Vrijdag de 13e....een mooie dag om op reis te gaan. De herfstvakantie begint vandaag en het is druk op Schiphol....erg druk....Maar men heeft duidelijk geleerd van de toestanden ronde de meivakantie dit jaar. Er zijn voldoende incheckbalies open als we aansluiten in de lange rij en vlotjes wordt iedereen geholpen bij het afhandelen van de bagage. Security....check...paspoortcontrole....check en al snel zitten we klaar voor vertrek aan boord voor de vlucht van 9 uur naar Minneapolis.
Eenmaal daar geland mogen we het land weer in en als we de koffers van de band hebben gehaald en weer hebben weggebracht voor onze volgende vlucht gaan we nogmaals door de security check en gaan dan naar de gate.
Daar zit mijn nichtje Corrine die in Minneapolis woont al te wachten op ons. Zus Petra is natuurlijk ook weer dolblij haar te zien net als wij, nicht Connie en ik.
Eigenlijk verliep de hele reis voorspoedig maar het blijft natuurlijk best een lange reisdag.
Aangekomen in Denver gaan we toch nog even een klein hapje eten voor we ons bed in duiken.
Na een korte nacht....want behalve Connie slapen we allen slecht tot zeer slecht houden we het om 5 uur voor gezien. De koffers worden herpakt, 17 kilo aan allerlei lekkers uit Nederland wisselen van eigenaar. Corrine is er duidelijk blij mee. We herpakken onze koffers zo goed mogelijk en zijn dan toe aan een vroeg ontbijt bij Rosie's Diner.
Net of je terug stapt in een restaurant in de vijftiger jaren. Compleet met de juxeboxen en bijbehorende muziek.
We laten ons het eerste Amerikaanse ontbijt goed smaken.
Na het ontbijt rijden we de stad Denver door en rijden de Interstate 70 op. Een van de mooiste snelwegen van Amerika dwars door de Rocky Mountains. We moeten bijna 400 km rijden vandaag. Het is prachtig weer maar door de grote hoogte is het zo vroeg in de morgen nog koud, zo rond het vriespunt. Hier en daar ligt sneeuw op de bergen.
Regelmatig stoppen we onderweg om van het mooie uitzicht te genieten of anderzijds zoals een sanitaire stop.
Een mooie stop langs de route is bij het plaatsje Eagle langs de gelijknamige rivier.
De herfstkleuren zijn prachtig onderweg, het is genieten van de prachtige rit.
De uren vliegen zo voorbij, er is heel wat bij te praten onderweg.
We maken nog een stop aan de oever van de Colorado Rivier, de kleuren van de herfstbladeren zijn prachtig op het moment. De temperatuur is gestegen naar een aangename 19 graden.
Vroeg in de middag komen we aan bij het Colorado National Monument, een prachtig gebied tussen de plaatsen Fruita en Grand Junction. De weg voert omhoog naar een soort tafelberg waar we een rit maken van 20 mijl, 32 km door het park.
We maken diverse korte wandelingen naar uitzichtpunten met namen als Otto's Trail, Artist Point en Ute Overlook.
Dit stukje heet 'Cold Shivers Point', je zou er de koude rillingen van krijgen. Die enge uitzichtpunten waar je op een rots zit en het net lijkt of je boven de afgrond zweeft. Toch durven we het aan één voor één op de uitstekende rots plaats te nemen.
Aan het eind van de middag rijden we dan Grand Junction binnen waar we onze eerste quiltwinkel bezoeken. Connie en Petra zijn duidelijk enthousiast!
In het cursus lokaal volgen dames een cursus. Allen zijn ze aan het werk met een naaimachine zoals hier boven. Je scant de afbeelding die je wil borduren en de machine doet de rest....... Of dit nog iets met quilten te maken heeft.....ik heb er wel een mening over maar ieder zijn ding.
Het prijskaartje dat aan zo'n fijne machine hangt waarbij je zelf niets meer hoeft te doen? $14.749,-.
Ach, het was leuk om te zien waar de dames mee bezig waren en een praatje te maken.
Moe maar voldaan na de lange dag reden we naar de Outback Steakhouse voor de avondmaaltijd.
Daarna ging het met gezwinde spoed naar het hotel, na zo'n lange dag is het goed rusten, even de foto's bekijken en de dag herbeleven met een lekker drankje.
