Het was me wat de afgelopen week. Een heel land ontregeld door een laagje sneeuw. Dagen dat er (bijna) geen bus of trein reed. Honderden vluchten geannuleerd. Een dag niet naar werk of school kunnen is lastig, maar niet echt dramatisch. Ik had wel medelijden met al die reizigers die op Schiphol waren gestrand voor dagen achtereen.
Gelukkig was er naast veel ellende ook veel plezier, zo leuk om te zien hoe kinderen heerlijk speelden in de sneeuw en konden sleeën en sneeuwpoppen maken. En een wandeling met knisperende sneeuw onder je voeten is natuurlijk geweldig!
Juist op deze koude sneeuwdagen had het hoveniersbedrijf gepland om de zieke iepen hier op het terrein weg te halen. Ze gingen voortvarend te werk.
Dachten wij eerst nog dat het om een aantal bomen zou gaan, niet dus. De ene boom na de andere ging neer.
Na vier dagen hard werken staan er nog slechts enkele bomen, een complete kaalslag. En dan moeten er binnenkort zelfs nog een paar uit. Het goede nieuws is dat er in het voorjaar weer nieuwe bomen en struiken worden geplant.
We hebben wel uitzicht nu. Het zal wel wennen op de duur.
8 januari was het eerste Quiltcafé van 2026. Fijn om weer zoveel dames te mogen verwelkomen. Er werd weer lekker bijgepraat en gewerkt aan de diverse projecten.
Atie had een schattig naaldenmapje bij zich.
Daar wordt je toch gelijk verliefd op, het is gemaakt door haar zus.
Ik werkte aan een blok van de Idaho Prairie Sampler. Leuke afwisseling van patchen en appliqueren.
Happy Stitching!
Yvonne
