Quiltreis Amerika, dag 2, van Las Vegas naar st. George

 Dag 2 was voor mij al vroeg aangebroken bij het schrijven van mijn eerste nachtelijke blogje en daarna kon ik de slaap niet meer vatten, maar met een beetje lezen en af en toe toch een poging wagen om nog wat te slapen kom ik de nacht wel door. Maar als je dan in de vroege ochtend het licht door de kier in het gordijn ziet piepen, dan wil je er uit. Kijken wat deze nieuwe dag gaat brengen!

Nou, in ieder geval een blauwe lucht en zon, en het uitzicht op het Excalibur hotel en casino. 

We ontmoeten elkaar in de lobby en gaan op zoek naar het Pyramid café voor het ontbijt.

Niets is hier in Las Vegas, dichtbij, alles is een hele tippel en altijd dwars door het Casino, zodat je vooral steeds in de verleiding wordt gebracht een gokje te wagen. Aan ons niet besteed, zonde van ons Quilt zakgeld dat we liever aan lapjes besteden.

We vinden het Pyramid Café in het onwijze grote hotel en al snel zijn de bestellingen gedaan bij een ober die niets noteert, maar alles uit zijn hoofd doet, en wordt het ontbijt gebracht. En het klopt nog allemaal ook, heel knap!

Wat wordt er goed voor ons gezorgd, koffie, thee en een heerlijk Amerikaans ontbijt met eieren, spek en hashbrowns.

Na het ontbijt de koffers in de bus geladen onder leiding van Tjitske die een kei is in het zo goed mogelijk laden van de bus. En dan zoeven we over de lopende band van het Luxor naar het Excalibur.

Eigenlijk niets aan, die Casino's, we willen naar buiten, waar de zon schijnt en het al lekker warm is.

We steken over naar het New York, New York.

Voor degene in de groep die nog nooit in Las Vegas zijn geweest, is een wandeling over de Strip toch een must, je moet het gewoon een keer gezien hebben. 

Helaas naast alle pracht en praal, glitter en neon reclames ook de andere kant van Vegas, overal liggen de daklozen, letterlijk op straat. Zo'n trieste aanblik......

Schaars geklede meisjes proberen klanten te trekken om in de Casino's een gokje te wagen of voor een fooi met hen op de foto te gaan.

Are we having fun girls? Ja natuurlijk, een mooi zonnige dag in Vegas op de eerste echte vakantie dag. Een goed begin!

Na het rondje lopen we weer terug richting het Luxor, we zijn het erover eens. Het is leuk om een keer te zien, maar Vegas kan ons geen van allen echt bekoren, geef ons maar de natuur en de bergen.

Nog even een laatste foto voor de ingang van het Luxor en dan lopen we voor de laatste keer de foyer en het Casino door naar de parkeerplaats achter het hotel om de bus op te halen. 

We rijden naar de Christmas Goose, onze eerste Quiltshop deze reis. Voor sommige van ons een bekend adres en voor anderen een eerste keer.

Het is wel een invasie natuurlijk als je met z'n achten naar binnen hobbelt, maar de winkel is ruim genoeg. Er blijft hier en daar al wat aan onze handen kleven al gaan we natuurlijk nog niet helemaal los in de eerste winkel, er komen er immers nog (veel) meer......

Kwijlen en genieten is het wel, vooral als je net die lapjes vind waar je naar op zoek bent!

We rijden daarna Las Vegas uit en stoppen ruim een uur later en noordelijker in Mesquite bij de Walmart. Een paar tray's met water gehaald, wat fruit en wat persoonlijke aankopen. En een opstapje, want de in- en uitstap van de bus is wel erg hoog, en we zijn natuurlijk geen dertig meer.

Onder grote hilariteit werd het opstapje getest en goed bevonden.

Als je Mesquite voorbij bent, in het noorden van Nevada, rijdt je Arizona binnen, een klein stukje maar door mooi berg gebied.  En dan zijn we al weer in Utah en al snel in St. George waar we inchecken in ons hotel voor de nacht.

Daarna wandelen we op ons gemak naar de Cracker Barrel voor het diner, we hebben na het overvloedige ontbijt de hele dag geen behoeft aan eten meer gehad, maar krijgen nu toch wel weer trek.

We laten ons het eten goed smaken en zijn om rond 20.30 uur weer terug in het hotel. Even een beetje relaxen. Ik slaap met Ada op een kamer en terwijl zij wat steekjes zet, werk ik aan dit blogje. Inmiddels is het bijna 21.45 uur en wordt het tijd om onder de wol te kruipen, het was een lange dag vol indrukken, reisuurtjes en shoppen. We kijken allemaal al weer uit naar de dag van morgen, maar eerst lekker slapen.....

