woensdag 22 september 2021

Sainte-Marie-aux-mine

Het is nog vroeg als we Luxemburg verlaten, het zonnetje komt pas op als we al even onderweg zijn. Wanneer we Frankrijk binnenrijden wordt het al meer bewolkt. Onze route gaat naar het zuiden, door het oosten van Frankrijk. Ik had nooit gedacht Alex ooit nog zo ver te krijgen om naar Frankrijk te gaan, maar voilá het moment is dan toch daar......

Een tijdje geleden, las ik over de quiltshow in Sainte-Marie-aux-mine. Geen idee waar dat lag, ik weet zo ongeveer alleen Parijs te liggen in Frankrijk. Toen ik onze route een beetje ging bepalen, zag ik dat het toevallig in onze richting lag, en laat het nu ook net nog de laatste dag van de Patchwork dagen daar zijn. Een mooie gelegenheid om daar eens een kijkje te nemen, nu we er toch zijn.......
Het eerste kerkje waar quilts hangen valt wat tegen, niet echt werk wat ik op een tentoonstelling zou verwachten, maar allá ieder zijn smaak natuurlijk. We wandelen naar het volgende kerkje door het oude stadje waarbij ons net als onderweg opvalt hoe slecht alle huizen hier worden onderhouden. De meeste wachten al zo'n 20 jaar of meer op een likje verf zo lijkt het.


In het tweede kerkje hangen Amish quilts, mooi in al hun eenvoud zoals de quitls van de Amish zijn.

Ook in kerkje nummer 3 zijn we al snel uitgekeken. 

Gelukkig is de wandeling van de ene naar de andere locatie leuk en zo blijf je nog een beetje in beweging.



In de 'Espace Commercial' waar alle kramen staan van de diverse quiltwinkels uit Duitsland, Frankrijk, Italië, Spanje en ook twee uit Nederland, is het ook zeer rustig. Misschien is het de Corona waardoor veel quilters niet zijn gekomen, er worden waarschijnlijk ook nog geen busreizen georganiseerd. 

De tentoonstelling van de antieke quilts van Charles Édouard de Broin is prachtig.
Hier en daar echt pareltjes van antieke quilts zoals deze 'poststamp' uit 1840 gemaakt in New Hampshire, USA.
Of deze Chesapeake Hourglass, 1870 New York, met ongeveer 13.000 stukjes stof. Als je nog wat restjes hebt liggen.....


De werkstukken van Linda Anderson vonden we beiden ook erg mooi. Quilts zijn het niet volgens mij, het is meer textielkunst. Het is net of het is geschilderd of dat het een foto is van veraf, zo mooi gedaan!


Je wilt er het liefst met je neus bovenop staan om te zien hoe ze het allemaal heeft gedaan, heel knap!
Zelfs Alex maakt af en toe een foto.....van mij....niet van de quilts....
En dan maak ik er stiekem een van hem.....haha.....
Marianne was gisteren al hier en raadde me aan om zeker naar Lièpvre te gaan, dus hup in de auto en naar het volgende dorpje.
Een tentoonstelling van de werken van Daisy Aschehoug. Machinaal gepatchte quilts die allemaal zijn doorgestikt met verticale stiksels. Je moet er van houden.
In de laatste tentoonstellingsruimte zien we dit kleine werkje hangen, het valt me op door mijn naam natuurlijk en 1937, het geboortejaar van mijn moeder.
Soms lijken quilts echt broddelwerk, tot je ziet dat ze gemaakt zijn door kinderen, zoals deze door een 7-jarige. Dan wordt het opeens een hele prestatie!
En dan sla je de hoek om en dan denk je "Now we are talking".  Dit is wat ik wil zien. Prachtige quilts waarvan je bij elke denkt....op mijn w.i.m. lijstje.


Pareltjes van quilts, stuk voor stuk, het maakt de dag echt goed.
Mooie kleine steekjes, daar kan ik van genieten....


