is.  Het lijkt me heerlijk om rustig ergens in een huisje in het bos of op een berg te zitten en het geknal op grote afstand te houden.

De vrije week gaf me tijd om weer wat blokken toe te voegen aan de top in wording voor dochter en schoonzoon.

Wat zal dit jaar ons brengen? Het begint anders dan vorig jaar toen we midden in de Corona lockdown zaten. We kunnen nu weer plannen maken voor leuke dingen.

Gelukkig is het hier en daar hier in de drukke randstad nog wel goed toeven en genoten we van een mooie wandeling op Lentevreugd. Als de zon dan even schijnt tussen de buien door moet je je kans pakken en gaan.

Hier wandel je tussen de Przewalski paarden en de Schotse hooglanders door, dat geeft een wandeling toch iets extra's vind ik altijd.

Donderdagochtend is zoals altijd tijd voor een vroege duinwandeling.

Petra was woensdag gekomen voor een paar dagen en liep ook mee.

Een goed begin van de dag, ruim een uur lekker stevig doorstappen.

Petra en ik hadden al heel wat steekjes gezet gedurende de dag en zetten dat voort 's avonds op de Bee.

Om de volgende dag weer vrolijk verder te gaan. Ik had de dames die mee gaan op de volgende Amerika reis uitgenodigd voor een dagje quilten en voorpret. Helaas kon Conny er niet bij zijn wegens vakantie en was Ellie druk met verhuizen.

Uiteraard werd er weer het nodige geshowd aan quilts en met elkaar gebrainstormd over hoe iets te quilten. Ada had voor een ieder pasta saus gemaakt waar we mee werden verrast.

En ik heb weer wat speldenkussen ringen gemaakt voor iedereen. Bij lang en intensief gebruik slijten de vilten bolletjes en is het tijd voor een nieuw exemplaar.  Wij gebruiken de ring allen inmiddels al jaren en zouden niet zonder meer kunnen. 

Natuurlijk spraken we onder het quilten door over de reis naar Amerika die dit jaar hopelijk wel doorgang kan vinden. Het was niet leuk dat de vlucht vorig jaar werd geannuleerd, maar met alle besmettingen was het voor sommige ook wel een geruststelling. Nu het allemaal weer wat rustiger is zit er nog iets in het vat en genieten we van de voorpret. Al is het aanvragen van de ESTA altijd wel een dingetje. Er moet zoveel worden ingevuld. Dan is het fijn om een extra paar ogen te hebben.

Borduren, haken, quilten.....altijd gezellig als je het met elkaar doet. Net als lunchen met elkaar.

Een dag is zo voorbij, er wordt afscheid genomen van elkaar en ieder gaat huiswaarts. Was weer heerlijk een dag met elkaar door te brengen en meerdere dagen met mijn nichtje. Een goed begin van het nieuwe jaar. Ik ben door de dames verwend met prachtige voorjaars stukken met bollen en planten, ik ga daar de komende weken héél erg van genieten!

Happy New Year!

Yvonne