Happy Travels!

Yvonne

# 39 Quiltreis Amerika

 Wat hebben we er lang naar uitgekeken, moeten verzetten in 2020 door Covid, nogmaals in 2022 doordat de vlucht werd gecanceld, maar dan nu, in 2023 is drie keer dan toch scheepsrecht.

De voorpret was in ieder geval héél lang, en dat was op zich ook al leuk en ik had ook heel veel tijd om te plannen en te schaven aan de reis. We waren er op zondag 19 februari dus helemaal klaar voor.

 Sommigen van ons waren al onderweg, anderen stonden op het punt naar Schiphol af te reizen toen het mailtje kwam dat er vertraging was. Het vliegtuig was door een technische storing en reparatie later uit Chicago vertrokken en wij zouden dus ook later vertrekken uit Amsterdam. Nou ja, toch maar naar Schiphol gegaan, waar we elkaar bij de balie van United airlines ontmoeten en waar we vlot werden geholpen en onze koffers werden ingecheckt. Eerst maar eens door de douane, ook dat verliep vlot, we konden zo de security door en ook de douane was zo gepiept. Onze connecting flight zouden we niet meer halen, maar die was inmiddels door United al omgeboekt naar een latere vlucht naar Las Vegas, goed geregeld allemaal.

Traditioneel wordt de eerste groepsfoto gemaakt als we de douane door zijn, de vakantie kan beginnen! Op naar de Starbucks voor koffie. Later wordt er nog ontbeten, want we hebben tijd zat en dan gaan we uiteindelijk zo'n drie uur later dan oorspronkelijk gepland aan boord.

Het is gezellig onderweg, één van de Nederlandse stewardessen aan boord vindr het maar wat leuk, zo'n groep vrouwen die samen op weg zijn naar Las Vegas (en hun mannen thuis laten). We vermaken ons met een haakwerkje......

Of een quiltwerkje....

Kijken een aantal films uit het riante aanbod, het zorgt allemaal voor voldoende afleiding en we worden goed verzorgd met hapjes en drankjes gedurende de vlucht.

Er is altijd wel wat te kletsen en voor we het weten zien we, als we over Lake Michigan vliegen, Chicago opdoemen. Als de stewardess na de landing het gebruikelijke praatje houdt over de gate waar we uitstappen, de eventuele overstap en de band waar onze koffers zullen arriveren, wenst ze ook de groep Nederlandse dames een geweldige tijd in Las Vegas toe. Hilariteit alom, als we uitstappen vertrouwd ze ons nog toe dat ze best met ons mee zou willen. 

In Chicago het gebruikelijke  ritueel van douane, koffer ophalen en weer wegbrengen en weer door de security en dan is er tijd om nog even iets te eten, dat wilden we in Las Vegas doen na aankomst in ons hotel. Maar omdat we nu toch wel heel erg laat gaan aankomen is het handiger om in Chicago een hapje te eten. 

En dan is het nog zo'n drieënhalf uur vliegen naar Las Vegas, natuurlijk ook hier even een groepsfoto nu we eindelijk na een lange reisdag van meer dan 24 uur zijn aangekomen. Je moet er iets voor over hebben, maar dan kan de pret beginnen. En weer hebben we te maken met iemand die heel graag bij onze groep wil. We besluiten toch maar dat we hem niet meenemen.

Al kan een piloot natuurlijk wel handig zijn in de groep als je graag reisjes maakt.....

De rest verloopt vlotjes, waarschijnlijk mede door het late tijdstip is het rustig bij de Autohuur en al snel zijn de koffers in onze bus geladen en rijden we naar het hotel voor de eerste nacht aan Las Vegas Blvd, ook wel 'The Strip' genoemd.

Het indrukwekkende Luxor hotel, in de vorm van een pyramide, je waant je er in Egypte als je er binnen stapt. Behalve het gigantische casino dan die je moet doorkruisen op weg naar de hotel foyer.

Het is indrukwekkend, 106,7 meter hoog, 30 verdiepingen met in totaal 4407 hotelkamers. Vier daarvan zijn deze nacht van ons, we begeven ons naar de liften.

Om op de 25e verdieping weer uit te stappen.

En ons eerst even te vergapen aan dit reusachtige bouwwerk waarin we ons bevinden, maar niet al te lang, de klok wijst inmiddels 00.30 uur aan als we op onze kamer aankomen.

