50 jaar vriendschap 1976 - 2026

 16 augustus 1976 maakten we kennis met elkaar, Ada, Greta en ik, op de eerste dag van onze opleiding.

Vers van de middelbare school, Ada en Greta waren al 16, ik nog 15, en vanaf die dag groeide de vriendschap die nog steeds voortduurt. Wat een rijkdom om zulke vriendinnen te hebben waar je zoveel mee hebt gedeeld en meegemaakt door de jaren.

Dat moest natuurlijk gevierd worden en dat deden we afgelopen zondag bij Strandpaviljoen ‘Zee en Zon’.

Deze foto is ook bijna 50 jaar oud, 49 om precies te zijn. In 1977 gingen we gezamenlijk op tienertour. We sliepen een nacht bij Greta’s zus in Assen, en bij een lerares van ons in Enkhuizen en crossten verder het hele land door, van Valkenburg Limburg tot Groningen.

Van Ada kreeg ik deze superleuke tas. Daar heeft ze echt heel veel werk aan gehad om te maken! 

Er zaten ook nog leuke gadget’s in.

Ook tijdens ons etentje werden er cadeautjes uitgewisseld, het leek wel of we jarig waren!

Ik maakte voor beide vriendinnen dit kleine quiltje van een red Cardinal voor op een dienblad.

Het was een supergezellige avond, met heerlijk eten en genoeg gespreksstof. Er werden weer heel wat herinneringen opgehaald.

Deze week alvast maar het herfstvlaggetje opgehangen, want daar lijkt het wel op. Nog nooit in augustus zoveel blad geveegd, het lijkt wel oktober! Tijdens een ommetje was het overal goed te zien hoe droog het is.

En dat terwijl de mussen spreekwoordelijk van het dak vielen van de warmte. Het was weer lekker druk op het strand. Nu kom ik zelf met die warmte niet verder dan een strandpaviljoen hoor….

Of voor een wandeling door de zeereep en over de Boulevard. Dit deden Ada en ik als alternatief voor onze duinwandeling omdat het daar, zodra de zon op komt, al zo warm is dat het niet meer gezond is om te wandelen. De kunstschilders waren ook al vroeg aanwezig op de Boulevard en om 09.00 uur werd het er eigenlijk al weer te warm…..

Nee, dan zit ik liever thuis, lekker in de schaduw, of genietend van de laatste zonnestralen die tussen de bomen door piepen. Heb dit boek vorige week gelezen, prachtig verhaal van een echtpaar dat het Pacific Crest Trail loopt in Amerika van de grens met Mexico in het zuiden tot de grens met Canada in het noorden.

En ik heb altijd goed gezelschap van Missy…..

of Utah

Terwijl ik daar woensdag zat was het een constante file van auto’s in de straat en er reden niet zoals gewoonlijk tientallen fietsen langs, maar honderden, nee zelfs duizenden. Het leek wel een volksverhuizing……

Het duurde even voor ik me realiseerde dat iedereen op weg was naar het strand voor de zonsverduistering. 

Nou, die heb ik ook gezien, vanaf mijn bankje in de tuin, op internet 😃

Onderlaatst kwam er een filmploeg kijken, ze waren op zoek naar een geschikte locatie voor opnames.

Het moest een sobere ruimte zijn omdat de scène zich afspeelt rond 1920. 

Vorige week werd er van alles gebracht, weggehaald, ingericht etc.

En zondag kwam de hele crew met acteurs voor de opnamen. Het was een drukte van jewelste. Erg leuk om eens van dichtbij mee te maken.

En fijn dat we op deze manier ons steentje konden bijdragen.

Op de warme dagen van vorige week was het overdag fijn om binnen te kunnen zijn en ben ik lekker opgeschoten met wat voorbereidingen voor een border.

Het is altijd best een klus, blaadjes, bloemen, sterren etc. tekenen op ‘wash away’ papier en uitknippen. Lapjes uitzoeken en alles erop strijken en dan weer uitknippen en de ronde vormen inknippen

En dan met de lijmstift om het papier plakken, je kunt er maar druk mee zijn. Maar ik vind het heerlijk ontspannen om te doen, het hoort bij het hele proces van creëren.

De werkweek zit er weer op voor mij, 20 uur gewerkt de afgelopen 2 dagen, mijn weekend begint ……😄

Happy Stitching!

Yvonne

Bloemencorso en zo…..

 De zomer vliegt weer voorbij, morgen wordt de vijfde hittegolf van deze zomer verwacht las ik in de krant. Nog nooit stonden de rivieren zo laag, was het land zo droog en waren er zoveel branden. Een zomer van vele records dus. Niet dat we daar blij van worden, maar we zullen het ermee moeten doen.

Ondertussen zorgen we dagelijks voor wat voer voor de vogels, vullen de waterbakken  zodat ze kunnen drinken en badderen, en komen ook de egeltjes eten zodra het donker begint te worden.

De Hibiscus staat prachtig te bloeien, elke dag komt er een gigantische bloem uit. Het is wel een natnek deze plant dus elke dag water geven ander verdroogd hij.

Nicht Petra kwam zaterdag gezellig een middagje langs en viel met haar neus in de boter. Het jaarlijks bloemencorso kwam zoals al bijna 80 jaar langs op de 2e zaterdag in augustus.

Terwijl wij zaten te bakken in de zon trokken de wagens, praalwagens en muziekkorpsen aan ons voorbij. Respect voor de muzikanten en figuranten op de wagens in deze temperaturen.

Aan het eind van de middag fietsten Alex en ik naar Greta voor een ‘housewarming BBQ’ bij haar vissershuisje.

