Een drukke aanloop naar een week vakantie

 We hadden een kleine renovatie gepland hier eind juni, maar dat werd iets later, in de 2e week van juli. Toen de datum bekend was wanneer de werkzaamheden zouden aanvangen kon Alex aan de slag.

Alle oude tegels verwijderen van de patio en kruien naar een aantal pallets zodat ze konden worden opgehaald.

Alle planten eraf, de kast waar de kussens in liggen leeg maken en gelijk maar even goed van binnen en buiten soppen….

En de slakken die er in huizen verwijderen en verhuizen naar een hosta. Vinden ze vast niet erg want daar zijn slakken dol op. De hosta’s zijn hier altijd gatenkazen door de slakken.

Ze kunnen hun buikjes rond eten, ik vind ze zo leuk!

Maandag ochtend thuis begonnen met werken zodat ik de mannen die de patio gingen aanpakken eerst kon voorzien van koffie etc. als ze kwamen.

Daarna naar mijn werk en toen ik terug kwam, was de afvoer verlegd, de grond voorbereid en de eerste tegels lagen er in.

Woensdag was de klus geklaard, we mochten er nog even niet op lopen zodat de voegen konden drogen.

Donderdag nichtje Petra van de trein gehaald. Die kwam een nachtje logeren en heb ik vrijdag weer op de trein gezet richting Schiphol. Ze mag fijn twee weken naar haar zus in Amerika, Gezellig om elkaar weer even te hebben gezien en gesproken. En zo kon ze ook weer eens als gast op de Bee zijn.

Inmiddels vrijdagmiddag en er moet nodig worden gepakt. Hup koffer open en van alles er in wat je in een week denkt nodig te hebben. Snel een stofzuiger en dweil door het huis en dan naar bed want om 04.00 gaat de wekker. Om 04.45 rijden we weg, lekker rustig op de weg, we zijn zo Rotterdam door en rijden België in. Daar even gestopt voor een sanitaire stop en een bakje koffie en later nog even voor een tankbeurt.

Verder lekker doorgereden behalve de keer of vijf dat we even moesten wachten voor de tolpoortjes.

En even in de file voor de Pont de Normandie bij Le Havre. De brug overspant de monding van de Seine, is 2,1 kilometer lang en heeft een hoofdoverspanning van 856 meter.

In de middag arriveren we in Créances, aan de zuidkust van Normandië bij onze Airbnb. Christine, de eigenaresse wacht ons al op en geeft ons een rondleiding. Zij en haar vrouw Karen hebben het huisje zelf helemaal gerenoveerd. 

Het is heerlijk koel in het huisje door de dikke muren, het is klein, maar alles is er. In de extra slaapkamer kunnen we de koffer kwijt.

Een comfortabel bed.

Ook buiten is het goed toeven, nadat alles is uitgepakt eerst een bakkie koffie, daar hebben we wel trek in. Christine heeft ter verwelkoming gezellige plantjes en bloemen neergezet, water, koekjes, fles wijn…. Het ontbreekt ons aan niets, wat een warm welkom.

Vanaf het terras kunnen we zo de pruimen van de boom plukken.

Het is een klein doodlopend straatje waar ons huisje staat, alleen het huis tegenover ons is bewoond door een jonge vrouw met twee hondjes. Het huisje rechts wordt gerenoveerd en het eerste huis links staat zo te zien al jaren leeg, de tuin is helemaal overwoekerd.

We hebben niet veel zin meer om wat te doen na de lange autorit, we doen nog even wat boodschappen en rijden nog even naar het strand. Net als bij ons thuis is het één rechte weg vanuit de inrit tot aan het strand.

Wat een heerlijk breed strand, wat een rust…..

Even lekker gewandeld, dat was fijn na zo een lange zit. Morgen weer een dag….

Happy travels!

Yvonne

En dan is het zomer…..

Eén enkel blogje schreef ik in juni, het lijkt of de klad er een beetje in zit, of misschien had ik gewoon niet zo heel veel te melden naar mijn gevoel. Toch zijn er al wel weer wat foto’s gemaakt om een verhaaltje bij te schrijven. 

Ruim twee weken geleden het voorlaatste Quiltcafé voor de zomerstop gehouden. Mijn top was bijna af, ik was bezig de borders er aan te zetten. Zo ver dat ging met een poes die zich graag opkrult in de top.

Ach, het is een verwend beestje, wij bedienen haar op haar wenken zoals het betaamt bij poezen. En we krijgen er veel voor terug, het is een schatje. Ook onze aanloop zwerver Marley is dol op Utah, steeds probeert hij wat dichter bij haar in de buurt te komen. 

Ik was al een paar dagen verkouden en had me getest alvorens naar het Quiltcafé te gaan, negatief gelukkig. Tot ik een dag later een belletje kreeg van Jacqueline, zij was positief, dus toch nog maar een keer getest….. ja hoor, ook positief. 

Was ik al ruim vier jaar de dans ontsprongen, het zat er in dat het ooit zou gaan gebeuren natuurlijk…. Ook Ada en Bernadet hadden het te pakken en onze mannen later ook natuurlijk….. 

gelukkig zijn inmiddels bijna alle symptomen verdwenen, alleen nog wat last van mijn longen, heb nog niet de longinhoud die ik normaal gewend ben, maar dat zal wel slijten.

Alle energie was wel even weg, maar die kwam gelukkig elke dag wat meer terug en omdat ik zeker geen anderen wilde besmetten me thuis gehouden en gewerkt aan de quilt waar Rosa jaren geleden aan was begonnen, maar nooit heeft afgemaakt. 

Het is nu dus een co-productie geworden, een beetje van Rosa en een beetje van mij. De top is af, ik vind hem super leuk geworden.