Al met al zeker geen spijt van deze dag, zeker omdat het op onze route lag. Maar ik zou niet speciaal hiervoor naar Frankrijk afreizen.
We rijden weer terug naar Sainte-Marie-aux-mine en van daar verder naar Obrey waar we een hotelkamer hebben besproken in hotel Domaine de Basil. Als we het stadje Obrey uit rijden  roept onze navigatie mevrouw dat we zijn gearriveerd, maar wij zien niets. Als we een bordje zien met de naam van het hotel en een pijl, weten we dat we nog even verder moeten. De weg wordt steeds smaller en het wordt best penibel als er een tegenligger komt.
We krijgen al waanvoorstellingen van een verlaten spookhotel dat op ons wacht, maar de recensies waren echt heel goed, dus zo erg kan het niet zijn toch?


En gelukkig, het valt alles mee. Het ligt gewoon heel erg verlaten ergens op een berg. Ik hou er wel van, lekker rustig.

Prachtig uitzicht, maar een beetje frisjes door de bewolking, geen weer voor een drankje op het terras. Maar de ontvangst ik allerhartelijkst en we voelen ons gelijk welkom.
Gelukkig heeft het hotel ook een restaurant zodat we niet weer terug hoeven de berg af, en het moet gezegd, we hebben meer dan voortreffelijk gegeten, een overheerlijke Black Angus steak en een toetje om van te watertanden. We hebben kamer 1, direct naast de ingang naar het restaurant gelegen dus we kunnen rollend naar bed.

Al met al weer een geslaagde vakantiedag, morgen verlaten we Frankrijk al weer. 

Happy Travels!
Yvonne


dinsdag 21 september 2021

Luxemburg

 Na op het gemakje te hebben ontbeten, rijden we via de toeristische route naar Beaufort, even wat boodschappen doen voor het ontbijt van morgen. De route is prachtig over smalle wegen met veel haarspeldbochten.

Daarna reden we door naar Müllertahl, om een stuk van het gelijknamige trail te lopen. 112 km wandelpad door de rotsspleten van de Luxemburgse zandsteen, door bossen en zonovergoten valleien en langs kleine waterstroompjes wordt ons beloofd. Nou, geen 112 km natuurlijk maar een leuk rondje waarbij we veel hopen te zien.
Dus de route uitgestippeld, de rugzakken om met iets te eten voor onderweg en de flessen water gevuld.

Het pad begint vlak langs een beekje, maar al snel wordt er meer van ons gevraagd en gaat de route steil omhoog.

Onderweg is er van alles te zien al moeten we wel goed opletten dat we niet struikelen over de boomstronken en rotsen.


Af en toe is het best afzien, hijgend en puffend werk ik me naar boven. Ik heb niet de conditie die Alex heeft helaas, maar ik kom er ook en het is vooral GENIETEN wat we doen.

Laten we het bos even achter ons en lopen we langs weiden vol klaprozen....


En wat boerenpaadjes met wat uitzicht.

En zien hele grote slakken zich te goed doen aan het blad van paardenbloemen langs de kant.

Echt groot dus, zo zie je zie niet bij ons.

Lopen we verder over mooie weiden, met mals groen gras, helaas ontbreken de koeien, dat had het plaatje compleet gemaakt.

En tussen eindeloze rijen met mais. 

Waarna het opeens weer het bos in gaat, ook wel lekker, de koelte want het is behoorlijk warm in de zon.

 

We hebben het inderdaad allemaal gezien vandaag, de wandeling stelde niet teleur. 


We rijden naar het 15 km verder gelegen Echternach, de oudste stad van Luxemburg aan de Sûre. Met zijn oude stadsmuren.
 We wandelen naar het oude centrum met een levendig plein.

We zijn wel toe aan een lekkere koude cola en hebben inmiddels ook trek.
Mijn oog spot direct de ijssalon aan de overkant, en waar Alex voor een traditioneel Luxemburgs gerecht gaat, houd ik het bij een salade met gamba's...

want ik wil wel plaats hebben voor het toetje, we verkassen naar de overkant voor elk een gigantische ijscoupe. Onweerstaanbaar lekker!
 
Gelukkig hebben we niet alleen al wat kilometers in de benen, maar moeten we ook nog terug naar de auto wandelen, dan kan het allemaal alvast een beetje verteren.

Eenmaal terug in het huisje is er tijd voor ontspanning, lekker even nagenieten van de dag op het zonnige balkon, we horen de ballon al even voor we deze langs zien komen. Blijft een mooi gezicht.
Inmiddels is het zonnetje aan het zakken, het wordt wat frisser buiten, tijd voor een kopje koffie en thee en dan lekker douchen......
Happy travels!
Yvonne