Het was druk en gezellig met alle familie en vrienden die op wat voor manier dan ook hadden geholpen bij haar verhuizing. 

Ook deze week regelmatig een rondje gefietst. Het was zondag druk op het strand en ook de zeehondjes lagen aan de uitwatering van de oude Rijn. Die zijn inmiddels wel gewend aan mensen. Ze zijn wat lastig te zien op de linkeroever…..

Dus even inzoomen, daar liggen ze heerlijk te rusten op het zand en te bakken in de zon.

De blokken van het middengedeelte van de Idaho Star Sampler zitten aan elkaar en het rode randje met 1x1 inch blokjes ook. Ik word steeds blijer van deze quilt…..

Nu de borders, dat wordt ook nog een heel werk met alle applicaties, maar ook weer zó leuk om te doen!

Happy Stitching!

Yvonne

Vakantietijd

 Voor velen in Nederland is de vakantietijd aangebroken. Heerlijk even vrij van werk, vakantie….. Niet voor ons, wij kunnen gaan wanneer we willen, dus dan liever juist niet in de drukke zomerperiode.

Op het werk is het heel rustig, qua bezetting dan. Veel collega’s met verlof betekent meer werk voor degene die werken. Geeft niet, het is veel, maar de dagen vliegen voorbij.

Ik mocht weer een ochtendje aanschuiven bij de dagbesteding voor het vervolg van de Quiltworkshop. De kleine quiltjes waren nog niet klaar, er werd weer hard aan gewerkt. Na de zomer gaan we de quiltjes dubbelen.

Wat nu, in de bouwvakvakantie, ook stil ligt zijn de werkzaamheden aan het appartementencomplex ‘de Prell’. We hebben nog geen idee wanneer de oplevering zal zijn. We hopen na de vakantie iets te horen.

Ondertussen probeer ik steeds iets uit te zoeken, in te pakken, weg te brengen naar de kringloop etc. Mijn quiltkamer ziet er inmiddels uit of er een tornado heeft gewoed, heel veel lapjes kunnen weg. Ik kan nu eenmaal niet alles mee nemen.

Ook heel veel boeken, tijdschriften en patronen uitgezocht, maar nog niet alles. Veel mag er mee en wordt in dozen gepakt. Deze mogen weg……

Best veel eigenlijk, maar hopelijk kan ik er veel quilters blij mee maken.

Ook mijn blogboeken weer eens doorgelezen voor ik ze in een doos stop. Zo leuk al die herinneringen.

Zo maakte ik in november 2014 een roadtrip door het noorden van Utah en zuiden van Idaho met Shannon, Terry en Emily. We deden heel veel quiltwinkels aan in die dagen. Ik denk nog vaak terug aan die tijd, het was zo bijzonder, Ik kijk er nog steeds met veel dankbaarheid op terug dat deze drie vrouwen me meenamen op zo’n geweldige trip! Maar dat herinneringen toch ook vervagen bleek ook nu. Tijdens het bladeren in mijn blogboek, bleek dat we tijdens dat tripje ook al bij Shepard’s Bush zijn geweest, die fantastische borduurwinkel in Ogden. Toen ik er vorig jaar met Alex was, dacht ik echt dat het de eerste keer was dat ik de winkel bezocht. Was die herinnering van 11 jaar ervoor dus zomaar verdwenen.

Deze week het laatste applicatieblok van het middenstuk van de Idaho Prairie Sampler afgemaakt. Nu kunnen de blokken aan elkaar worden genaaid.

Donderdag had ik weer een dagje gepland met de ‘Sew Bee for 4’. Ada wilde haar tasje afmaken waar ze op de vorige gezamenlijke naaidag aan was begonnen. Ook konden de dames lekker snuffelen in de lapjes en boeken en patronenstapels. Ik blij dat er weer wat weg ging.

Bernadet, Jacqueline en ik pimpten een sweatshirt op met sterren.

Leuk om te doen, Bernadet koos voor één grote applicatie en Jacqueline en ik voor meerdere kleine.

Er werd hard gewerkt, en genoten van de lunch en andere meegebrachte lekkernijen.

En aan het eind van de middag waren de truien (bijna) klaar.

En ook het tasje van Ada. Even een riem van mijn tasje eraan gemaakt voor het showen, er komt nog een qua kleur beter passende riem aan.

Aan het eind van de middag had ik de dames van het Quiltcafé uitgenodigd om te komen kijken of er nog iets voor hen bij was. Vooral als je nog niet zo heel lang quilt, en nog geen grote lapjesvoorraad hebt opgebouwd, zijn er altijd wel lapjes bij waar je iets mee kunt.

Fijn dat ook zij weer wat meenamen, hopelijk kan ik nog meer quilters blij maken met lapjes, boeken en patronen en wat overblijft kan dan naar de kringloop.

En zo wordt het steeds een beetje leger in mijn quiltkamer en overige kasten. Het gaat niet zo snel als ik zou willen, maar uitzoeken kost helaas veel tijd en ik ben een héél slechte opruimer. Ik heb het opruim gen niet denk ik. Toen Rosa 7 was kon ze me altijd al goed helpen met opruimen, zij kon het toen al veel beter dan ik. Heerlijk lijkt me dat als je snel en efficiënt overal doorheen kan gaan. Ik ben vaak overal en nergens bezig en verplaats vaak meer dan dat ik sorteer. Maar goed, uiteindelijk zal het goed komen weet ik. Ooit komt het eind in zicht……..

Ik ga nog maar even een kast leegtrekken vanmiddag denk ik……

Happy Stitching!

Yvonne