Ada ook nog een beetje geholpen met het afmaken van haar rugtasje. Precies op tijd voor haar vakantie, handig om mee te hebben op reis.

En omdat ik weinig energie had, lekker veel gelezen, ik heb genoten van dit boekje. Natuurlijk zag ik de film, één van mijn favorieten, al een paar keer, maar het boek is ook geweldig. De ultieme Love Story, zo mooi beschreven.

Ook een hele doos met fotoboeken van mijn ouders onder handen genomen. Een kleine stapel foto’s bewaard, wat foto’s voor nichtjes veilig gesteld uit hun jeugd en van hun ouders en de rest allemaal weg gedaan. 

Drie generaties, allen in hun tienertijd.

Mijn moeder, tweede van links en haar tweelingzusje en de twee jaar oudere tweeling uit het gezin. Die kwam op het ‘bewaren’ stapeltje terecht.

Opa en Oma van moeders kant.

Sommige dingen kan ik gewoon nog niet weg gooien, daar beslist een ander later maar over wat er mee moet gebeuren.

Ook nog van een oude spijkerbroek een nieuw tasje gemaakt, mijn oude crossover bag werd een beetje sleets dus tijd voor een nieuw modelletje.

En nu de top van Grand Finale klaar is begonnen aan een nieuw project. Ik heb gelukkig nog wel wat in voorraad dus het is een kwestie van inemienemutte en een tekening maken, want de patronen uit Amerika zijn allemaal geschreven voor het maken op de naaimachine.

De dames van het  Quiltcafé zijn weg van mijn speldenkussen ring, als cadeautje voor de laatste bijeenkomst voor de zomerstop heb ik er een aantal gemaakt en een ieder blij mee kunnen maken.

Ondanks , werk, vakantie en andere afspraken waren er toch weer twaalf dames en was het gezellig vol aan de tafels. 

Twee nieuwe quilters die met de pakketjes een speldenkussen maken.

Hier en daar werd een quilter weer wat verder op weg geholpen en werd er gewikt en gewogen over patroon of stof keuze. Hopelijk kan een ieder de komende maanden vooruit en zien we elkaar weer begin september.

Het eerst blok van de nieuwe top is af. Ik ga nog snel wat blokken voorbereiden.

Happy Stitching!

Yvonne

Bijna zomer?

 En zo zijn we zomaar opeens in juni beland, wat heet, al weer bijna op de helft van de maand, volgende week de langste dag en wordt het zomer. Nou ja, op papier dan, terwijl er op verschillende plaatsen in de wereld hitte records worden gebroken, lijkt het of wij nog steeds in de herfst zitten waar we afgelopen oktober in gingen.  Nu zijn wij Nederlanders natuurlijk kampioen in klagen over het weer, dat doen we dagelijks, wellicht omdat we echt wel wat te klagen hebben? Alleen helpt het niet helaas, mits je gaat emigreren naar een zonniger oord.

Gelukkig dus maar dat met een hobby als quilten het niet zo heel veel uitmaakt dat het al wéér regent….

In de bibliotheek merken we weinig van het wat gure weer buiten, daar is het warm en gezellig in het Quilt café.

Fatima had dadel/notenkoekjes meegenomen die gretig aftrek vonden, heerlijk!

Een nieuw gezicht ook aan de tafel, daar is altijd plek voor en we hebben pakketjes op voorraad om kennis te maken met het quilten en een leuk speldenkussen te maken. Dat ging hier al voorspoedig zoals is te zien.

Onze wekelijkse Bee in de avond en de volgende dag kwamen beide Jacqueline’s bepakt en bezakt met naaimachines en lapjes. Voor Jacqueline A. Een patroon uit mijn voorraad opgeduikeld voor een tasje dat ze wilde maken.

Jacqueline P is begonnen aan het rugtasje, hier is heel veel voorbereiding voor nodig, het snijden van alle onderdelen kost behoorlijk wat tijd. 

Zagen we pas de reetjes uit het achter raam, vandaag liep er een vos rustig te scharrelen. 

Tijdens de nachtdiensten die ik vroeger draaide kwamen we ze regelmatig tegen in het dorp op zoek naar voedsel, maar overdag zie je ze eigenlijk nooit. Kennelijk is het hier zo rustig dat het beestje zich veilig waant.

Dinsdagavond trotseerden Ada en ik de harde wind en fietsten we richting de kust, best fris en flinke tegenwind op de heenweg, maar dat maakte dat we op de terugweg de wind lekker in de rug hadden. Heerlijk even uitgewaaid!

Alle blokken van Grand Finale zijn klaar, nu nog even alles aan elkaar naaien en van de border voorzien.

Vandaag zijn Ada en Jacqueline verder gegaan met hun rugtasjes. Bernadet en ik waren met andere projecten bezig.

Alle onderdelen zijn gesneden en worden voorbereid, straps, banden, pockets….. je moet de aandacht er goed bij houden.

Ritsje hier en ritsje daar, binding hier en binding daar…..

Er is af en toe nauwelijks tijd voor koffie en thee, maar voor de lunch nemen we even een korte pauze voor soep en broodjes.

En dan weer hard aan het werk…..

Het gaat al een beetje iets worden, maar helaas zijn de tasjes nog niet af, we plannen nog een dagje om het af te maken.

Helemaal niet erg, want het is altijd gezellig om zo samen bezig te zijn. Het tasje van Bernadet komt ook nog niet af.

Ik maakte vandaag een Hemingway Pouch, het is een patroon in 4 maten, ik maakte de kleinste.

Leuk maatje voor een brillen etui.

En ik maakte een aantal Zipper bags van Lori Holt af. Die blijven leuk om te maken en zijn ideaal voor naaigerei en project bags.

Al met al een paar productieve en gezellige dagen. 

Happy stitching! 

Yvonne