Het was koud vanmorgen, heerlijke frisse knisperende kou met een zonnetje. De ramen schoongekrabd en op naar het ontbijtrestaurant. Gelegen pal naast de quiltwinkel, die helaas gesloten is omdat de eigenaar op een quitlshow is.
Het mag de pret niet drukken, na een stevig ontbijt de tank weer gevuld en we kunnen onderweg naar de Grand Canyon.
De stemming zit er goed in en de verwachting hoog als we bij de ingang van het park aankomen.
Die eerst blik op de Grand Canyon als je die onmetelijke weidsheid en schoonheid ziet is onvergetelijk.
Nadat we een wandeling langs de Rim hebben gemaakt bij de Bright Angel Lodge en een (heel klein) stukje van het Bright Angel trail hebben gelopen rijden we naar het vliegveld.
Bij Maverick is de helikopter vlucht geboekt, ruim op tijd zijn we aanwezig voor het o zo belangrijke weegmoment (zie de weegschaal in de vloer) en het invullen van de nodige papieren.
Dan is het tijd om kennis te maken met de piloten, Trudy en Simone gaan met een andere vlucht mee en Jacqueline, Ada, Marianne en Vivianne maken kennis met hun piloot David, een vriendelijke man die (erg) in de smaak valt bij een ieder!
De hele ochtend was de spanning al voelbaar voor de helikoptervlucht maar daar gaan ze dan toch, klaar voor dit geweldige moment dat je nooit meer vergeet!
Daar gaan ze.........
Conny en ik wachten ze op als ze weer veilig aan de grond worden gezet.........
Nog even een fotomomentje met de piloot
En daar komen ze weer binnen, helemaal door het dolle heen, tijd voor een flinke group hug. De tranen (misschien ook van opluchting) van emotie om de geweldige ervaring vloeien rijkelijk.
Trudy en Simone waren al iets eerder terug en ook zij hadden genoten van de vlucht.
We rijden weer terug de Grand Canyon in en rijden de route langs de South Rim.
Ik heb de keren niet geteld maar het zijn veel stops die we maken en het enthousiasme blijft groot.
Elk uur zie je de kleuren veranderen, bij elke stop vergapen we ons aan het prachtige uitzicht.
En we worden helemaal verwend doordat we drie Californische Condors zien vliegen. Er zijn er nog zo'n 300 rond in de Grand Canyon, met een spanwijdte van ruim 3 meter is het de grootste vogel van het Amerikaanse continent. Heel indrukwekkend!
Aan het eind van de middag, als de schaduwen langer worden komen de Mule deer uit het bos.
Gelukkig rijden we niet hard en kunnen we op tijd remmen. Ze gedragen zich ook alsof de weg van hen is en gelijk hebben ze. Wij zijn te gast in hun leefgebied.
De laatste stop is Desert View met de karakteristieke watch tower.
En dan is het altijd weer moeilijk om die laatste blik te werpen op dit prachtige natuurgebied, je los te rukken van dit moois en weer weg te gaan.......
Op de parkeerplaats komen we deze schoonheid tegen die aan het oversteken was. Hopelijk is het dier niet plat gereden.
Onderweg naar Cameron rijden we langs vele verkoop stalletjes waar de Navajo, of eigenlijk de Diné zoals ze zichzelf noemen hun kunstnijverheid producten verkopen.
Het wordt al donker als we aankomen bij ons hotel in Cameron.
Geen verkeerde plek met uitzicht op de little Colorado River die voor het hotel langs stroomt.
In het restaurant van de Trading Post eten we heerlijk Indian Fry bread belegd met heerlijke bonen, vlees en groenten. We kunnen weer tonnetje rond, moe en voldaan ons bed in.
In het restaurant hangen overal kleden van Elsie Glander, een weefster met heel veel talent voor het maken van prachtige Indiaanse motieven.
Happy Travels!
Yvonne