Het is hier 9 uur vroeger dan in Nederland, wat betekent dat het daar inmiddels 09.30 uur is maandagmorgen, het was een lange dag en we verlangen naar een comfortabel bed.

En dat hebben we gelukkig, we leggen ons ter rustte. Ik hoop dat iedereen goed slaapt, na ruim een uur, is het voor mij alweer gedaan met de slaap. Klaar wakker.......dan maar even een blogje schrijven en kijken of de ogen weer moe worden voor nog een paar uurtjes slaap. 

Hopen dat een ieder straks goed uitgerust aan het ontbijt verschijnt, dan gaat ons Amerika avontuur echt beginnen. 

Happy Travels!

Yvonne

Februari

Naar aanleiding van mijn vorige blogje kreeg ik de vraag van Mariëtte wat er zo bijzonder is aan de spelden in het speldenkussen. 

Ik gebruik de aquablauwe al jaren om mee te patchen, ze werken gewoon heel prettig, ook omdat de grip zo fijn is, veel beter dan die kleine knopjes. De gele zijn goed geschikt voor het appliqueren, oranje voor zijde en de roze is handig als je meerdere lagen moet spelden. 

Rosa neemt op woensdagmiddag altijd een jonger meisje mee naar de bibliotheek waar ze haar voorleest. Heel fijn voor kindjes met een migratie achtergrond voor hun taalontwikkeling. Op school mocht ze tijdens de Nationale voorleesdagen ook voorlezen aan de kindjes van groep 1en 2. Kleine meisjes worden groot, ik heb het voorlezen altijd met veel plezier  gedaan, zo leuk om te zien dat Rosa dit nu ook graag doet. 

Alex en ik bezochten het Louwman museum in Den Haag, we waren er nog niet eerder geweest.

Alex is de autofreak al kan ik een mooi design ook wel waarderen, zoals deze Lincoln Sedan Delivery Deco Liner met Harley Davidson Sportster Deco Scoot. Alleen de naam al......

Naast futuristische modellen ook de eerste modellen auto's, eerst een koets met motor en later gaan ze wat meer op een auto lijken.

Ook aan het interieur werd toen al de nodige aandacht besteed met gezellige kleedjes, franjes en zelfs gordijntjes.

Ik ben en blijf fan van die grote Amerikaanse sleeën, niet meer van deze tijd natuurlijk, die benzine slurpende bakken, maar mooi blijven ze. Deze was van Elvis, een paar weken geleden de film gezien met Austin Butler als Elvis. Die heeft veel indruk gemaakt.

Kijk toch eens wat een beauties......

Het museum verraste ons, echt een hele mooie collectie, ik vond de schilderijen met daarin natuurlijk altijd een auto in de hoofdrol, ook erg mooi.

Alleen al die verschillende benzinepompen die de afgelopen jaren de tankstations hebben gesierd. Over een aantal jaren zullen ze waarschijnlijk uit het straatbeeld verdwijnen als er geen benzine en diesel auto's meer rijden.

Vorige week bij Bernadet een gezellige Buhl Bee gehad, nu die quilt al weer een poos af is, is de naam nog niet veranderd. Maakt eigenlijk ook niet uit wat voor naam er aan hangt, zo lang we maar regelmatig gezellig met elkaar een dagje kunnen quilten. 

De quilt van Jacqueline was terug van de quilter en werd uitgebreid bewonderd.

Inmiddels zit ook de binding eromheen en het label op de quilt en heeft Jacquelien haar zoon en schoondochter kunnen verrassen met deze mooie quilt. 

Eigenlijk is dat een van de leukste dingen van onze mooie hobby vind ik, en vele met mij dat weet ik zeker, een mooie quilt waar je veel liefde en geduld in stopt maken voor iemand van wie je houdt en hen daar letterlijk warmte mee schenken. 

Onder het genot van een hapje en drankje werden er die dag weer de nodige steekjes gezet en dan vliegen de uurtjes weer voorbij.

Door Jacqueline werden Bernadet en ik gisteren verrast met cadeautjes omdat ze deze week verjaart, waaronder dit leuke pakketje voor kleine speldenkussentjes.

Dit is het laatste blogje voor we gaan beginnen aan onze Road Trip, nadat deze in 2020 moest worden gecanceld en in 2022 weer, lijkt het er op dat we over een week toch echt onze koffers kunnen gaan pakken. Ik ben er klaar voor, het draaiboek ligt klaar en ik heb er reuze veel zin in. 

Happy Travels!

Yvonne